In memoriam J.K. Maris

In br. Maris hebben wij veel verloren. Ik heb hem leren kennen als een wijs man, iemand met een helder inzicht, die snel situaties en personen doorzag. Ik ging graag bij hem te rade. Hij had bovendien de wijsheid als een gave van de Heilige Geest.

Want broeder Maris leefde heel dicht bij de Heere. Wanneer hij als voorzitter van ons bestuur een beschouwing hield over een Schriftgedeelte dat hij bij de opening van de vergadering had gelezen, dan kon hij vaak maar moeilijk zijn ontroering beheersen, wanneer hij sprak over de liefde Gods in Christus voor verloren zondaars.

Hij leefde voortdurend in de verwondering: Hoe kan God mij, zondaar, zo volkomen genadig zijn?!

Ja, die genade Gods heb ik in hem van nabij mogen zien. Daar leefde hij uit. Hij had een grondige afkeer van wat hij noemde "de gearriveerde christen", de mens die denkt eens en voorgoed bekeerd te zijn en op de lauweren van die 'bekering' te mogen rusten. In allerlei opzichten heb ik veel van hem geleerd. Hij begeleidde ook steeds kritisch mijn artikelen, waarvan ik hem steeds vooraf een copie zond. Zijn heengaan is voor mij een groot gemis.

Maar dat gemis is nog veel groter voor zijn vrouw en voor zijn kinderen. Plotseling werd hij van hen weggerukt. Maar ik weet dat zij het Job nazeggen: "De Heere heeft gegeven en de Heere heeft genomen; de Naam des Heeren zij geloofd" (Job 1:21). Moge die God van de genade hen vertroosten.

Br. Maris was zeer bescheiden. Dat blijkt ook wel daaruit dat er maar moeilijk een foto van hem was te vinden. We drukken daarom zijn 65-pluskaart af, waarop zijn pasfoto.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen