Gebedsbrief van Antonio Apariioc

Deze tekst plaatste Antonio Apariioc boven de gebedsbrief, die hij ons toezond. Hij schreef daarin:

Graag willen wij u op de hoogte houden van de aktiviteiten van de Igreja Evangelica Portugesa van Zúrich. We willen in onze gebedsbrieven ook iets laten zien van de grondlijnen volgens welke wij menen te moeten werken.

We hadden onze eerste samenkomst op zondag 20 september 1987. Toen waren er 18 aanwezig. Thans is dat aantal verdubbeld. Op kerstdag waren we zelfs met 80. Sommigen waren van ver gekomen.

Uit een groep van Portugezen, die aanvankelijk slechts om de twee weken samenkwamen, is nu een gemeente gegroeid met regelmatig erediensten op de zondag. Binnenkort hopen we, zo de Heere wil, de eerste Doopbediening te hebben en aansluitend daaraan de eerste viering van het Heilig Avondmaal.

Elke dinsdag hebben we onze bidstonde en elke vrijdag Bijbelstudie. Bovendien hebben we een schriftelijke Bijbelcursus, die we verzenden aan Portugezen, verspreid over heel Zwitserland. Gedurende het jaar 1987 hebben zich ongeveer 100 cursisten laten inschrijven.

Wij danken de Heere voor alles wat Hij reeds tot stand heeft gebracht en voor alles wat Hij nog zal doen. We zijn ons bewust van onze fouten en tekortkomingen en daarom voelen we ons onvoldaan. Maar we zijn tegelijk blij en dankbaar, dankbaar allereerst jegens de Heere, maar daarna ook jegens u, die ons vooral steunt door uw gebed.

Wij proberen in de eerste plaats persoonlijk kontakten te leggen. Vervolgens proberen we de Portugese emigranten te bereiken door middel van advertenties, vooral in het "Tagblatt der Stadt Zúrich' en door het verspreiden van folders per post, bij ziekenhuizen en bij andere openbare gebouwen.

Wanneer we met iemand kontakt hebben gekregen, geven we hem de kalender'A boa semente = Het goede zaad'. Die wordt graag aanvaard en is voor ons een goed uitgangspunt om het Evangelie uit te dragen.

Na of tijdens een eerste vriendschaps- of beleefdheidsbezoek spreken we over de weg des heils en stilaan nodigen we hen dan uit om onze samenkomsten te bezoeken.

Dit werk van de evangelisatie is een opdracht voor de hele gemeente en niet slechts voor de voorganger. Volgens Ef. 4:12 moeten de herders de heiligen opbouwen in het geloof, zodat ze uitgerust worden voor hun roeping om het Evangelie te verbreiden. Omdat dit eerste beginsel vergeten wordt, zien we dat kerken niet groeien, maar stagneren. Het geestelijke leven van de gelovigen komt dan niet tot ontplooiing. Want, nogmaals, het Evangelie verkondigen aan anderen is een wezenlijke taak van de gehele gemeente. Wanneer dat niet gebeurt, verdort en verschraalt de gemeente.

Elk lid van de gemeente heeft zijn eigen gave van de Heere ontvangen, hoe eenvoudig en arm hij overigens ook moge wezen. Maar de herders moeten vanuit het Woord Gods aantonen, hoe ze met die gaven moeten omgaan.

In Hand. 4:13 lezen we: "Zij nu. ziende de vrijmoedigheid van Petrus en Johannes en vernemende dat zij ongeleerde en eenvoudige mensen waren, verwonderden zich en kenden hen dat zij met Jezus geweest waren". Wie waren die 'ongeleerde en eenvoudige mensen'? Zij waren leiders van de gemeente van Christus, twee zeer belangrijke apostelen. Bekleed met de kracht van de Heilige Geest en onderwezen door de Opperherder, Jezus Christus, werden zij de grootste kerkleiders, ondanks hun eenvoud en hun gebrek aan wetenschappelijke vooropleiding.

En dezelfde Heilige Geest die bezit had genomen van hen, woont ook in ons, in de gelovigen elk afzonderlijk en in allen tesamen. Of is het Evangelie voor ons niet meer "een kracht Gods tot zaligheid voor een ieder die gelooft"?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen