Het werk van de Heilige Geest en de gemeente

Schrijvers: A. Noordegraaf, J. de Goei, A.F. Troost, L. van Nieuwpoort, J.L. van der Wolf, G. Biesbroek, C. Graafland. C. den Boer, C. Trouwborst, W.J. Bouw. Uitg. Echo Amersfoort, 106 blz. f 14,50.

Ik ben ernorm blij met dit boekje. Het is gedurfd. Het neemt niet klakkeloos traditionele opvattingen over, maar probeert gelovig naar de Schrift te luisteren; wel in gemeenschap met de heiligen in het verleden en in het heden, met hen die gelovig over de Schrift hebben nagedacht; maar tegelijk in het besef dat de Schrift boven alles en allen staat, ook boven de gemeenschap der heiligen. Voorbeelden:

Verzegeling

"De verzegeling met de Heilige Geest is op het allernauwst verbonden met het werk van Christus. Nadrukkelijk staat er dan ook in Ef. 1:13b: in Welke (d.i. Christus) gij ook, nadat gij geloofd hebt, zijt verzegeld met de Heilige Geest der belofte. Blijkens de aoristi 'pisteusantes esphragisthète' is echter het geloof in Christus een voorafgaande daad en volgt daarna als tweede daad de verzegeling met de Heilige Geest". "Zonder de verzegeling met de Heilige Geest ook maar één ogenblik te scheiden van het geloof in Christus, blijft onderscheiding nodig" (ds. L. van Nieuwpoort, p. 25).

Herhaalde vervulling

"Vele gelovigen, jong en oud, getuigen van een bijzondere ervaring van de Geest. Hoe men er ook over denken mag, het zou onverstandig zijn deze 'beweging' te negeren" (Drs. J.L. van der Wolf, p. 27).

Over de teksten Hand. 2:4; 4:8 en 4:31 schrijft hij: "In deze gevallen kan het niet gaan om het ontvangen van de initiële (begin-)gave van de Geest. Er is sprake van een steeds weer, incidenteel vervuld worden met de Geest, als actualisering en continuering van en na - de initiële doop met de Heilige Geest; als telkens noodzakelijke toerusting" (p. 34).

"De eerlijkheid gebiedt om een open oog te hebben voor het tekort aan de werking van de Geest, waaraan wij in het kerkelijk leven vaak schuldig zijn. Velen hebben de Geest niet toegestaan hen te leiden in grotere overgave aan Christus en Zijn Woord, in gebed en aanbidding, in het groeien van het geloof, in vrijmoedig getuigenis, in rijping van de liefde in persoonlijke verhoudingen, in losmaking van diep ingewortelde, verslavende gewoonten of denkwijzen, waarin men gevangen is, kortom, in verdieping van het leven met God" (p. 36-37).

Gaven des Geestes

"Zoals bij alle gaven moet het gebruik van tongentaai bepaald worden door de liefde.

Ze mag niet gebruikt worden om er zelf wat mee te zijn. Men mag anderen, die déze gave niet hebben, niet minachten als mensen die de Geest niet zouden ontvangen hebben" (ds. G. Biesbroek p. 42).

"Wij hebben gezien dat de gaven van de Geest volgens het Oude Testament duidelijk hun plaats hebben in de gemeente van Christus. Sommige van deze gaven worden echter al eeuwenlang in tal van kerken en gemeenten niet meer gevonden. Toch lezen we nergens in de Schrift dat deze gaven alleen maar bedoeld waren voor het tijdvak van de apostelen, die toen het grondleggende werk moesten verrichten. Dat is wel vaak beweerd, maar het steunt niet op het getuigenis van de Schrift. Calvijn heeft in zijn uitleg bij Mk. 16:7 er op gewezen dat de kerk mogelijk van deze gaven beroofd is geworden om haar ondankbaarheid" (idem p. 45^6).

Rechtzinnigheid

"Het is ook deze Orthodoxie (bedoeld is de rechtzinnigheid in de leer bij de gereformeerde gezindte van Nederland. HJH), die de vergissing begaan heeft te menen, dat in de Reformatie alles wat God in Zijn Woord ons heeft geopenbaard, is ontdekt en geleerd. Dus hoefde men niet verder dit Woord te onderzoeken op nieuwe rijkdommen. Wat nu overbleef was de taak om het in de Reformatie gebodene te verdedigen tegen allen die dit bestreden of nieuwe zaken eraan wilden toevoegen" (Prof. dr. C. Graafland, p. 64-65).

"Men verabsoluteerde ook de Reformatie door haar a.h.w. boven de geschiedenis uit te tillen en te vereeuwigen. Daardoor werd de weg naar een verdere verdieping van het verstaan van Gods Woord afgesloten", (p. 65).

"Ook de bevindelijke gemeenten zijn zodoende verstarde gemeenten geworden. Want in feite is ook de bevinding zelf steeds meer gaan lijden onder de rationele verstrakking van de Orthodoxie. Evenzeer als de leer is zij daardoor tot een systeem geworden, dat functioneert als een wet in plaats van als Evangelie" (p. 66).

Nieuwe wijn in oude zakken?

Naar aanleiding van het beeld van de wijnzakken in Mat. 9:17: "Zo zullen ook in de gemeente vormen gezocht en toegepast mogen worden, die de nieuwe en bruisende wijn van de Geest kan gebruiken, die wegen openen en mogelijkheid bieden tot levendmaking van de gemeente van Christus, opdat zij opnieuw wordt wat zij mag zijn: levend lichaam waarvan Christus het Hoofd is" (ds. C. van Andel, p. 84).

Het zaligmakend geloof is een persoonlijke relatie

In die persoonlijke relatie ontmoeten we de levende, heilige, ontzagwekkende en barmhartige God. We geven ons dan in een vast vertrouwen aan Christus, en door Hem aan de hemelse Vader, over in de kracht van de Heilige Geest. Geloof is de innigheid tussen God en ons, tussen deze Levende en mij, heel persoonlijk. Geloof is liefde, veiligheid, rust, overgave, rechtvaardigmaking en heiliging.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen