des harten

Ik kan me heel moeilijk voorstellen dat een mens niet inziet dat hij in vele dingen faalt. Wie ook maar een beetje in zichzelf durft kijken, moet daar wel de vuile bron van de ik-zucht ontdekken. Je kunt die als met de vinger aanwijzen. Er is in ons een onuitroeibare trek: de zelfzucht, waardoor wij altijd weer geneigd zijn inhalerig de bevrediging van eigen begeren te zoeken.

Iemand die de Bijbel aanvaardt, zal deze ik-drift betitelen als zonde. Maar… die erkenning kan volkomen in het verstand blijven steken of ook wel louter een gevoelskwestie zijn. Dan blijft zulk een naam-christen volkomen rechtop staan.

Maar wanneer de Heilige Geest ons van zonde overtuigt, worden we innerlijk verbroken. Dan ontstaat in ons hart - dat hoeft niet gepaard te gaan met tranen uit onze ogen - een schreien voor Gods aangezicht dat hier op aarde nooit meer ophoudt. Pas als we later bij God aankomen, zal Hij die tranen voor altijd uit onze ogen en uit ons hart wissen.

Als ik de blaadjes lees van zulke 'geweldige' gebedsgenezers, mis ik bij velen die verbrokenheid des harten. Vaak is ook alle ootmoed bij hen zoek. Hun naam en hun foto prijkt vele malen op bijna elke bladzijde van hun folders.

Ik vraag me dan af: Kennen zij dan niet de God van het Verbond, die in het bloed van Zijn Zoon trouw blijft aan de zegen die Hij belooft, maar ook aan de vloek waarmee Hij dreigt: "God weerstaat de hovaardigen, maar de nederige geeft Hij genade" (Jak. 4:6)?

Christus trekt zich terug van de zelfvoldanen, maar Hij buigt Zich vol tederheid over hen, die van pijn kreunen om hun zonde. Het zien van die liefdevolle, vergevende ogen is een bron van hemelse zoetheid. Dan zie en ervaar je tegelijkertijd dat deze Heiland de gebrokenen van hart heelt.

Niet dat zulke verbrokenen geen last meer hebben van hoogmoedige gedachten die in hen opkomen. Maar ze hebben er een grondige afschuw van. Ze haten dat 'vlees' in hen en verootmoedigen zich er altijd over voor Gods aangezicht.

Wanneer u zulke ootmoedige, verbroken christenen tegenkomt, dan moet u natuurlijk nog alles wat ze zeggen aan Gods Woord toetsen, maar dan zult u in hen niet zo vreselijk teleurgesteld worden.

De Bijbel vertelt ons over goddeloze mensen, die een prachtige profetie uitspraken. Kajafas die Christus ter dood veroordeelde: "Het is ons nut dat één mens sterve voor het volk en het gehele volk niet verloren ga" (Joh. 11:50-51). Bileam: "Er zal een ster voortgaan uit Jakob" (Num. 24:17).

Wees dan niet al te geschokt, wanneer u hoort over voorgangers die met heel veel vrome woorden de gelovigen miljoenen dollars of guldens uit de zak klopten, en later door de mand vielen als werkers der ongerechtigheid voor een Bileamsloon (2 Petr. 2:15).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen