Waldheim en de paus

Waarom ontving de paus Waldheim in het Vatikaan? Waarom gaat de paus op 23 juni opnieuw naar Oostenrijk en laat zich daar door Waldheim als Bondspresident begroeten?

De paus is toch immers op de hoogte van de volgende feiten:

1. Waldheim heeft als officier dienst gedaan in het Duitse leger in de Balkan dat vooral in Joegoslavië zich schuldig heeft gemaakt aan oorlogsmisdaden op grote schaal.

2. Waldheim heeft zich op geen enkele manier daartegen verzet noch heeft hij zijn afkeuring daarover uitgesproken.

3. Waldheim heeft vroeger ontkend dat hij officier is geweest van het Duitse leger in de Balkan, maar heeft later onder de druk van de overtuigende bewijzen moeten erkennen dat hij onwaarheid had gesproken. Is een regeringshoofd, die ontmaskerd is als een leugenaar, zonder enig protest aanvaardbaar voor de paus? Ziehier enkele feiten:

We citeren uit een interview dat Huib Hendrikse had met een pope (= een priester van de Oosters-Orthodoxe Kerk) van Joegoslavië, dat verscheen in Trouw 17 juni 1967.

Slachting

De fanatieke nationalist dr. Ante Pavelitch, de leider van de beweging der oestasji, heerste als poglawnik (leider) over "de onafhankelijke staat Kroatië", die ook het grondgebied van Bosnië- Hertsegowina omvatte. De oestasji waren rooms katholieke fascisten, die onmiddellijk begonnen het door Duitse troepen bezette Kroatië te zuiveren van orthodoxe Serven.

Heel wat priesters namen actief deel aan de martelingen en moordpartijen. Het schrikbewind van oestasji-leider Pavelitch werd gesteund door monseigneur Stepinac, de aartsbisschop van Kroatië. Deze man was vervuld van een intense haat tegen de orthodoxe kerk, die hij beschouwde als "de grootste vloek voor Europa, bijna nog groter dan het protestantisme". De Serven vond hij dan ook afschuwelijke mensen. Aan de vooravond van de Duitse aanval noteerde hij in zijn dagboek: "De Serven en de Kroaten vormen twee werelden, die het nooit eens zullen worden, zolang een van heide bestaat. De Byzantijnse geest is zo iets verschrikkelijks dat slechts de almachtige en alwetende God in staat is de intriges en de valsheden van de Serven te beletten". Stepinac heeft, zo is na de oorlog gebleken, wel bij Pavelitch geprotesteerd tegen het beestachtige optreden van de oestasji, maar in het openbaar heeft hij nooit een woord van afkeuring laten horen. Hij heeft ook niet de collaborerende priesters van zijn kerk opgeroepen zich tegen het fascistische regime te keren.

Wat deze pope vertelde, kan men ook lezen in "Assassins au nom de Dieu" (= moordenaars in de naam van God) van Hervé Laurière, Parijs 1951, een boek waarin de feiten tevens bevestigd zijn met foto's o.a. van de pauselijke legaat Marcone links en mgr. Stepinac rechts van de beruchte massamoordenaar Pavelitch, onder Hitier de leider van het rooms Kroatië; ook een foto van priesters, die de grieks-orthodoxe Serviërs opriepen om zich te 'bekeren' tot de R.-K. Kerk.

Zelfs een foto van mgr. Stepinac, toen hij op 23 febr. 1942 Pavelitch welkom heette aan de ingang van de St. Markus van Zagreb, ter gelegenheid van de opening van het parlement van de oestasji, die bekrachtigd werd door het zingen van het Te Deum (= de Ambrosiaanse lofzang), waarna Stepinac Pavelitch naar de uitgang van de kerk begeleidde; ook daarvan een foto.

Pius XII heeft op 18 mei 1941 Pavelitch in audiëntie ontvangen; en dat terwijl zelfs de fascisten in Italië, dus de aanhangers van Mussolini, wisten (en dat ook publiceerden o.a. in de Gazette del Popoio van okt. 1941) dat de toenmalige Kroatische heersers, Pavelitch inbegrepen, ordinaire criminelen waren (p. 42). Het Vatikaan dat vanzelfsprekend nauwe relaties onderhield met mgr. Stepinac, moet volledig op de hoogte zijn geweest van de uitroeiing op een beestachtige manier van minstens 900.000, waarschijnlijk zelfs anderhalf miljoen, Serviërs.

Op p. 95 citeert Laurière uit 'Glasnik Biskupije', het blad van de bisdommen Bosnië en Srijem. de nrs. 13 en 15, uit een artikel: "Pavelitch, de man van de Voorzienigheid" 0.a.: "In het midden van de regenboog is aan de hemel verschenen de heldhaftige figuur van Pavelitch".

En zoals Gregorius XIII een Te Deum in de Sint Pieter liet aanheffen, toen hij het bericht ontving van de afslachting van duizenden hugenoten in Frankrijk, zo riep ook mgr. Stepinac in een herderlijke brief van 28 april 1941 op om op zondag 4 mei een Te Deum aan te heffen uit dankbaarheid voor het besluit van Hitier om de onafhankelijke, rooms-katholieke staat Kroatië op te richten. Hij schreef dat in dat besluit van Hitier de hand van God gezien moest worden en hij citeerde daarbij Ps. 118 (r.-k. Ps. 117) vers 23: "Dit is van de Heere geschied en het is wonderlijk in onze ogen" (p. 99-100).

Een andere publikatie hierover is van de hand van Monica Farrell. een Ierse die in Australië woont. Haar boekje 'Grijpende wolven', waarin opgenomen 'Van Rome tot Christus' en 'Lachen met God' is in 1949 in het Engels verschenen en werd in het Nederlands (142 blz.) uitgegeven door uitg. Horizon (Schutstraat 120, 7901 EH Hoogeveen. f 3,90, plus verzendkosten).

Farrell citeert uit verschillende bronnen:

1. "Het martelaarschap van de Serviërs", uitgegeven door het bisdom van de Servische Oosterse Orthodoxe Kerk van de VS en Canada, gebaseerd op dokumenten en verslagen van ooggetuigen van de Verenigde Naties.

2. "De zaak van aartsbisschop Stepinac", geschreven door de ambassadeur van Joegoslavië in Washington.

3. Een verslag van zeven, met name genoemde voorgangers van verschillende kerken van de VS, die in Joegoslavië een onderzoek instelden. Zij schreven o.a.:

"De veroordeling van Stepinac was gegrond op bijna duizend fotografieën en dokumenten. die aan het gerechtshof werden voorgelegd en aan de aanwezige verslaggevers werden getoond, en op verklaringen van veel getuigen. Onder de dokumenten die wij onder ogen kregen, waren een groot aantal roomse kranten die openlijk, van maand tot maand, het relaas vertelden van de collaboratie van de aartsbisschop met de Nazi-strijdkrachten" (p. 16).

Desondanks heeft Pius XXII de rechters en degenen die in het proces tegen mgr. Stepinac getuigden, in de kerkelijke ban gedaan. Bovendien heeft hij Stepinac later verheven tot de rang van kardinaal.

Dat betekent dat de paus, tegen alle waarheid in, Stepinac de hand boven het hoofd hield. Waarom? Omdat blijkbaar de R.-K. Kerk ten koste van alles, ook van de waarheid, als heilig, ook in haar hoogste ambtsdragers, verdedigd moet worden.

Zo kunnen we ook enigszins begrijpen waarom het Vatikaan zich zo positief tegenover Waldheim opstelt.

Misschien is het Vatikaan bang dat Waldheim nog meer bewijsmateriaal zal aandragen, dat het aandeel van de R.-K. Kerk in de massamoord op de GrieksOrthodoxe Serviërs zal bevestigen.

Het is nu enderhand wel duidelijk, hoezeer men elkaar in de hogere politieke kringen chanteert. Men vermoedt zelfs dat Waldheim destijds door Rusland is voorgedragen als secretaris-generaal van de Verenigde Naties, omdat zij over dokumenten beschikken over het verleden van Waldheim, waardoor zij hem konden dwingen steeds een pro-Russische politiek te bedrijven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen