De uitverkiezing (slot)

Geen remonstrantse voorwaarde, maar genadige vrucht

Met redeneren komen we er niet uit. Wel met verwondering en verbazing over Gods liefde en welbehagen. Jij en ik zijn immers van onszelf niet beter dan de grootste heiden. Wij zouden nooit naar God vragen, als Hij niet eerst naar ons vroeg. En verdiend hebben we niets dan de eeuwige dood. God vraagt niet eerst het geloof om daarna aan te nemen of te verkiezen. Hij verkoor ook niet op grond van "voorgezien geloof of goede werken", zoals de remonstranten leren. Integendeel, dat zijn de vruchten van de verkiezing. God verkoor tot zaligheid en het geloof in Christus. En wie gelooft, brengt goede werken voort. Er is dus geen voorwaardelijke verkiezing. En dat is natuurlijk gauw gezegd, maar er zijn intussen heel wat mensen, die in verbondenheid met de Heere leven, en die toch geplaagd worden door de vraag: "Ben ik wel verkoren, ben ik wel Gods kind?"

Dan is het goed om te horen wat Calvijn hierover heeft gezegd: Christus is de spiegel van onze verkiezing!

De Dordtse Leerregels noemen dat geloof in Christus als een van de eerste vruchten van de verkiezing. Als je vraagt: "Ben ik uitverkoren?", kun je dat weten uit de vruchten: een waar geloof in Christus, een kinderlijke vreze Gods, een droefheid die naar God is over de zonde, een honger en dorst naar de gerechtigheid. Dat zijn de vruchten van de verkiezing.

Dat is dus geen voorwaarde, nog minder een tegenprestatie, maar "vrucht"! Zijn die vruchten er in jouw leven? Zo ja, dan mag je weten dat God met je begonnen is. Nu bedoel ik niet dat Gods kind nu bij die vruchten van de verkiezing moet blijven staan, want dat is de bedoeling niet. Ik las ergens: "Een bruid moet niet meer aandacht hebben voor haar bruidsjapon dan voor de bruidegom".

Geen angst voor de verwerping, maar een vlijtig waarnemen van de middelen

En als je nu helemaal niets van die vruchten ziet in je eigen leven? Moet je dan maar tot de konklusie komen datje tot de verworpenen behoort? Geenszins! Daarover lezen we in de Dordtse Leerregels: die moeten niet mismoedig worden, wanneer zij van de verwerping horen gewagen, noch zichzelf onder de verworpenen rekenen, maar in het waarnemen van de middelen vlijtig voortgaan…"

De opstellers van de Dordtse Leerregels hebben begrepen dat schuchtere zielen vanwege de prediking van de verwerping mismoedig zouden kunnen worden. En nu mag je best schrikken hoor, als er over de eeuwige verwerping gesproken wordt. De praktijk is echter vaak dat de onverschilligen zich er niets van aantrekken en denken dat het allemaal wel los zal lopen, terwijl juist de ernstige en bekommerde zielen, die het evangelie erin zouden moeten horen, het zich aantrekken en er angstig van worden. Daarom lezen we nog eens in art. 16 van de Dordtse Leerregels: "Veel minder behoren voor deze leer van de verwerping verschrikt te worden degenen, die ernstig begeren zich tot God te bekeren".

De duivel is er op uit om op een zeer rechtzinnige wijze zulke mensen de put in te werken zodat ze wanhopig worden en geen uitzicht meer hebben. Ik was eens bij een man van 80 jaar oud en deze zei tegen me: "Dominee, ik heb er mijn hele leven om gevraagd, maar het is voor mij niet weggelegd, ik zal het maar moeten aanvaarden dat ik voor eeuwig verloren zal gaan". Hij was er helemaal apatisch onder geworden. Kijk, dat bedoelt de Heere natuurlijk niet als H ij de verkiezing en de verwerping in de Bijbel openbaart. Het doel ervan is immers de eer van God en de troost voor Zijn volk. Misschien heb je wel eens een tijd in je leven gehad, dat je dicht bij de Heere leefde, maar… o, die strijd met het ongeloof! Hoe moet ik toch verder? Heb ik mezelf dan bedrogen? Is het alles maar een schijnbekering geweest? En zo tob je maar verder. Maar God wil nu juist met zulke tobbers te maken hebben. En onze Dordtse vaderen zeggen: "Ga vlijtig voort in het waarnemen van de middelen".

Laat ik je tenslotte nog dit zeggen: Wie door God is uitverkoren, raakt verlegen om Hem. En ook het gebed is opgenomen in de eeuwige raad van God en de verwerkelijking van de verkiezing. Wie nu in deze verlegenheid om God is gaan roepen, die behoeft niet te vrezen. Die mag niet geloven dat hij een verworpene is. Dat heeft hij wel verdiend en dat zal hij ook eerlijk tegen God zeggen. Maar verloren hoeft hij niet te gaan. God gebiedt nergens in Zijn Woord om te geloven dat er voor jou geen doen meer aan is. Wel komt Hij tot je met Zijn evangelie en Hij roept je toe: "Wendt u naar Mij toe, wordt behouden, alle gij einden der aarde, want Ik ben God en niemand meer".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen