Ik ontving Zijn vrede

Ik had al een heel zondig leven achter de rug. Ik had voortdurend in onvrede geleefd, in onvrede met mijzelf, met mijn ouders, met mijn man en zoveel andere mensen.

Toen kwam er een crisissituatie. Mijn enige broer was ernstig ziek. Ik hield een novene ter ere van Maria. Gedurende negen dagen woonde ik elke dag de mis bij.

Het hielp niet. Mijn broer stierf. Dat greep mij heel erg aan. Ik werd zeer gedeprimeerd. Ik zag een hoge flat tegenover ons huis. Ik dacht: als ik daar van af zou springen, zou alle verdriet hier voorbij zijn en zou ik mijn broer aan gene zijde van het graf weer terugvinden.

Op een zaterdagavond was ik uitermate gespannen. Ik was zo nerveus dat ik het niet meer uit kon houden in huis. Ik herinnerde mij onze vriendelijke buurvrouw. Ze had eens tegen mij gezegd: "Als je zin hebt, kom dan eens een kopje thee drinken". Mijn moeder had mij echter altijd geleerd: "Pas op met het leggen van kontakten met mensen, die je niet kent".

Maar ik voelde mij zo beroerd op dat moment, dat ik toch maar aanbelde. Ze deed open. Ik: "Ik wil graag van uw aanbod gebruik maken om een kopje thee bij u te drinken". Zij met alle hartelijkheid: "O wat leuk! Gezellig! Kom binnen". Het trof me dat ze geen enkel bezwaar maakte: "Het komt mij niet goed gelegen" of iets dergelijks.

Er lag een opengeslagen Bijbel op tafel. Daar was ze in aan het lezen, toen ik aanbelde.

Ik vertelde haar dat ik 22 jaar geleden bij ons huwelijk ook een Bijbel had gekregen. Die had ik wel eens ingekeken, maar ik snapte er niets van. En nu lag hij al heel lang ongebruikt in de kast.

Zij: "Maar je kunt de Bijbel uit jezelf ook niet begrijpen. Dat moetje van Boven gegeven worden. Alleen de Heilige Geest kan u laten zien wat God in Zijn Woord bedoelt. Die Heilige Geest wil in uw hart komen wonen. Maar dan moetje daar wel in ootmoed en geloof om bidden."

Sindsdien ging ik om de andere dag naar haar toe om een uurtje over de Bijbel te praten en samen daarin te lezen.

Langzamerhand weken de boze gedachten bij mij. Er heerste bij haar altijd een vredige sfeer, die mij tot rust bracht.

Toen gebeurde het. Op 12 december 1985 hadden we drie uur met elkaar gesproken over de heerlijke dingen van God. Overweldigd door de lieflijke aanwezigheid Gods ging ik naar huis.

En toen was het alsof al mijn zonden ineens werden weggespoeld. Een diepe vrede daalde over mij neer. Misschien is het te vergelijken met een vrouw, die geen kinderen heeft kunnen krijgen, maar er wel heel intens naar heeft verlangd en dan ineens van de dokter krijgt te horen: "Mevrouw, u bent zwanger".

Ik wist nu dat ik een kind van God was en dat de Heilige Geest in mij was gaan wonen. Ik was onuitsprekelijk blij en gelukkig. Ik zag alles met andere ogen. Na drie weken kwamen de aanvechtingen wel weer terug. Mijn eigen willetje kwam weer omhoog. Maar ik wist nu tot Wie ik mij wenden moest om hulp. Niet lang daarna kreeg ik uw boek "Wat is geloven?". Daarin herkende ik mijzelf volkomen. Ik kwam opnieuw - zoals u dat noemt - oog in oog te staan tegenover mijzelf. Ik zag heel helder mijn zonden en mijn zondigheid. Ik zag hoe ik mijzelf altijd in het middelpunt van de belangstelling had willen plaatsen. Ik wilde ook steeds weer beklaagd worden. Ik had veel medelijden met mijzelf en wilde dat ook anderen medelijden met mij zouden hebben.

Ik begreep ook dat ik mijzelf niet kon veranderen. Maar ik zag ook volkomen duidelijk Gods grote liefde voor mij in Jezus Christus.

In de stilte van de nacht huilde ik dikke tranen, omdat God mij, zondares, zozeer liefheeft. Ik had er veel verdriet over dat ik Gods Woord 22 jaar lang in de kast onaangeroerd had laten staan en dat ik al die tijd geleefd had zonder Christus. Alles in nu anders geworden. Nu is Christus mijn leven geworden. Ik zucht niet meer onder de harde wet van de kerk. Christus heeft mij vrijgekocht van de vloek der wet (Gal. 3:13).

Ik begreep ook dat ik veel mensen vroeger verdriet had aangedaan en dat ik hen daarover om vergeving moest vragen.

Ik heb nu geen biechtvader meer nodig. Ik weet dat mijn zonden vergeven zijn en dat ik gereinigd ben door het bloed van Gods Zoon.

"Gij zijt duur gekocht, wordt geen dienstknechten van mensen" (1 Kor. 7:23). Dergelijke heerlijke en bevrijdende waarheden van Gods Woord heeft men ons in de R.-K. Kerk nooit verteld. Daar werden we ook niet gevoed met het levende brood van Gods Woord.

Tot mijn grote vreugde en met een hart vol dankbaarheid kan ik u meedelen dat ook mijn man tot de geloofsovergave aan Christus is gekomen. Veel heeft daartoe meegewerkt. Zo was hij erg getroffen door de hartelijke sfeer in onze gemeente.

Hij was eerst met mij meegegaan uit nieuwsgierigheid. Maar God had hem al aangeraakt, want de laatste dagen voordat ik opnieuw gedoopt werd, heeft hij mij vele vragen gesteld over de geestelijke rijkdom, die ik in Christus heb mogen vinden. Zo heeft onze Heiland ook hem naar Zich toegetrokken.

Ik had ook een keer uw boek "Mijn weg naar het licht" in de krantenbak gelegd. Hij is daarin gaan lezen. En ook dat heeft hem verder geholpen.

We hebben een machtige Heiland. We verwachten nog steeds te weinig van Hem. We moeten het meer Paulus nazeggen: "Ik vermag alle dingen door Christus die mij kracht geeft" (Fil. 4:13).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen