Mijn excuses aan de paus

Nu ik hiermee mijn autobiografische gegevens die ik in alle oprechtheid heb neergeschreven (wat ook verder het oordeel daarover moge zijn van de lezers), beëindig, sta ik erop om Joannes Paulus II openlijk mijn verontschuldiging aan te bieden voor mijn optreden in Fatima.

Ik heb kennis genomen van de clementie en het begrip dat hij getoond heeft, toen hij Ali Agca bezocht in de gevangenis en over wie hij een zegen heeft uitgesproken in de Sint Pieter. Deze houding van de paus brengt mij ertoe een audiëntie bij hem aan te vragen met de bedoeling met hem van gedachten te wisselen over de theologische en godsdienstige vragen die ik in dit boek naar voren heb gebracht, met de bedoeling om daardoor mijn geweten dat grondig vertroebeld is, te verlichten en tot rust te brengen.

Ook het verzoeningsgebaar en de welwillendheid die hij aan de dag heeft gelegd tegenover hen die vast willen houden aan de rite van de vroegere Latijnse mis, geven mij daartoe de vrijmoedigheid.

Ik ben zo vrij om pater Popielusko in herinnering te roepen. Hij is vermoord door hen die de christelijke godsdienst haten. Hij heeft zich herhaalde malen tot deze paus gewend over het feit dat de Poolse r.-k. bisschoppen hem veroordeelden vanwege zijn optreden.

Tenslotte druk ik de wens uit dat Assisië waarheen de paus zich dit jaar als pelgrim zal begeven, als herinnering aan de 'poverello' (= de'arme', Fransiscus. HJH), een plaats moge worden waar de leiders van de wereldgodsdiensten elkaar ontmoeten in de Zuivere Waarheid en Liefde.

Kort kommentaar

Ik ben blij dat Juan zijn excuses aan de paus heeft aangeboden, maar ik vind dit woord veel te zwak. Wanneer je ten onrechte hebt geprobeerd om een medemens van het leven te beroven, dan is het niet voldoende wanneer je zegt: "Sorry, ik had dat niet moeten doen". Dan moet je hem uit de grond van je hart om vergeving vragen.

Van de andere kant zou ik mij nooit positief over de interreligieuze samenkomst in Assisië kunnen uitlaten. Ik kan mij meer vinden in een klacht van een roomskatholiek in een ingezonden stuk in Trouw:

" Waarheen stuurt het Vaticaan? De 'religieuze'samenkomst was doordrenkt van afgoderij... Wat zich echter in Assisië afspeelde is te vergelijken met het hijgen van een stervende kerk. De tien geboden van God en dan bedoel ik de overtreding van het eerste gebod waaraan de paus zich ten overstaan van de hele wereld heeft schuldig gemaakt, is geheel in strijd met wat eeuwenlang werd verkondigd. Ik hoop dat velen met mij niet meer zo naïef zijn om deze paus een hoge graad aan betrouwbaarheid toe te kennen." Aldus K.. Reinders in Kerkrade.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen