Titus Brandsma
Ik ontving ter recensie "Titus Brandsma en de mystiek", uitg. Titus Brandsma Instituut (Heyendaalseweg 121A, Nijmegen). Het is het verslag van een symposium dat 16 maart 1985 gehouden werd. Titus Brandsma werd na veel mishandelingen op 26 juli 1942 in het concentratiekamp Dachau vermoord. Op 3 november 1985 werd hij 'zalig verklaard'.
Enkele citaten:
"Bij Titus is de liefde uitgangspunt, middelpunt en eindpunt, en voor de angst is er geen plaats meer". Hij schreef: "De liefde Gods moet onze zonden bedekken, zij zijn vergeven. De herinnering moet ons bijblijven, maar mag ons niet drukken" (p. 10).
Dat vind ik bijzonder goed geformuleerd. De vreugde des Heeren is hier op aarde altijd een evangelische vreugde, d.i. een vreugde vol dankbaarheid om de vergeving en gekleurd door het verdriet om de in ons blijvende, wroetende zondigheid, die we grondig verfoeien, maar waarvan we in dit leven nooit helemaal loskomen.
Verder: "Er is in het mystieke leven zulk een sfeer van gelijkgestemdheid, dat men God speurt inde Godminnende ziel reeds vóór Hij Zich zichtbaar en hoorbaar en voelbaar doet kennen". Volgens Brandsma is het mystieke schouwen "een zien in een nevel, waarin wel het licht niet ontbreekt, waardoor het licht zelfs met een felle kern heenbreekt, maar om dan toch naar alle zijden in de nevel weg te vloeien" (p. 20).
Kommentaar
Nuchtere, Nederlandse protestanten zullen misschien griezelen van zulke uitdrukkingen. Zij voelen zich alleen maar veilig bij heldere, doorzichtige en overzichtelijke formuleringen.
Maar is dit bijbels? De Bijbel leert ons een grootheid van God, die wij nooit kunnen overzien, een God die woont in een ontoegankelijk licht (1 Tim. 6:16). We kunnen God niet in onze greep krijgen, doordat we Zijn aanbiddelijk Wezen denken te kunnen vatten in onze menselijke begrippen en stellingen.
Ik griezel soms van het gemak waarmee sommige, zogenaamd nuchtere, protestanten praten, babbelen en diskussiëren over God. Dan ben ik geneigd om te vragen: Weten jullie wel over Wie jullie het hebben?
Voor iedereen naar de mate Gods
"Het mystieke leven bestaat eenvoudig in het zien van God voor ons en met ons en in ons, en in het daardoor in liefde tot God ontstoken zijn, zodat deze als een vuur in ons brandt en wij niets meer verlangen dan dat God ons met Zijn vuur verteert en in Zich doet opgaan. Nadrukkelijk moet verworpen worden de gedachte dat dit mystieke leven niet voor ons zou zijn weggelegd" (p. 26). Vooral met dit laatste ben ik het eens. Natuurlijk - dat zegt de Bijbel zelf - zijn er graden in de gaven Gods. Maar Christus belooft aan ieder die in Hem gelooft, leven, zelfs eeuwigheidsleven. Hij maakt de Zijnen één met Hem. Zie o.a. Joh. 17:20-26.
NB. Vanzelfsprekend veroordelen wij de pretentie van de pausen, die menen dat zij de bevoegdheid hebben gekregen om een soort prestatie-diploma's over gestorvenen uit te reiken met drie gradaties: eerbiedwaardig - zalig - heilig. Dat is ook helemaal in strijd met de grondgedac hte van de Bijbel nl. dat de vruchten van goede werken enkel aan ons gerijpt zijn door de eenheid met de H 'ijnstok, Christus. Alle eer daarvoor komt dus slechts aan Hem toe.
Gedicht in de gevangeniscel van Scheveningen
Onderstaand gedicht schreef Titus Brandsma. toen hij in de beruchte Duitse gevangenis van Scheveningen zat. Het heeft geen enkele poëtische waarde, maar de inhoud laat zien hoezeer Titus Brandsma leefde vanuit het eenvoudige geloof in Christus.
O Jezus, als ik U aanschouw.
Dan leeft weer, dat ik van U höu
En dat ook uw hart mij bemint
Nog wel als uw bijzond're vind.
Al vraagt mij dat weer lijdensmoed,
Och, alle lijden is mij goed.
Omdat ik daardoor U gelijk
En dit de weg is naar uw rijk.
Ik ben gelukkig in mijn leed,
Omdat ik het geen leed meer weet.
Maar 't aller uitverkorendst lot,
Dat mij vereent met U, o God.
O, laat mij hier maar stil alleen,
Het kil en koud zijn om mij heen,
En laat geen mensen bij mij toe:
't Alleen zijn word ik hier niet moe.
Want Gij, o Jezus, zijt bij mij,
Ik was U nimmer zo nabij.
Blijf bij mij, bij mij, Jezus zoet
Uw bijzijn maakt mij alles goed.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 december 1985
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van zondag 1 december 1985
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
