Rome en de angst voor de vrijheid

"Jozeph Ratzinger is bang. En zoals de groot-inquisiteur bij Dostojevsky is hij voor niets zo bang als voor de vrijheid". "Nee, de oude inquisitie is niet dood. leve de nieuwe".

"Alleen bij bekende slachtoffers (zoals Leonardo Boff)hoort men daarover iets in de openbaarheid. Maar wee, de zwakkeren! Verbrand wordt niemand meer, maar zo nodig wel psychisch en beroepsmatig te gronde gericht."

Over deze paus "met zijn vele redevoeringen en kostbare reizen (met miljoenenschulden voor veel plaatselijke kerken)" schrijft hij:

"Wat we te zien krijgen is een op de media ingespeelde 'grote communie ator', die met charme, sportiviteit en symbolische gebaren ook de meest konservatieve leer of praktijk als aannemelijk voor kan stellen". "En als hij dan eens, zoals in Zwitserland, en zichtbaar voor de hele wereld, in Nederland, met ongecensureerde vragen geconfronteerd wordt, blijkt hoe weinig het leerambt echt te zeggen heeft op de kwellendste noden van onze tijd".

"Het door de conciliebisschoppen zo hevig bekritiseerde Romeinse juridisme, clericalisme en triomfalisme is weer - verjongd en modern verpakt - in alle glorie terug, vooral in het 'nieuwe'Kerkelijke Wetboek, dat nauwelijks grenzen kent voor de machtsuitoefening van paus, curie en nuntii".

"Als een bisschop kritiek zou willen uitoefenen op de huidige koers, moet hij al de apostolische vrijmoedigheid hebben van een Paulus, die Petrus 'in het aangezicht weerstond'."

De Reformatie

De Reformatie heeft dit centralistische machtsstreven van de kerkelijke ambtsdragers radikaal afgewezen met een beroep op de Schrift. Art. 85 van de Dordtse Kerkorde luidt:

"Geen kerk zal over andere kerken, geen dienaar (des Woords) over andere dienaren, geen ouderling of diaken over andere ouderlingen of diakenen enige heerschappij voeren".

Helaas is in de geschiedenis de leer soms mooier gebleken dan de praktijk. Luther heeft gezegd: "Snij een uur na mijn dood mijn hart open en dan vind je er nog een paap (paus) in". Inderdaad, voor ons zondige hart geldt: "Macht is heerlijk, absolute macht is absoluut heerlijk".

Ook in protestantse kringen geldt soms: Kerkelijke molens malen en vermalen iemand langzaam maar zeker. Kerkinstituten hebben de neiging zichzelf onfeil baar te verklaren. En dan is het onbegonnen werk om tegen deze onbewogen windmolens te vechten. En tóch is het kerkelijke ambt door Christus Zelf gegeven. Maar wij zijn nu eenmaal zondaars, de kerkleiders èn wij, de door de kerk geleiden; zondaars die echter van genade mogen leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen