Luther ketter en mythe?

Luther was tot het inzicht gekomen dat de kerk van zijn tijd was afgedwaald van de Weg en van het Licht (Christus). Hij had geprobeerd de weg te volgen, die de kerk aanwees, de weg van de tradities als een lamp voor zijn voet. Maar toen hij die weg bewandelde, struikelde hij voortdurend over het bederf van hen die hem die weg wezen. Het was de weg van de zelfrechtvaardiging, omrand met allerlei afgoderij, gehuld in de nevelen van de ijskoude schijnheiligheid, die in staat was om hen te doden en levend te verbranden, die leefden en liefhadden vanuit de liefde van God Zelf. Tot zulk een volstrekte verblinding kan een mens alleen maar komen, wanneer hij de paden die verlicht worden door Gods Woord, verlaat.

Luther had 95 stellingen aangeslagen aan de deur van de slotkapel van Wittenberg. Ziehier enkele van zijn stellingen:

27. Zij die beweren dat de ziel uit het vagevuur springt, zodra het geld (voorde aflaat) in het offerblok klinkt, prediken een ijdele menselijke overlevering.

29. Zij die beweren dat men door de aankoop van aflaatbrieven de zekerheid krijgt van het eeuwige heil, gaan naar de hel tegelijk met hen van wie ze dat gehoord hebben.

37. Elke waarachtige christen, hetzij nog in leven of reeds gestorven, heeft deel aan al de weldaden van Christus en Zijn gemeente op grond van de gave van God. Ze hebben daarvoor geen aflaatbrieven nodig.

62. De enige ware schat van de kerk is het heilig Evangelie van de heerlijkheid en de genade Gods.

Paus Leo X antwoordde daarop: "Wij veroordelen alle uitspraken van Luther tezamen en elk afzonderlijk als ketters, aanstootgevend, kwetsend voor vrome oren. Daarom verwerpen en veroordelen wij ze".

De pauselijke gezanten deden al het mogelijke en onmogelijke om Luther uit de weg te ruimen.

Voor de Rijksdag van Worms verklaarde Luther: "Als gij. Majesteit en Heren, een eenvoudig antwoord wenst, zal ik dat geven, zonder franje. Wanneer ik niet overtuigd wordt door het getuigenis van de Schrift of de evidente rede, ben ik door de Bijbelplaatsen die ik aanhaalde, overwonnen en mijn geweten is gebonden in het Woord Gods. Herroepen kan en wil ik niets, want het is gevaarlijk en onjuist iets tegen het geweten te doen. De pausen en de concilies hebben soms gedwaald. Ze hebben zichzelf vaak tegengesproken. Hier sta ik, ik kan niet anders. God helpe mij! Amen."

Op 26 mei 1521 verscheen het edict van Worms. Daardoor werd Luther buiten de wet geplaatst. Iedereen kon hem ongestraft doden en niemand mocht hem in bescherming nemen.

Opnieuw blijkt daaruit de absurde bewering van de R.-K. Kerk dat zij in overeenstemming zou zijn met de Schrift. Ze heeft getracht hem die de bazuin van het Sola Scriptura over Europa liet klinken, ter dood te brengen. Ze heeft hem vogelvrij laten verklaren. De eerste de beste zou deze trouwe dienaar van het Woord Gods als een hond mogen neerknallen en hij zou er bovendien nog een beloning voor ontvangen.

Luther was inderdaad een ketter in het licht van de r.-k. leer, maar een nederige heraut van wat God zegt in de Schrift. Zo is het pauselijke Rome een ketter in het licht van de Schrift, al is dit Rome dan een nauwgezette dienares van de menselijke overleveringen met hun afgodische praktijken; want de pausen veroordelen en vervloeken hen die de Schrift verkondigen als de enige lamp op onze levensweg.

Luther een mythe?

Luther zei: 'ik ben dit werk begonnen met veel vrees en beven. Wie was ik toen? Een arme, ellendige, verachtelijke monnik. Ik leek meer op een lijk dan op een mens."

Die woorden van Luther zouden voldoende moeten zijn om elke mythe omtrent hem van de tafel te vegen.

Er zijn mensen die Luther bewonderen en zich als aanhangers van zijn leer presenteren, maar wier levens leeg zijn zoals dat het geval is met allen die zich voeden met een mythe. Zij nemen de levende kracht uit de boodschap van Luther weg, want Luther preekte niet zichzelf, maar Jezus Christus, de Christus der Schriften.

Machtige organisaties kunnen worden opgericht onder de mythe van Luther, machtig door het grote aantal dat ze onder zijn banier weten te verzamelen, machtig ook door het politieke aanzien dat ze verworven hebben. Maar Luther heeft daar niet toe opgeroepen, want dit was zijn verkondiging: "De mens wordt gerechtvaardigd door het geloof, niet door de werken of door mythen.

Velen verheffen Luther tot een mythe, een idool dat men vereert, maar Luther heeft zichzelf slechts gezien als een zondaar in het licht van de Schrift, een zondaar die slechts door genade behouden werd.

Luther een mens van vlees en bloed

Luther kwam tot de ontdekking dat hij verwerpelijk was voor Gods ogen, doordat hij de Schrift bestudeerde. En in het klooster werd dat bevestigd, want ondanks de vele regels die hij daar opgelegd kreeg, ondanks de strenge boetepraktijken, vorderde hij geen stap op de weg naar de volmaaktheid. Het Woord Gods liet hem zien dat elke poging om zich voor God te rechtvaardigen door ijzeren zelftucht, gedoemd was tot mislukking.

Luther zag en erkende de droevige werkelijkheid van zijn zondige bestaan, waaruit Christus alleen hem zou kunnen redden en wel door het geloof in Hem: "Want uit genade zijt gij zalig geworden door het geloof; en dat niet uit u, het is Gods gave" (Ef. 2:8).

Dat is iets wat de R.-K. Kerk toen en ook later niet heeft begrepen. Zij heeft niet de oproep van Luther verstaan om terug te keren naar het geloof volgens de Schrift, naar de rechtvaardigmaking van de mens door het geloof in Christus alleen.

Luther, en met hem iedereen die tot geloof komt, wist dat hij zonder Christus niets kon doen. Zonder Christus zijn wij grote nullen, ja wezens onder nul, die niet in staat zijn om ook maar iets te doen dat welbehagelijk zou zijn in de ogen van de heilige God.

Jezus Zelf heeft gezegd: "Wie in Mij blijft en Ik in hem, die draagt veel vrucht, want zonder Mij kunt gij niets doen" (Joh. 15:5).

Wat kan de R.-K. Kerk, of welke andere kerk ook. doen, wanneer ze zich losmaakt van de Schrift en de weg van de menselijke tradities gaat bewandelen? Kan ze dan de vrucht van de Geest voortbrengen? Christus Zelf zegt dat ze dan NIETS kan doen, en dus geen enkele vrucht kan voortbrengen die waarde heeft voor het eeuwige leven, want dat eeuwige leven schenkt Christus alleen langs de weg van het geloof in Hem.

Maar Luther - zoals wij allemaal die de dogma's van de R.-K. Kerk hebben bestudeerd en gepredikt - had tijd nodig om zich helemaal te kunnen ontdoen van al die godsdienstige overleveringen en vooroordelen, die voortvloeiden uit de dwaalleer van de zelfrechtvaardiging door de werken. Het licht van de Heilige Geest moest hem dat langzamerhand duidelijk maken, doordat hij de Schriften steeds dieper ging verstaan.

Luther was geen ketter, want hij baseerde alles op de Schrift alleen. Hij was ook geen mythe, want hij steunde niet op eigen werken, maar op de genade die door het geloof in Christus zijn deel werd.

Zeker, Luther beleed dat hij een zondaar was, hoewel tevens een in Christus begenadigd zondaar. Zijn tegenstanders hebben dit altijd uitgebuit en verdraaid, zodat ze meenden hem ten laste te kunnen leggen dat hij met zijn leer een vrijbrief gaf om er maar dapper op los te zondigen.

Ik denk dat er in onze tijd velen zijn, die als een kip hier en daar een graantje, misschien zelfs veel graantjes, uit de Bijbel oppikken, maar desondanks niet spreken naar de Schrift.

Christus is de enige Messias, de enige Gezalfde, volgens de Bijbel. Maar er zijn geweest en er zullen komen - Christus heeft dat Zelf voorspeld - vele Christussen en profeten, die echter niet zullen spreken naar de Schrift. Hij heeft ons gewaarschuwd: "Ziet toe dat niemand u verleide". "Gelooft het niet" (Mat. 24:4, 26). Als wij niet geloven volgens de Schrift, lopen we gevaar het ware met het valse te verwarren, de Christus met de valse Christussen (Mt. 24:24), de profeten met de valse profeten. Zulke valse Christussen en valse profeten kunnen hoge godsdienstige en kerkelijke posten bekleden, maar ze worden gedreven door de begeerte naar macht en aanzien, maar niet door de kracht van de Heilige Geest, die de mens in de ootmoed brengt.

Op de tafel van onze redaktie komen vaak brieven terecht van mensen, die angstig zijn en het niet meer zien zitten, omdat ze dat onderscheid niet voor ogen hebben.

Mag ik het nog eens duidelijk zeggen? Wij moeten niet achter religieuze leiders aanhollen. Alleen de Bijbel is onze leider. Het Woord Gods alleen is onze gids, onze enige, onfeilbare, volstrekt betrouwbare norm. Maar geen mens, ook de paus niet, is onfeilbaar, wat hij ons verder ook wil wijsmaken.

Alleen de Schrift, het Woord van God, is onze leider. De Schrift alleen is onfeilbaar. Dat beginsel gold in de eerste en in de vijftiende eeuw, en het geldt nu nog.

Stel uw vertrouwen in Christus en niet in mensen! Geloof overeenkomstig de Schrift en niet overeenkomstig de mensen. Houdt u op een afstand van religieuze leiders die beweren dat ze heel of half volmaakten zijn, mensen die niet of nauwelijks nog zondigen. Zij zullen nooit de kracht Gods in zichzelf ontwaren. Luister liever naar hen die hun zwakheden en zonden inzien en erkennen en die daarom roemen in de kracht van Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen