De Toren van de Standvastigheid

Zwaar ligt de massieve "Tour de la constance" tegen de lucht. De muren zijn zes meter dik. Langs de wenteltrap stijgen we tot 36 meter hoog.

Bovenop hebben we een prachtig uitzicht over dit eeuwenoude stadje. Het is zeker een van de best bewaarde monumenten uit de middeleeuwen. Philips de Stoute heeft het laten bouwen naar het model van Jeruzalem.

Vijftien torens zijn in de stadmuren ingebouwd. Zij zouden ons kunnen vertellen over de martelingen waarmee de horden van Lodewijk XIV probeerden het geloof van de Hugenoten te breken.

Als deze torens konden vertellen… Ja, één daarvan vertelt u werkelijk van de gruwelen, die hij gezien heeft. Dat is de Tour de la Constance.

Het was in 1728. Overal rookten de brandstapels. De razzia's, waarin de soldaten van Lodewijk XIV aasden op predikanten, hadden altijd wel enig succes. De dorpen en steden werden uitgekamd. En dan werd de vangst triomfantelijk door de straten gevoerd.

Maar Pierrre Durand, de dappere hageprediker, die plotseling ergens opdook en dan voor duizenden hoorders sprak, om dan ineens weer te verdwijnen, kon men maar niet te pakken krijgen.

De gouverneur van Languedoc, Bernage, besloot toen om zich op zijn familie te wreken. De oude vader van Pierre, n.1. Etienne Durand, 72 jaar oud, werd opgesloten in het fort van Brescou.

De zus van Pierre nl. Marie Durand werd opgesloten in de Toren van de Standvastigheid in Aigues Mortes; haar man Matthieu Serre in Bescou.

Ds. Pierre Durand werd in februari 1732 gegrepen. Hij werd in Montpellier opgehangen. Aan het huis van deze martelaarsfamilie is een reliëf aangebracht, waarin hun getuigenis dat zij met hun bloed bezegelden, vereeuwigd is. Jaarlijks komen vele protestanten daar samen op de tweede pinksterdag om deze schokkende geschiedenis te herdenken.

Toen Marie Durand in de Tour de la Constance werd opgesloten, zaten er reeds meerdere Hugenootse vrouwen in deze burcht, versomberd, zich telkens omhoog vechtend tot het zuivere licht van het geloof, als kaarsvlammen die telkens lekten en inzonken.

Maar de komst van Marie Durand was als een zon die opging na een donkere nacht. Het was of de toren begon te trillen onder haar geloofsenergie. Gedurende 38 jaar heeft zij gevangen gezeten in die toren, maar al die tijd was zij de leidster van de vrouwen, die kwamen en wegstierven in de koude van deze burcht.

Zuiver klonken de hugenootse psalmmelodiën over Aigues-Mortes. In de avond sprak Marie Durand haar gezellinnen vurig toe voor het slapen gaan. Dan herhaalde zij de preken van haar broer-martelaar. Dan gaf zij leiding aan de bidstonde.

Dan ruisten door de schemering de smekingen naar de hemel.

En eindelijk ging men zich te ruste leggen op de steen. En als in de nacht een van de vrouwen plotseling in haar dromen gilde om haar man, gilde om haar kinderen, dan was Marie Durand daar steeds de troosteres, die met haar rust alle angsten verjoeg.

Vele vrouwen stierven door uitputting of werden krankzinnig. Wanneer de cipier de ronde deed en de overlevenden hem weer op een lijk moesten wijzen, dan was hun felle verwijt: "Weer een dode waarover u eens rekenschap zult moeten afleggen voor God." Maar het antwoord was steeds hooghartig: "U zult allemaal op deze wijze wegteren en kreperen, als u uw ketterij niet wilt afzweren."

Maar stilaan kraste Marie Durand in de steen het woord van een heldin: "Resistez" = Biedt weerstand, verzet u. Telkens werden de letters dieper, dag na dag. En na ruim twee eeuwen staan ze daar nog. En elke toerist kan ze bezien.

Ja, ontroerend was dat toen wij daar in die toren stonden. Het was of de jaren terugdraaiden en wij het zingen van deze vrouwen hoorden en daartussen het strijken van de spijker in de steen. Resistez! Het staat er in het oude Frans: "redster." R. Saillens heeft een gedicht hierover geschreven. Ik haal er een stroof uit aan:

'En ce temps-là, dans son Versailles le roi riait, tandis qu'ici, sous ces murailles la foi priait. L'un écrivait dans une fête: persecutez! L'autre écrivait, baissant la tête; RÉSISTEZ!

In Versailles een lachende koning. Maar binnen deze muren het geloof in gebed. De een dekreteerde in zijn roes: Vervolg ze! De andere boog het hoofd en schreef: Biedt weerstand!

In 1767 werden zij vrijgelaten. De oudste onder de overlevenden was Suzanne Bouzigeu, de jongste was de wed. Chassepierre. De ene was 84. de andere 23 jaar oud. Marie Durand stierf negen jaar later in haar 59ste jaar. 38 jaar gevangenschap hadden haar robuste gezondheid gebroken.

Waarom ik dit beschrijf? Om te laten zien, welke gruwelen de rooms-katholieken destijds hebben bedreven?

Och, wat schieten we daarmee op. Wij moeten kunnen vergeven en in zekere zin ook vergeten.

Ik schrijf dit opdat wij ons kunnen verwarmen aan de geloofsgloed van deze vrouwen-martelaressen. Dit is het calvinisme in zijn Bijbelse kracht. Deze heldinnen wisten met haar hele hart, wat hun enige troost was in leven en sterven. Het was bij hen geen van buiten geleerd lesje, maar tegelijk bloedende en stralende werkelijkheid.

Straks herdenken we weer de herv orming. Dan zingen we weer "Een vaste burcht is onze God."

Laten wij dan eens denken aan de vrouwen van deze Tour de la Constance. Ja, laten ook wij dan in onze harten griffen: Résistez, biedt weerstand.

Biedt weerstand tegen elke verduistering van het Evangelie van Gods souvereine genade. Verzet u tegen elke aanranding van de eer van de almachtige God. Biedt weerstand aan de verlokking van het compromis, van het schipperen, van het vergelijk. Laat uw weerstand niet breken door vriendelijkheid en diplomatie. Strijdt als de oude calvinisten voor de komst van Gods Koninkrijk.

Laat het vuur van Gods Woord in u branden. Laat de Geest der profetie over u vaardig worden. Profeteer in de kracht van de Christus der Schriften tegen elke menselijke aanmatiging. Verkondig het Evangelie van de redding van zondaren uit pure genade.

Résistez! Biedt weerstand op de muren van de toren der standvastigheid. Sta op de bres voor Christus. Résistez!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen