Boekbespreking

Wij ontvingen van uitg. De Banier te Utrecht drie zeer waardevolle geschriften ter recensie.

KORENAREN TUSSEN DE SCHOVEN OPGELEZEN - C.H. Spurgeon (108 blz. f 6,75). Wij citeren daaruit:

"O christen, u zou geen goede werken kunnen doen, wanneer u niet dagelijks opnieuw genade ontving. De genade, u in het begin geschonken, zal voor u niet voldoende zijn om heden vrucht voort te brengen. Het is niet zoals met de boom, die vanzelf vruchten voortbrengt, maar het sap moet voortkomen uit de wortel, dat is Christus. Wij zijn zelf geen bomen, maar slechts ranken van de levende wijnstok. Onze goede werken vloeien voort uit de gemeenschap met Christus. Hoe meerde mens zich één met Jezus weet en voelt, des te heiliger zal hij zijn."

Dat is het ook wat ik bedoelde in IRS-juni, maar Spurgeon kan dat zo helder en krachtig zeggen. Daarom héél hartelijk aanbevolen.

GULDEN BOEKSKE OVER HET C HRISTELIJK LEVEN - Joh. Calvijn (88 blz. f 5,75). Ook Calvijn betoogt hetzelfde als Spurgeon. Daarom begrijp ik niet dat zij zich calvinisten noemen, die elke bevinding als ziekelijk afwijzen. Calvijn zegt zelfs dat het Evangelie moet doordringen tot "in de diepste schuilhoeken van het hart."

Voor dit soort calvinisten die elk zelfonderzoek veroordelen, moet zulk een uitdrukking wel een gruwel zijn. Calvijn schrijft:

Lauwheid en onverschilligheid in de Christelijke wandel.

Ik moet een paar woorden spreken over hen, die slechts in naam Christenen zijn en toch Christenen willen heten. Hoe schaamteloos versieren zij zich met Zijn heilige naam! Alleen zij immers delen in de gemeenschap met Christus, die uit het Evangeliewoord de waarachtige kennis van Christus geput hebben, en terecht zegt de Apostel: dat niemand Christus kent, die niet geleerd heeft de oude mens af te leggen, die verdorven wordt door de begeerlijkheden der verleiding: dat men vernieuwd moet worden in de geest zijns gemoeds (Ef. 4:22 w.). Zij geven dus ten onrechte, ja letterlijk tot smaad van onze Heere voor. Christenen te zijn, al kunnen zij nog zo fraai en vaardig over het evangelie spreken. Want het evangelie is geen taal voor de lippen maar voor het hart; het wordt niet enkel door verstand en geheugen aangeleerd, even als een andere wetenschap, maar eerst dan recht omhelsd, wanneer de ziel er geheel mede ingenomen is en het zijn zetel en woonplaats ook gevonden heeft in de diepste schuilhoeken van het hart. Daarom moeten zij öf ophouden zich tot smaad van God, te vertonen voor hetgeen zij niet zijn, öf zij moeten zich waardige volgelingen van Christus tonen. Wij aanvaarden de leer van het evangelie als het enige ware fundament waarop wij onze zaligheid bouwen, maar ze moet levendig zijn in ons hart en zich in onze wandel tonen; wij moeten veranderd worden naar het beeld, dat zij ons schildert; anders is alles vergeefs.

U begrijpt dat wij ook dit boekje van harte bij u aanbevelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen