Verbi divini minister

De auteurs die eraan meewerkten: Dr. Aalders, dr. Balke, drs. Blenk, ds. Dekker, ds. Geluk, (C.G. en L.J.), dr. Gerssen, dr. Graafland, ds. de Jong, dr. Jonker, ds. van Nieuwpoort, drs. van Oort, drs. Oosterom, drs. de Reuver, dr. Tukker, drs. Verduin.

Het is ondoenlijk in een recensie in te gaan op de verschillende prachtige bijdragen in dit boek. Ik wil mij beperken tot dr. W. Aalders, die alfabetisch het eerste aan de orde komt met zijn uiteenzetting over "Profetische prediking." Aalders bakent de profetische prediking af tegenover de pastorale, priesterlijke prediking, die even noodzakelijk is als de profetische prediking. "Men zou zelfs kunnen stellen dat die stichtelijker, inniger, nabijer is. Méér dan profetische prediking is zij voor de gemeente het dagelijkse manna, teerkost onderweg" (p. 14). "Profetische prediking is echter niet duurzaam, maar uitzondering. Zoals de profeten in Israël geen durend ambt hadden, maar irregulier waren, zo is ook de profetische prediking exceptioneel. Zij kan, evenmin als het profetisme in het Oude Testament, geïnstitutionaliseerd worden. Zij is slechts voor een tijd 'en daarna niet meer' (Numeri 11:25)" (p. 14).

Dat is ook de vergissing geweest van het Convent van Wesel - ik wees daar al eens op - dat men het profetendom als een ambt in de kerk wilde invoeren. Maar dat móest op een mislukking uitlopen. Je kunt wél iemand begroeten met: "Dag, dominee", maar niet met: "Dag, profeet."

Over de profeet zegt Aalders verder: "Zijn enige legitimatie is het feit dat het een tijd van afval en van geestelijke en zedelijke verwording is; en dat hij spreekt en handelt vanuit een strikt persoonlijke roeping. Zijn optreden betekent dus een crisissituatie, een uitzonderingstoestand. Nood breekt wet! Het uur van gevaar is tegelijk het uur van genade" (p. 15).

"Hun kracht ligt niet in hun alzijdigheid, maar in hun eenzijdigheid. Hun taak is het om openlijk stelling te nemen tegenover acute gevaren en eigentijdse dwalingen, die de gemeente dreigen af te brengen tot een evangelie dat geen Evangelie is. Hun eenzijdigheid is het uitkomen voor de waarheid op het punt, waar de verdediging bezwaar heeft en waar het belijden met lijden gepaard gaat." "Het spreekt vanzelf dat de eenzijdigheid die noodzakelijkerwijs de profetische prediking kenmerkt, gebruikt zal worden als argument om zich aan de ernst ervan te onttrekken. Men stelt die eenzijdigheid voor als individualistische willekeur, als overdrijving, als dweperij. Daarnaast tracht men het gezag van de profetische prediker te ondermijnen door diens persoonlijke, irreguliere roeping te stellen tegenover het kerkelijke, officiële ambt en hem onder verdenking te brengen van zelfinbeelding, hoogmoed en rebellie. Hoe zou een eenling het gelijk aan zijn kant kunnen hebben tegenover de overweldigende meerderheid en het gezag van kerkelijke vergaderingen?" (p. 16).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen