Geestelijke waarden bij Rome

Ir. v.d. Graaf zei dat er sommige waarden vanuit de Bijbel bij Rome bewaard zijn gebleven. Mijn antwoord: ja en nee.

Nee, wat betreft de officiële leer. Het is louter toeval wanneer daarin nog iets voorkomt dat in overeenstemming is met de Bijbel. En als dat het geval is, dan betreft het meestal slechts een overstemming wat de klank betreft. Ik heb daar al vaker op gewezen inzake de r.-k. leer over de Drieénige God.

Ik geloof niet in de God en Vader zoals die aan ons door Rome wordt voorgesteld, een God die de zonde twee keer straft nl. eerst aan Zijn Zoon in het vreselijke sterven van Golgotha en daarna dat nog eens dunnetjes overdoet door onze uitboeting in de vlammen van het vagevuur. Ik geloof niet in een God en Vader, die het aan de willekeur van zondige mensen, de pausen, heeft overgelaten hoe lang ze daar moeten branden en die via de aflaat zo maar zou kunnen beschikken over een volledige of gedeeltelijke kwijtschelding van die straffen van het vagevuur. En datzelfde geldt ook wat betreft de leer over God de Zoon en God de Heilige Geest.

Wel zijn er bij de grote mystici van de R.-K. Kerk bijbelse waarden bewaard gebleven, die ik niet in die mate in de reformatorische lektuur heb teruggevonden. Ik denk daarbij aan Ruysbroeck, Tauler, Johannes van het Kruis, Theresia van Avila, Theresia van Lisieux, Elisabeth van de Drieéenheid.

Maar deze vromen zijn dan ook door de r.-k. overheid miskend en soms vervolgd geworden tijdens hun leven.

Ik hoop in de toekomst gelegenheid te hebben over die bijbelse waarden van de r.-k. mystici wat meer te kunnen schrijven. Ik volsta thans met een citaat uit het boek van Jac Overeem (uitg. De Banier-Utrecht) "Gedachtenis tot zegen - Leven en werk vands. J. Doornenbal", waarin deze predikant schrijft over Theresia van Lisieux:

"Een paar maanden geleden stuurde een dame mij de levensgeschiedenis van Theresia van Lisieux. Zelden hen ik zo door een hoek gegrepen als door dit. Nooit heb ik in mijn leven tranen gehad hij het lezen van een hoek, zover ik mij kan herinneren, hehalve een enkele maal van de Bijbel. Maar bij dit boekje had ik steeds moeite ze terug te dringen.

Een leven als van dit meisje, van enkel liefde en offer, moet toch wel ieder treffen die er van leest. Vanaf haar derde jaar heeft dit teven maar één richting en doel gehad: God te dienen en voor zondaren te bidden. Geheel onbekend heeft zij geleefd, geleden, gestreden, en zó is zij ook gestorven, vier-en-twintig jaar oud. Maar zij heeft dit éne boekje nagelaten, "de geschiedenis ener ziel." Het is thans in alle talen vertaald en door miljoenen gelezen. Ik heb er niet van los kunnen komen."

"Ik zag in Lisieux de muren van het klooster waar achter zij verdween met haar vijftiende jaar en waar zij haar leven geleefd heeft van liefde en zelfverloochening, het ontzettende leed geleden heeft, onbegrepen en miskend, het martelaarschap ondergaan heeft van geestelijke eenzaamheid en innerlijke dorheid, een duisternis heeft moeten doormaken tol op haar sterfbed toe, waarin alles vergeefs leek wat zij geloofd en gehoopt had, maar waarin toch de liefde allesoverwinnend gebleven is en haar in haar sterfuur deed uitroepen: "Ik heb Hem lief mijn God, ik heb U lief"." p. 61-63.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen