Ook de andere apostelen zijn fundament van de kerk

De kerk is dus evenzeer en in gelijke mate op de andere apostelen als op een fundament gebouwd. Aan Petrus wordt geen enkele voorrang verleend. Integendeel. In Gal. 2:9 schrijft Paulus over "Jakobus en Kefas (= de Aramese naam voor Petrus) en Johannes, die voor steunpilaren golden." Petrus wordt hier zelfs nä Jakobus genoemd.

Tijdens de kerkvergadering in Jeruzalem die in Hand. 15 wordt beschreven, is het niet Petrus, die de vergadering leidt, maar Jakobus. Als een goede voorzitter laat Jakobus eerst de anderen uitspreken (v. 13), geeft daarna een samenvatting van het gesprokene en komt met een praktisch voorstel, dat door de gehele vergadering wordt aangenomen.

Jakobus betuigt wél zijn instemming met wat Petrus heeft gezegd, maar niet op grond van een bijzonder gezag van Petrus boven de anderen, maar omdat wat Petrus had gezegd, in overeenstemming was met het Woord Gods: "Hiermee stemmen de woorden der profeten overeen …" (v. 15).

En als Paulus de inrichting van de kerk beschrijft, zegt hij: "Hij (= Christus) heeft ook gaven gegeven: sommigen maakte Hij apostelen, anderen profeten, anderen evangelisten, weer anderen herders en leraars om de heiligen toe te rusten voor het werk der bediening, tot opbouw van het lichaam" (Ef. 4:11-12). Paulus noemt dus niet het pausdom, het primaatschap, als een van de ambten in de kerk, die nodig zouden zijn voor de opbouw van het lichaam van Christus. Volgens de pausen is de kerk juist gebouwd op het fundament van het absolute gezag dat Christus aan Petrus boven de andere apostelen zou hebben gegeven. Als dät het geval was, hoe is het dan mogelijk dat Paulus daar totaal over zwijgt?

Hoe zijn de apostelen fundament?

Als de andere apostelen evenzeer fundament zijn van de kerk als Petrus, dan moeten we nagaan: Hóe zijn de apostelen fundament van de kerk? En dat kunnen we alleen te weten komen, wanneer we nagaan welke taak zij van Christus hadden gekregen.

Een antwoord op die vraag krijgen we, wanneer we Hand. 1 bestuderen. Daar moet een nieuwe apostel gekozen worden in de plaats van Judas, de verrader. Eerst wordt dan gezegd aan welke voorwaarden zulk een kandidaat voorde open gevallen plaats van apostel moet beantwoorden.

En dan moet u eens goed opletten. Dan wordt bv. niet gezegd: "Hij moet over voldoende bestuurscapaciteiten beschikken, want hij moet mét ons de hele wereldkerk besturen." Nee, Petrus verklaart: "Dus moet een der mannen die tot ons gezelschap behoren gedurende de tijd dat de Heere Jezus onder ons verkeerde, vanaf het doopsel van Johannes tot de dag waarop Hij van ons werd weggenomen, met ons een getuige worden van Zijn verrijzenis" (v. 21-22).

De taak van een apostel is dus "getuige" zijn van Christus. Wat moeten ze over Hem getuigen? Dat Hij die zij gezien hebben als de Verrezene, de Opgestane, dezelfde is als Degene die gedurende driejaar openbaar is opgetreden in Israël. En om dat goed te kunnen getuigen, moeten ze met Hem zijn opgetrokken vanaf het begin, dus vanaf de dag dat Hij in de Jordaan gedoopt werd door Johannes. Als dat de taak is van de twaalf apostelen, dan is het duidelijk dat ze geen opvolgers kunnen hebben. Want deze paus en de huidige bisschoppen hebben Christus niet gezien als de Opgestane, en ze hebben Hem in elk geval niet gekend gedurende Zijn verblijf in Israël. Ze missen dus de wezenlijke voorwaarde om een opvolger te kunnen zijn van de apostelen. Matthias die Judas als apostel opvolgde, beantwoordde wél aan die voorwaarde. Hij had de Opgestane wél gekend gedurende Zijn leven in Israël.

Wij geloven door het getuigenis van de apostelen

Dat dit de roeping van de apostelen, dus ook van Petrus, was, heeft ook Jezus Zelf meerdere keren gezegd. "Gij zult Mijn getuigen zijn" (Hand. 1:8). "De Geest der waarheid … zal over Mij getuigenis afleggen. Maar ook gij moet getuigen, want vanaf het begin zijt gij bij Mij" (Joh. 26-27). Dit sluit dus volledig aan bij Hand. 1:21-22.

En ook Petrus ziet de taak van hem en van de apostelen als een roeping om van Christus te getuigen bv. Hand. 2:32; 3:15; 5:32; 10:39, 41; 13:31; I Petr. 5:1. En Johannes: 1 Joh. 1:2; 4:14.

Jezus heeft in diezelfde zin gebeden: "Niet voor hen alleen bid Ik, maar ook voor hen die door hun woord in Mij geloven" (Joh. 17:20). Wij geloven in Christus op grond van het getuigenis van de apostelen. Zij hebben er zelfs met hun leven voor ingestaan dat de verhalen over en de woorden van Hem die wij in de Evangeliën lezen, waarheidsgetrouw zijn weergegeven. Petrus: "Toen wij u de macht en de komst van onze Heere Jezus Christus verkondigden, benepen wij ons niet op vernuftig bedachte mythen, maar wij spraken als ooggetuigen van Zijn luister" (2 Petr. 1:16).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen