…op de Rots

Mozes was uitgeput na de affaire van de verering van het gouden stierkalf. Drieduizend mannen waren op grond daarvan terechtgesteld (Ex. 32:28). Hij had gepleit bij God: "Kunt Gij hun toch geen vergiffenis schenken? Als dat niet gaat, schrap mij dan uit het boek dat Gij hebt geschreven" (v. 32). En hij wint het pleit. God is bereid om opnieuw met Zijn volk op te trekken.

Dan vraagt Mozes: "Laat mij toch Uw heerlijkheid zien" (33:18). Dat verlangen is te begrijpen. Mozes wil alles even kwijt, al die spanningen, die teleurstelling, dat verdriet.

En dan antwoordt de Heere: "Hier bij Mij is nog plaats; kom opderots staan. Wanneer Mijn heerlijkheid voorbijgaat, zal ik u inde rotsholte laten schuilen, en als Ik voorbijga, zal Ik u met Mijn hand beschermen. Als Ik dan Mijn hand terugtrek, kunt gij Mij van achteren zien, want Mijn gelaat kan niemand zien"(v. 21-23).

De psalmen zingen heel vaak over God als de rots van ons heil (bv. ps. 89:27). Maar hoe kan dat? Toen God op de berg Sinaï verscheen, mocht niemand tot die rots naderen: "Zelfs een dier dat de berg aanraakt, moet gestenigd worden" (Ex. 19:13; Hebr. 12:20).

God is nu een rots des heils voor ons geworden, omdat de M iddelaar Christus gekruisigd is op de heuvel van Golgotha voor de uitdelging van onze schuld. Daarom vernemen we nu de blijde boodschap: "Gij zijt genaderd tot de berg Sion … de feestelijke en plechtige vergadering van de eerstgeborenen die in de hemelen zijn ingeschreven … tot Jezus, de Middelaar van een nieuw verbond, wiens bloed iets beters afroept dan het bloed van Abel" (Hebr. 12:22-24; Gen. 4:10).

Kom staan op de Rots, Christus! Dan trekt een diepe, verzadigende rust door je heen. Je komt op adem, op goddelijke Adem, want de Geest, de Adem des Heeren, neemt dan bezit van je.

Nee, je geloof mag niet gebaseerd zijn op je gevoel van rust. Geloven is iets dat veel dieper en tegelijk veel hoger is dan gevoel. Geloven is een aanschouwen van God in Zijn belofte. En die belofte is heel konkreet de mensgeworden Zoon, Jezus Christus.

Geloven is naderen tot de berg der heerlijkheid, tot het wonder van Gods vergevende liefde. Geloven is op Weg gaan naar de Vader, want Christus is die Weg.

Geloven is je bekleden met de Waarheid. Je wordt dan oprecht. De hoogmoed, de vergiftigde bron van al je frustraties, wordt dan weggenomen. Aan Mat. 11:28 voegde Jezus toe: "Leert van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart." En in Christus wordt het: "Vóór gedane arbeid is het zoet rusten."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen