De rust

U kent dat gevoel ook wel: Na gedane arbeid is het zoet rusten.

Je hebt je ergens voor ingezet. Je hebt rapporten geschreven, vergaderingen georganiseerd, eindeloos getelefoneerd, bijna tot verdriet van je vrouw. En eindelijk is alles voor elkaar. Je kunt op je lauweren rusten. Je slaakt een zucht van verlichting.

Of je volgt een cursus. Al maanden lang. Het werd steeds moeilijker. Het examen nadert. Je wordt nerveus. Je werkt soms tot in het holst van de nacht. Bijna tot vervelens toe voor je man. Maar eindelijk: geslaagd! Stralend houd je je diploma aan je man voor.

Iets dergelijks ondervindt een mens ook, wanneer hij tot geloof in Christus komt.

"Iets dergelijks", maar toch ook weer heel anders.

Waarom "iets dergelijks?" Omdat Christus heeft gezegd: "Komt allen die uitgeput zijt en onder lasten gebukt, en Ik zal u rust en verlichting schenken" (Mat. 11:28).

Wat is die last waaronder een mens dreigt te bezwijken? Dat is de zonde met alle narigheid van dien: schuldgevoelens, frustraties, gevoel van altijd weer te falen, knagend zelfverwijt, onzekerheid, verwarring.

Als je tot geloof in Christus komt, mag je dat alles bij Hem neerleggen. Want Hij is "het Lam Gods dat de zonden der wereld wegneemt." Al die last verdwijnt als sneeuw voor de zon van Gods liefde in Christus. Ja, je wordt zelf reingewassen. "Al waren uw zonden als scharlaken, zij zullen wit worden als sneeuw, al waren ze rood als karmozijn, zij zullen worden als (witte) wol" (Jes. 1:18 SV).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen