Prof. Lapide over de vuist van Rome

Prof. Pinchas Lapide heeftin Utrecht als zijn mening te kennen gegeven dat Pius XII er goed aan heeft gedaan te zwijgen over de uitroeiing van de Joden gedurende de laatste wereldoorlog door Hitler-Duitsland. Hij wijst op Nederland waar de kerken openlijk de Jodenuitroeiing gebrandmerkt hebben en waar relatief de meeste Joden zijn omgebracht.

In de eerste plaats moet de vraag gesteld worden: Is dat de oorzaak geweest? Of was het juist de diplomatie van de Joodse Raad, die meende telkens de uitgestoken hand van de nazi's te moeten grijpen, maar daardoor alle administratieve gegevens omtrent de Joden in Nederland aan de Duitsers hebben overgeleverd.

En laten we dan eens kijken naar Denemarken. Daar nam de koning een zeer krachtige houding tegenover de Duitsers aan en daar zijn relatief veel minder Joden uitgeroeid.

Prof. Lapide gaf dan ook als zijn mening te kennen dat de Joden van Nederland de paus wél moeten ontvangen. Zijn argument was: "Een uitgestoken hand die geweigerd wordt, kan weer een vuist worden."

Ik zond daarop onderstaand stuk ter plaatsing in Trouw:

Diplomatie contra profetie

Prof. Pinchas Lapide zegt zeer terecht: Wie de uitgestoken, vriendelijke hand van Rome weigert, krijgt met haar vuist te maken. Toen Luther die hand weigerde, werd hij vogelvrij verklaard. En zo zal het altijd zijn.

Prof. Pinchas tekent daarmee tevens zichzelf ten voeten uit: de diplomaat. Maar daarmee verloochent hij de beste Joodse traditie: de profetie. Want als de Joden de lijn van prof. Pinchas zouden hebben gevolgd, zouden ze allang onder zijn gegaan in de volkerenzee. Maar profetisch hebben ze stand gehouden in de tijd van de Makkabeeën tegenover de gruwelen van de Grieken, later van de Romeinen, weer later van de pausen van Rome en van antisemitische protestanten.

Hel bloed der martelaren is het zaad van nieuwe gelovigen, niet de gladde tong van de diplomaten.

Velp

NABESTELLING

Dit nummer kan worden nabesteld. 1 ex. f 2,05 inclusief portokosten; f 0,95 exclusief portokosten voor méér exemplaren.

Velen stikken in hun woorden.

Velen vergaan in zwijgzaamheid.

Velen ontwijken de plaats genoemd verdraagzaamheid.

Velen trachten slechts zichzelf te zoeken als antwoord op hun bestaan.

Velen lachen om wat Hij voor ons heeft verdragen.

Voor velen is Hij maar een waan.

Maar ik weet dat Jezus leeft en DAAROM ook ik.

Door vele dalen heen heb ook ik gezocht en werd gevonden op de top van mijn menselijke nietigheid.

Daar ontdekte ik de liefde die zegt:

Door Mijn lijden, dood en opstanding mag jij leven tot in eeuwigheid.

Ria

Het bovenstaande gedicht van Ria sluit goed aan bij het artikel op pag. 2-3 "Het omgekeerde kruis."

Mij sprak vooral aan: "Ik werd gevonden op de top van mijn nietigheid."

Die top van onze nietigheid is onze zondigheid. Wij zijn niet slechts nietig vanwege onze volstrekte afhankelijkheid van de Schepper, maar bovendien dubbel-nietig vanwege de afgrond van onze zonde.

Maar juist daar worden we gevonden door de goede Herder, die het verloren schaap opzoekt in de meest barre wildernis.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen