Christus en heiligmaking

Het boek telt 125 blz. en wordt toegezonden na overmaking van f 10,-(=inclusief portokosten) op giro 3153901 van Stichting "Licht in het oosten" te Veendendaal. Met veel zegen en veel instemming heb ik dit boek gelezen. Kargel wijst terecht op een voortdurend dreigend tekort in de westerse, reformatorische visie op de heiligmaking. Hij schrijft:

Is de heiligmaking voor een wedergeboren christen beslist noodzakelijk?

Ongeveer tien jaar geleden, na een diepgaande en gezegende bespreking van 1 Joh. 3:1-10, werd bovenstaande vraag aan mij voorgelegd door een dienaar van hel Evangelie. De vraag verbaasde mij niet, omdat ik maar al te goed wist, dat deze medewerker zijn gehoor, - ook de gelovigen onder hen - niets anders voorhield, dan berouw en geloof, rechtvaardigmaking en bekering.

Evenals hijzelf, was ook zijn gelovig gehoor door deze wijze van prediken eraan gewend geraakt, geen andere waarheden te horen en dit voor de volle Waarheid Gods te houden, die nodig is voor verloste mensen.

Wat mij bij deze vraag bijzonder trof en mij tot op de dag van vandaag nog pijn doet, was - de toon - waarop de vraag aan mij gesteld werd. Daarin lag gelijktijdig de niet uitgesproken wens opgesloten: als het toch eens mogelijk zou zijn, het zonder de heiligmaking te kunnen stellen!

Het Woord van God blijft ons het antwoord op die vraag niet schuldig. En dat antwoord is heel beslist en positief. Het laat zelfs een dergelijke vraag bij een werkelijke discipel van Christus niet opkomen.

En toch zijn er in onze dagen duizenden en duizenden kinderen van God, die er volkomen vrede mee zouden hebben, wanneer het mogelijk zou zijn hun een bevredigende verklaring te geven, die de heiligmaking voor de gelovige christen overbodig zou maken. Misschien behoort U wel tot hen (p. 7).

Wezen van de heiligmaking

Wanneer wij het Nieuwe Testament opmerkzaam lezen, zullen wij er spoedig van overtuigd zijn dat de Heere over de heiligmaking spreekt in tweeërlei zin. Ten eerste als over een voltooid, voldongen feit, waaraan niets meer kan worden toegevoegd; en ten tweede als over een nog niet voleindigd werk, dat daarom nog moet worden voortgezet (p. 17).

Het is van het grootste belang dat wij deze waarheid inzien en leren op de juiste wijze te onderscheiden, omdat zeer velen zich erop beroepen, dat zij reeds geheiligd zijn in Christus en daarom alles bezitten; en dat terwijl zij innerlijk en uiterlijk verteerd worden door de worm van de zonde. Anderen echter, ernstige mensen, werken uit alle macht zonder echter van te voren de voet des geloofs te zetten op de goddelijke bodem; onbekend met en blind voor het feit dat hun zalige staat (positie) - zodra zij het eigendom van Christus werden - reeds vanaf het begin heiligheid in Christus is. En zo willen zij iets tot stand brengen wat reeds tot stand gebracht is door hun verheerlijkte Heere op het kruishout. Zij werken vanuit zichzelf, uit eigen krachten, naar de Bron toe in plaats van uit te gaan vanuit deze Bron waarin zij immers geplaatst zijn en zich te laten bekleden met Zijn alles-overwinnende wapenrusting. Geen wonder dat op een dergelijk streven naar heiligmaking onvermijdelijk een mislukking volgt (p. 20-21).

Gespuis in de tempel van de Heilige Geest

Volgens Paulus is zelfs het lichaam van de gelovigen een tempel van de Heilige Geest. Maar hoezeer wordt die tempel verontreinigd. Kargel schrijft:

Hoeveel "gespuis" (excuus voor deze, eigenlijk nog veel te zwakke, uitdrukking) huist er nog bij menigeen! En dat jaar in, jaar uit. Wat jammer! Het neemt de plaats in, die toekomt aan de Heilige Geest. In de ene hoek van het hart heeft zich de afgunst genesteld, in de andere - gierigheid en hebzucht, in de derde - onverzoenlijkheid, in de vierde - drift, in een andere schandelijke hartstochten, neiging tot roddelen, kwaadsprekerij, liefdeloosheid en leedvermaak - overal kom je dagelijks de oude mens tegen met zijn eigenliefde, eerzucht, humeurigheid, in één woord, met zijn gewichtig doende, door alle gaten en kieren zichtbare "IK". Dan komt de een, dan de ander van dit "gespuis" naar buiten en laat zien, dat hij de huisheer is. Het leven van zo'n kind van God draagt allesbehalve het karakter van de Eigenaar, maar wel dat van zijn bewoners. En dat karakter moet het wel dragen door de afwezigheid van heiligheid (p. 35).

Middelen tot de heiligmaking

Ook die beschrijft Kargel uitgebreid. Maar ik moet ophouden met citeren. Een raad: schaf uzelf dat boek aan. De tekening hieronder is uit De Open Poort.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen