GELOOF IN DE REVOLUTIE

Onder deze titel gaven zeven kloosterlingen van Nederland hun reisimpressie weer na hun bezoek aan Nicaragua (uitg. Pax Christi, Postbus 85627, Den Haag, 68 blz. ƒ 11,20).

Het is goed kennis te nemen van dit verslag. Deze kloosterlingen (mannen en vrouwen) mengden zich onder de gewone bevolking, spraken met de boeren in hun moeilijke bestaan, deelden iets van de armoede met de armen.

Het stelde mij echter zeer teleur dat ze over het protestantisme niets anders wisten te zeggen dan over sekten, die in Nicaragua werkzaam zijn. Ze geven de mening weer van een non:

„Volgens haar worden de mensen evangelisch om drie redenen:

1) omdat de evangelische sectes zeggen dat je niet mag doden en ze zo dus niet in militaire dienst hoeven; 2) omdat de diensten vrolijker muziek hebben dan de katholieken; 3) omdat ze geen zin hebben om te werken, de evangelische sectes zeggen dat geloven in Jezus genoeg is om gered te worden."

Mijn antwoord daarop:

Ad 1. Voor zover mij bekend zijn het alleen de Getuigen van Jehova, die principële dienstweigeraars zijn. Maar geen enkele protestant beschouwt hen als evangelisch. Ad 2. Dacht u nu werkelijk dat een rooms-katholiek in een land waar de R.-K. Kerk een grote machtspositie inneemt, alleen maar overgaan naar een kerk of groep van de Reformatie, enkel vanwege wat meer vrolijke liederen? Zouden ze daarvoor een breuk met hun familieleden en kennissenkring willen riskeren?

Ad 3. Dit is pure onzin-misschien moet ik een zwaarder-geladen woordgebruiken: dit is pure laster.

Zelfben ik in Nicaragua geweest, vlak na de aardbeving. EO-Metterdaad en Woord en Daad hebben beiden veel financiële steun gegeven aan het prachtige projekt Alfalit = een organisatie die op allerlei wijze de strijd heeft aangebonden tegen het analfabetisme, en met veel succes.

Hoe kunnen we nog vertrouwen hebben in hun overige relaas, wanneer zij in dit punt zoveel aperte onwaarheden vertellen? Ik legde aan Pax Christi deze vraag voor. Hun antwoord luidde:

In de korte passage die u aanhaalt is slechts sprake van een aantal kleine, zich evangelisch noemende, sektes. Het is zeker niet de bedoeling van de schrijvers geweest deze sektes synoniem te stellen met het hele protestantisme in Nicaragua.

Bovendien nemen de schrijvers door deze zuster letterlijk te citeren wat afstand van het oordeel dat zij over de sektes heeft, omdat ze over dat onderwerp niet van beide kanten geïnformeerd waren. Een poging met de prediker die zij op hun reis tegenkwamen, in gesprek te komen, mislukte namelijk.

Ons P.S. In de Oss. Rom. van 21 juli verwijt het Vatikaan aan de Sandinistische regering dat ze ondankbaar zijn, want ze zouden zonder hulp van de R.-K. Kerk Somoza nooit hebben kunnen verdrijven. Inderdaad, zo is de politiek van de wereld: vóór wat hoort wat.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen