Meester, wij vergaan!

Dat is de benauwdheid van veel christenen in deze tijd: Meester, we redden het niet. Uw kerk gaat ten onder. De Schriftkritiek heeft het schip lek geschoten. Nu is het bovendien vastgelopen op de zandbank van de psychologie. En de planken waaruit het gemaakt is, zijn vermolmd door de lauwheid van de kerkleden zelf. De golven van oosterse religies spelen er al over heen. En ondertussen is alles duister geworden. De storm van de hoon is al opgestoken.

Meester, ik red het niet! Dat kunnen we soms uitschreeuwen in onze persoonlijke nood.

Onze schuld kan ons aangrijnzen: het is ál te erg! Nee, misschien niet dat je echt misdaden hebt begaan, maar heel die richting van je leven, dat altijd weer koesteren van de begeerten van je eigen „ik", dat najagen van de bevrediging van eigen verlangens, je ganse bestaan dat van egoïsme doordrenkt is! Je walgt ervan en je kunt er jezelf niet van losmaken.

Of je hebt er zelfs geen schuldgevoel over. Je vindt het heel gewoon. Je zou het God kwalijk nemen, wanneer Hij je dat zou verbieden. Je mag toch ook wel wat hebben. En ergens is er dan toch dat onrustige gevoel: Dit kan niet. De God van de Bijbel is heilig. Het is heel erg dat ik er zelfs geen spijt van heb dat ik zo helemaal opga in mezelf.

Een schip waarin Jezus meevaart, kan niet vergaan!

Daar bent u het toch zeker mee eens? Misschien zegt u: Ja, theoretisch wél, maar de vraag is: Is de Heere Jezus wel aanwezig in het schip van mijn leven?

Dan antwoord ik u met een wedervraag: Wanneer u heel eenvoudig aan Hem vraagt: „Heere Jezus, kom in het schip van mijn leven, want zonder u durf ik niet verder varen op de grote levenszee", denkt u datjezus dan zal zeggen: „Nee, dat doe Ik niet"? Of dat Hij u allerlei voorwaarden voorhoudt, die u eerst vervullen moet, wil Hij bij u komen?

Als u dat denkt, dan hebt u nooit begrepen wat de genade is. Genade is onvoorwaardelijk. Christus vraagt eenvoudig geloof in Zijn waarachtigheid. Hij heeft beloofd: „Wie in Mij gelooft, heeft het eeuwige leven" (Joh. 6 : 47); niet: wie dit of dat gevoelt of dit of dat gedaan of niet gedaan heeft.

Men moet niet komen aandragen met Jak. 2 : 19. Inderdaad, de duivelen geloven dat God bestaat en desondanks of juist daarom sidderen ze. Maar zij zullen nooit tot Jezus roepen: Kom in het schip van mijn leven.

Een mens die, oprecht gemeend, zich smekend tot Christus als de Zaligmaker van zondaren wendt, zal nooit door Hem worden teruggestoten, omdat zijn berouw niet diep genoeg zou zijn of om welke reden ook. „Wie tot Mij komt, zal Ik geenszins uitwerpen" 0oh. 6 : 37).

En als Christus in ons schip is gekomen, dan zal Hijzelf wel aan ons repareren wat nodig is. Hij maakt ons schip zeewaardig, zodat we veilig heen stevenen naar de eeuwige haven van de hemel.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen