In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

Priester en predikant

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Priester en predikant

4 minuten leestijd

Dat is de titel van het zo juist verschenen boek van de gereformeerde predikant ds. M. V. J. de Craene (Uitg. Oosterbaan & Le Cointre 86 blz. ƒ 9,75). Het eerste gedeelte bevat zijn levensverhaal, hoe hij brak met de R.-K. Kerk (hij was kapelaan in Gent). Het tweede deel geeft informatie over facetten van het r.-k. leven zoals de aflaat, de rozenkrans, de tiara, carnaval enz.

Het boek is vlot geschreven, neemt duidelijk stelling tegenover de machtsaanspraken van Rome, maar is op geen enkele manier bitter van toon. Vaak proef je er de Vlaamse humor door heen.

Maar, zoals mijn gewoonte is, laat ik liever een gedeelte uit het boek hieronder volgen. Dan kunt uzelf beoordelen of zijn stijl u ligt. En dat kan dan wellicht reden zijn om u het boek aan te schaffen. U kunt het ook bij ons en bij onze boekendepots krijgen.

Ik neem hier het hoofdstuk over, waarin ds. de Craene zijn definitieve stap beschrijft. Hij had al eerder kontakt met een protestant gezocht, maar was daardoor een beetje teleurgesteld, omdat die meteen gesuggereerd had alsof het bij hem om een huwelijk te doen was. Ik kan mij die reaktie goed indenken, want niets is voor een priester meer vernederend dan dat van hem gezegd (of gefluisterd) wordt dat hij niet uit overtuiging, maar enkel omwille van de vrouw zijn kerk heeft verlaten en zijn ambt heeft neergelegd. Ds. de Craene schrijft:

Het was knokken in Knokke

Medio 1957 besloot ik definitief protestant te worden. Ik had echter geen zin om het eerder genoemde adres te bellen, omdat het voor mij van weinig belang was om te trouwen, en ik daar zeker de eerste tijd niet aan dacht. De vraag was echter, wie moest ik wel bellen en hoe moest ik mijn keuze bepalen? Ik had al gehoord dat er te Denderleeuw in België een predikant was, die priester was geweest en ik besloot die maar te bellen. We maakten een afspraak bij hem thuis. Hij stelde mij voor bij hem te blijven slapen zodat we 's avonds wat langer konden blijven praten. Ik was akkoord en ging naar Denderleeuw. Het gesprek was hartelijk en ds. Hegger, want hij was de predikant te Denderleeuw, kende het rooms-katholicisme van binnen uit, daar hijzelf ook lang kloosterling was geweest. Over trouwen werd hier niet gesproken, en dat was maar gelukkig ook, want of hij mij dan nog wel gezien had, geloof is niet. Hij zou mij zo vlug mogelijk antwoorden welke oplossing hij voor mijn geval had. De volgende dag nam ik afscheid van de familie en de week nadien kreeg ik het antwoord. Ik zou naar Oosterbeek bij de familie Bijlsma gaan. Vrij zou ik mij daar kunnen oriënteren op de Nederlandse kerken om dan zelf mijn keus te bepalen. Thuisgekomen in Knokke begon ik mij daar op in te stellen. Maar ik zei nog niets in het gezin waar ik was, want ik was nu tegenover iedereen achterdochtig geworden. Op 14 augustus 1957 vertrok ik naar Sneek, omdat de familie Bijlsma daar met vakantie was. In Knokke zei ik dat ik voor een lange tijd weg moest, maar dat ik ze wel zou schrijven, wat ik diezelfde week ook deed. Op 15 augustus zond ik ook een aangetekend schrijven naar het bisdom met de mededeling dat ik niet langer rooms-katholiek was en dus ook geen priester meer. Later heb ik van vroegere collega's gehoord dat de bisschop zich geweldig heeft opgewonden over dit feit. Op bijeenkomsten van priesters kreeg ik er van langs dat het niet mooi meer was. Veel van mijn collega's gaven mij gelijk, omdat zij vonden dat ik in mijn recht stond, maar er was geen recht te krijgen langs de r.-k. kerkelijke weg. Begin september gingen we naar Oosterbeek.

Daar ging ik mij oriënteren, onafhankelijk van de familie waar ik was, in kerkelijk Nederland. Ik ging er praten met hervormden, gereformeerden en andere richtingen. Ik leerde de verschillende ideeën en ook de kleine kanten van iedere kerk kennen, maar ik was nuchter genoeg om te begrijpen dat je dit in iedere kerk zou vinden, zoals ik het vroeger al zei. Tenslotte besloot ik voor de gereformeerde kerken te kiezen. Nu was het nog een zoeken naar wat ik doen zou. Eigenlijk ging mijn hart er nog altijd naar uit om het Evangelie te prediken, maar ja, de vraag was of die mogelijkheid bestond. Via de deputaten Reformatie-Rome, toen nog studiegroep, kreeg ik de kans verder te studeren, zo ik dat wilde. Op 1 november liet ik mij inschrijven aan de V.U. te Amsterdam in de theologische faculteit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 mei 1984

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

Priester en predikant

Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 mei 1984

In de Rechte Straat | 32 Pagina's