DE VERVOLGINGEN IN ECUADOR GAAN DOOR

Ds. Miguel Carvajal zond ons een copie van een artikel dat hij zond naar een krant van Quito „Diario el Comercio" dat wij voor u vertalen.

Terwijl de R.-K. Kerk pleit voor godsdienstvrijheid in landen waar ze in de minderheid is, heeft een functionaris van deze kerk een woeste vervolging geleid tegen de protestantse christenen van Yachil in de provincie van Tungurahua.

Op 23 juli 1983 hadden 30 protestantse christenen zich verzameld in het huis van Juan Quishpi om daar in de avonduren God te aanbidden en gemeenschap met Hem te zoeken in het gebed.

Plotseling werd het huis omsingeld door ongeveer 300 personen. Ze waren gewapend met bijlen, knuppels, ijzeren staven, houwelen en een geweer. Ze werden aangevoerd en opgehitst door de pastoor, donjesus Tamayo, die als motief opgaf dat hij aldus het ware geloof wilde verdedigen.

Zes christenen werden zwaar gewond. Anderen werden minder erg toegetakeld. Drie werden als gijzelaars vastgehouden in het schoolgebouw, waar ze als honden aan eën ketting werden gelegd. Hun hoofden werden kaalgeknipt. Ze werden duchtig afgeranseld. Men gaf hen urine en benzine te drinken. En dat alles gedurende twee dagen.

Tot vandaag 6 september konden de protestantse christenen van Yachil niet naar hun huizen terugkeren. Het betreft hier 80 mensen, groot en klein, die tot 16 families behoren.

Hun vervolgers hebben wachten uitgezet en telkens als een politiefunctionaris wordt opgemerkt, luiden de klokken van het r.-k.kerkgebouw en verschijnen de mannen van het dorp gewapend ten tonele.

Qujto ds. Miguel Carvajal D.

ONS NASCHRIFT:

Uit een publikatie van de Confraternidad Evangelica Ecuatoriana (Broederschap van protestantse kerken van Ecuador) waarvan ds. Carvajal de secretaris is, blijkt dat het hier niet gaat om één losgeslagen, dolzinnige pastoor, maar dat dergelijke vervolgingen ook voorkomen in andere plaatsen van Ecuador nl. Carchi, Hierbabuena, Isibili, San Pedro de Toboada. We hadden iets dergelijks in 1983, het jaar waarin de paus de Lutherse kerk te Rome bezocht, niet verwacht.

Alles wordt misschien wat duidelijker, wanneer ik u citeer uit „Waarheid en Leven" van januari 1984, waar patei H. Bekkers schrijft: „Omdat de R.-K. Kerk de enige door Christus gestichte Kerk is, bidden wij van 18-25 januari ( = tijdens de internationale bidweek voor de eenheid van de christenen) -ondanks alles - voor de hereniging van alle christenen, ja de opname van alle mensen in de R.-K.Kerk!" (De laatste woorden had de schrijver vet laten afdrukken).

Dat is tenminste klare taal. Zo denkt deze paus er ook over. En als dat het doel is, kunnen we begrijpen dat de paus en zijn volgelingen dat doel willen bereiken ofwel met de zachte hand van de oecumene ofwel met de harde hand van de vervolging. Het is goed om bij al het oecumenische gefluit vanuit Rome dit doel dat vele middelen heiligt, voor ogen te houden, zonder bitterheid, maar wel in alle nuchterheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen