HET BEZOEK VAN DE PAUS AAN DE LUTHERSE KERK VAN ROME

De Italiaanse pers heeft echter enorm veel aandacht aan deze gebeurtenis besteed, zowel voor als na het bezoek op 11 december, dat via de televisie in heel Italië zichtbaar werd gemaakt Om echter alles op de juiste wijze te taxeren, moet men rekening houden met het volgende:

1. De protestantse kerken van Italië hebben zich meteen van dit bezoek aan de Lutherse Kerk gedistancieerd.

2. Geen enkele andere protestantse kerk noch van Rome noch van elders in Italië heeft de uitnodiging van de Lutherse Kerk aangenomen om bij die gebeurtenis aanwezig te zijn. Integendeel, de Federatie van de Italiaanse Protestantse Kerken heeft een communiquée doen uitgaan, waarin met alle beslistheid werd gezegd dat ze een dergelijke uitnodiging niet kunnen aanvaarden.

3. Ook het Lutherse Kerkverband van Italië heeft zich via hun synode gedistancieerd van deze geste van de plaatselijke Lutherse Kerk van Rome.

4. Velen van de plaatselijke Lutherse „Christuskirche" van Rome hebben zich afzijdig gehouden. Zowel de televisie als de kranten hebben gewezen op de lege plaatsen in het kerkgebouw.

5. De algemene indruk was: een uiterst koude, formele ceremonie. Ik zou eraan willen toevoegen: waar de Heilige Geest niet te bespeuren viel.

De vraag stelt zich daarbij: Moeten we hierachter de duivel zien, die in de gedaante van de engel des lichts de kinderen Gods in verwarring tracht te brengen? Ik meen dat we daar bevestigend op moeten antwoorden en wel om de volgende redenen: 1. Terecht vestigt de redaktie van „Nuovi tempi" (een tweewekelijks blad, onder redaktie van protestanten en kritische rooms-katholieken) de aandacht op het „vreemde oecumenisme ' van de heer Wojtyla. Hij gaat een preek houden in een Duitse kerk in Italië, maar niet in Duitsland zelf, toen hij daar op bezoek was; en evenmin in een andere kerk bv. van de Waldenzen, die al zeven eeuwen in Italië hun geloof belijden. Het artikel besluit: „Geve de hemel dat de paus, nu hij de uitdaging van Luther lijkt te accepteren, ook zijn eigen ambt en funktie ter diskussie stelt".

2. Veel rooms-katholieken zijn onthust vanwege dit bezoek van de paus aan een protestantse kerk, zelfs om er deel te nemen aan een eredienst en er te preken, terwijl hun dat vroeger verboden was.

(Volgens canon 1258 van de vroegere Codex was het „aan de gelovigen verboden om aktief deel te nemen aan een eredienst van niet-katholieken". Wie dat toch deed, werd volgens canon 2316 beschouwd als „verdacht van ketterij" en moest de daaraan verbonden strafbepalingen ondergaan. In de nieuwe Codex zijn die bepalingen niet meer overgenomen, maar wel zegt canon 1364 van dat nieuwe kerkelijke wetboek dat elke ketter (= iemand die een leer verkondigt, die in strijd is met de r.-k.dogma's, dus elke belijdende protestant) automatisch in de ban is. (H.J.H.).

Wat hebben veel r.-k.ouders niet te verduren gehad van de priesters, wanneer een zoon of dochter trouwde met een protestant, dus met een ketter en hun huwelijk in een protestantse eredienst lieten bevestigen. Toen werd dat als een zware zonde gebrandmerkt en nu is dat ineens veranderd! Waarom was het gister nog zonde en vandaag niet meer? Dit heeft tot gevolg dat het geloof in de kerk, met name in de kerkleiding, de hiërarchie, begint te wankelen. Dat is een gunstig gevolg, want daardoor komt er meer openheid naar het Evangelie.

3. Een ander gunstig gevolg is dat Luther nu niet langer kan beschouwd worden als een „wild zwijn dat probeert de wijngaard des Heeren te verwoesten", zoals Leo X over Luther zei in zijn bul. Men kan hem niet langer voorstellen als iemand die van de duivel bezeten is, als een opstandeling die de kerk enkel wilde verlaten, omdat hij wilde trouwen met een weggelopen non. Nu moet men hem wel zien als een gelovige, als iemand die gedreven werd door waarachtige religieuze motieven. (In de brief van de paus aan kard. Willebrands over Luther zegt hij: „Overtuigend zichtbaar is geworden de diepe religiositeit van Luther, die gedreven werd door de brandend hartstochtelijke vraag naar het eeuwig heil". Vert. Katholiek Nieuwsblad. HJH).

4. Een laatste opmerking, die ons, reformatorische christenen, betreft: Niemand heeft dit bezoek van de paus toegejuicht. Integendeel, men heeft het optreden van de Lutheranen van Rome afgekeurd. Men is er eerder door versterkt in het wantrouwen tegenover de bedoelingen van paus Wojtyla. Steeds weer zien we in hem de acteur, de populaire bink, die er echter aanspraak op maakt de plaatsbekleder van Christus op aarde te zijn.

Deze paus met zijn reizen om de goodwill van de wereld te veroveren, met zijn veroordeling van r.-k. theologen die zich wat meer op de Schrift willen baseren, met zijn harde houding tegenover priesters die moeite hebben met het verbod om te huwen, met zijn nieuwe kerkelijke wetboek waarin de teugels van het absolute pauselijke gezag nog strakker worden aangetrokken, met zijn stunt van het „heilig jaar", met zijn gebed samen met de Lutheranen van Rome … is er de oorzaak van, zonder dat hij dat heeft kunnen voorzien en heeft gewild, dat wij ons méér protestants voelen dan ooit.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen