De farizeeër in ons

Er zijn christenen, die fel reageren, wanneer je hen, zelfs al doe je dat nog zo voorzichtig, wilt wijzen op diepere, zondige motieven achter hun uiterlijk goede en vrome daden. Ze brandmerken dat meteen als een „ziekelijk wroeten in jezelf'. Ik kan deze reaktie heel goed begrijpen. Het is de farizeeër in ons, die zulk een zelfontmaskering niet kan toestaan. Waar blijven we, als we kijken achter de schermen van ons bewuste denken? Wat voor rottigheid komt er dan misschien aan het licht? Dan kan ik mijzelf op geen enkele wijze meer handhaven. Dan kan ik alleen door de grond zakken van schaamte.

Maar kennen zulke mensen dan het Evangelie niet? Jezus heeft door de bewuste schijn van de farizeeërs heengeprikt. Hij heeft hen willen ontdekken aan hun zondige hart. Hij heeft hen willen wijzen op het tiende gebod: „Gij zult niet begeren…".

De farizeeër vooraan in de tempel loog niet, toen hij zei: „Ik vast tweemaal per week. Ik geef een tiende van al mijn inkomsten. Ik doe geen echtbreuk. Ik steel en roof niet. Ik doe niet zoals die tollenaar".

En toch ging hij niet gerechtvaardigd naar huis, zei Jezus. Want hij had niet willen kijken in zijn zondige hart. Dan zou hij daarin een modderpoel gezien hebben van ongerechtigheid: eerzucht, machtswellust, listigheid, gemeenheid, vunzigheid, opgekropte en weggestopte haat en wraakzucht, hebzucht, gierigheid, vraatzucht. Daarom hebben de farizeeërs Jezus ook ten dode toe vervolgd. Ze konden Zijn heldere en reine blik niet verdragen. Ze voelden hoe Hij hen volkomen doorgrondde. En dat maakte hen razend. Ze konden het niet hebben dat Hij hen helemaal dóór had. Al hun vermeende braafheid, vroomheid en goedheid spatte als een zeepbel voor Hem uit elkaar.

Lezer(es), wanneer ú ook op eenzelfde felle manier reageert tegen artikelen, boeken of preken, die u geestelijk in uw hemd zetten, weet dan dat ook ú behoort tot het gilde van de farizeeërs en dat u ondanks al uw uiterlijke christelijkheid Christus haat.

Maar dan gaat ook u niet gerechtvaardigd naar huis, wanneer u zich zo verzet hebt tegen de spiegel van uw diepste motieven, die Christus u voorhoudt.

Breek toch met dat farizese reaktiepatroon. Laat u ontkleden door Christus, want dan alleen kan en wil Hij u omkleden met het heerlijke blinkende kleed van Zijn gerechtigheid.

Wij moeten sterven aan ons zondige „ik", aan onze eigen vermeende gerechtigheid. En sterven doet pijn, veel pijn. Maar het is nu eenmaal een grondregel van het Evangelie: slechts door te sterven met Christus hebben we deel aan Zijn opstanding.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen