HEILSZEKERHEID en levensverzekering

Misschien kan ik het thema van het juninummer over de bijbelse bevinding nog wat verduidelijken door de volgende vergelijking.

Er zijn christenen die de belofte van het Evangelie beschouwen en behandelen als een levensverzekering.

Bij een levensverzekering krijgen je nabestaanden (je vrouw en eventuele kinderen) een bedrag aan geld uitgekeerd, wanneer je komt te sterven. Deze overeenkomst is vastgelegd in een polis, waarin tevens de voorwaarden zijn vermeld waaraan jij als verzekeringnemer moet voldoen, nl. de jaarlijkse betaling van een premie. Je zorgt ervoor dat die polis goed is opgeborgen en dat die premie jaarlijks, misschien door een automatische giro-overschrijving, wordt betaald. Verder denk je er niet of nauwelijks nog aan.

Zo denken sommigen ook te kunnen handelen met het Evangelie. Ze zien dat ook als een polis voor eeuwige levensverzekering, maar dan voor zichzelf. In die polis staat duidelijk wat God zal doen, nl. dat Hij niet meer over je zal toornen, je niet zal verwijzen naar de eeuwige dood, maar je eenmaal tot Zich zal toelaten in het eeuwige huis van Zijn vrede. Daar staat ook duidelijk in wat jij moet doen, nl. in die belofte geloven. Welnu, dat heb je ooit eens gedaan, dus zit de zaak nu rond en hoef je daar nauwelijks nog aan te denken. Je geloof in Gods belofte dat je met je verstand om de zoveel jaren, maanden of weken eens herhaalt, is dan de min of meer automatische giro-overschrijving jegens God, waardoor je de premie betaalt.

Maar dat is totaal iets anders dan de heilszekerheid, die ons geschonken wordt door de Heilige Geest en die bewerkt wordt door de wedergeboorte. Zulk een verstandelijk steunen op een eeuwige-levensverzekeringspolis wordt door de Bijbel verworpen. De Bijbel vraagt een voortdurende verootmoediging voor Gods aangezicht vanwege onze zonde en schuld van elke dag, een voortdurend sterven aan ons eigen „ik". Maar met zulk een verstandelijk geloof kun je je eigen zondige „ik" volledig handhaven. Zulk een geloof kan samengaan met een volkomen onbekeerd zijn.

Dat is het schijngeloof dat door Jakobus (èn Paulus) uitdrukkelijk wordt afgewezen. De duivelen hebben ook zulk een geloof en zij sidderen 0ak. 2 : 19). Om het met een oude uitdrukking te zeggen: zulke mensen gaan met een ingebeelde hemel naar de hel.

Daarom is dit onderwerp voor mij zo ernstig. Ik móet waarschuwen voor zulk een schijngeloof. „Gij nu, o mensenkind, Ik heb u tot een wachter gesteld…" Wanneer gij de goddeloze niet waarschuwt, „zal die goddeloze in zijn ongerechtigheid sterven, maar zijn bloed zal Ik van uw hand eisen" (Ez. 33:7-9).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen