KENNEN WIJ DE HEILIGE GEEST NIET?

Hoever men kan gaan in het streven om elke persoonlijke beleving van het geloof uit de kerkleden te bannen, bemerkte ik bij het lezen van een artikel in een kerkblad (ik noem liever niet de naam van het blad en van de schrijver,want nomna sunt odiosa). Daarin stond:

„God de Vader kennen we goed. Evenzo kennen we Gods Zoon als onze Heere Jezus, maar God de Heilige Geest blijft N.N., de Onbekende".

ANTWOORD: Dat is letterlijk in strijd met wat watjezus heeft gezegd: „En Ik zal de Vader bidden en Hij zal u een andere Trooster geven, opdat Hij bij u blijve in der eeuwigheid, (namelijk) de Geest der waarheid, die de wereld niet kan ontvangen, want zij ziet Hem niet en kent Hem niet, maar gij kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn" (Joh. 14: 16-17).

KONKLUSIE:

1. Iemand die de Heilige Geest niet kent, behoort dus tot de wereld.

2. De gelovige kent de Heilige Geest niet slechts op grond van wat de Schrift over Hem zegt, maar ook op grond van eigen ervaring: „Gij kent Hem, want Hij blijft bij u en zal in u zijn".

3. Bedroeven wij Christus (én de Geest) niet, wanneer wij verkondigen dat ook de gelovigen de Heilige Geest niet kennen?

In hetzelfde blad:

„De Onbekende Spreker (bedoeld is: de Heilige Geest) bewaart ook het stilzwijgen over Zichzelf".

ANTWOORD:

Dat is beslist niet waar. De Bijbel staat vol over de Heilige Geest, over wie Hij is en wat Hij doet. Het is voldoende om een konkordans open te slaan bij het woord „Geest" of „Heilige Geest" om dat te konstateren.

Eveneens in dat blad:

„En hoe meer men probeert de Geest uit de schaduw te halen, des te meer wordt afbreuk gedaan aan wat Hij wil: Jezus Christus verheerlijken".

ANTWOORD:

Ook dat is niet waar. Johannes de Doper wijst meteen Jezus aan als degene die dopen zal in de Heilige Geest in tegenstelling met hemzelf, daar hij alleen maar doopt in water tot bekering en vergeving van zonden.

Zeker, de Heilige Geest wil Christus verheerlijken, maar Hij heeft dat gedaan door een geweldige manifestatie op de pinksterdag in de stormvlaag en in de tongen als van vuur. En de kerkgeschiedenis laat zien dat de grootste verheerlijking van Christus steeds gepaard ging met de machtigste uitingen van de Geest.

Ik word bedroefd, wanneer ik zulk een poging om met alle geweld de Geest uit te blussen bespeur.

Hoe kan men zich dan nog erover verwonderen dat velen, vooral jongeren, het in dergelijke dorre kerken niet meer uithouden?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen