OPEN BRIEF VAN DS. SANZ AAN DE PAUS

U zult zich zeker niet gerealiseerd hebben dat het op 31 oktober 1982, toen u naar Spanje kwam, de jaarlijkse herdenking van de Reformatie was. Op die dag heeft nl. Maarten Luther zijn 95 stellingen aangeslagen aan de deur van de slotkapel van Wittenberg en dat is, zonder dat hij zich daarvan bewust was, het begin van de Reformatie van de zestiende eeuw geworden. Gelovige protestanten herdenken dit feit dan ook elk jaar met grote dankbaarheid. (De oorspronkelijke datum was 24 oktober, maar werd gewijzigd in 31 oktober vanwege de verkiezingen in Spanje. HJH.)

U hebt bij het verlaten van uw vliegtuig de Spaanse grond gekust. Maar hebt u zich wel gerealiseerd dat die Spaanse grond doordrenkt is met het bloed van de martelaren van de Reformatie?

U hebt tijdens uw bezoek aan Spanje iets gezegd over „de excessen" van de Spaanse Inquisitie. Van de andere kant hebt u gesproken over de protestanten als over de afgescheiden broeders.

Maar als u hen werkelijk als broeders beschouwt, had u zich dan niet duidelijk moeten distantiëren van de gruweldaden van de Spaanse Inquisitie? U kent toch zeker wel de geschiedenis, hoe de inquisitoren hen gefolterd hebben en tenslotte levend verbrand, die getuigden van hun geloof in Christus als hun enige en volkomen Zaligmaker. Meent u werkelijk dat u de weg naar de verzoening met de afgescheiden broeders en zusters open hebt gemaakt, doordat u dat alles slechts als „excessen" betitelde? Denkt u dat u aldus voldaan hebt aan de opdracht van Christus: „Zo gij dan uw gave op het altaar zult offeren en aldaar gedachtig wordt dat uw broeder iets tegen u heeft, laat dan uw gave voor het altaar en gaat heen, verzoent u eerst met uw broeder en komt dan en offert uw gave" (Matth. 5 : 2 3-24). U spreekt over de protestanten als over afgescheiden broeders en zusters; maar het concilie van Trente dat door u nog steeds gehandhaafd wordt, spreekt over de protestanten als over vervloekte ketters. Dat kan niet samengaan. Graag zouden we van u horen hoe de protestanten werkelijk ziet: als afgescheiden broeders of als vervloekte ketters?

Zelf ben ik vroeger als priester een trouwe en gehoorzame onderdaan van de pausen geweest. Maar twintig jaar geleden kwam ik tot de ontdekking, hoezeer de leer van uw kerk in strijd is met de Bijbel. Ik wil thans tegenover u getuigen van de zegen van de Reformatie van de zestiende eeuw.

De Reformatie van de zestiende eeuw was een geestelijke beweging, een opwekking door de Heilige Geest, in het begin van de zestiende eeuw. Toen werd de diep vervallen kerk bevrijd van de banden van kerkvorsten, die over de gemeente van Christus waren gaan heersen.

Toen werd de gemeente van Christus weer geleid op de weg van de eenvoudige gehoorzaamheid aan Gods Woord. Toen werd de gemeente weer geplaatst op het enige fundament van de apostelen en profeten.

Toen werd de gemeente weer geplaatst op het enige fundament van de apostelen en profeten.

Toen werd de gemeente hersteld als pijler en vastigheid van de waarheid. Toen werd de mens onttroond, die meende met zijn goede werken en zelfs met geld zijn schuld tegenover God te kunnen vereffenen.

Toen werd de vrome mens ontmaskerd in zijn eigen gerechtigheid en werd hem vanuit de Schrift aangetoond dat er slechts één gerechtigheid is, waarop wij kunnen steunen nl. de gerechtigheid van Christus. Toen werd aan de zondige mens opnieuw geleerd om zijn vertrouwen slechts te stellen in de verdiensten van Christus.

Toen werd de mens vrijgemaakt van het juk van menselijke wetten en werd hij tegelijk geplaatst onder het zoete juk van de geloofsgehoorzaamheid van Christus.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen