TREK U TERUG IN HEM

Ik heb diezelfde moeilijkheid bij het uitspreken of neerschrijven van de naam ,Jezus Christus". Immers ook in die naam gaan huiveringwekkende mysteriën schuil. Allereerst het geheimenis van Gods rechtvaardigheid en toorn. Christus is de vleesgeworden toorn Gods. Hoe heilig moet deze rechtvaardige God niet zijn, wanneer Zijn toorn slechts kan gestild worden, doordat Zijn eigen, Zijn eniggeboren Zoon vlees wordt dwz. onze zondige natuur aanneemt en onze schuld op Zich neemt en uitboet aan het kruis!

En vervolgens het geheimenis van Gods barmhartige liefde. Christus is ook de vleesgeworden liefde van God. Wie naar Christus ziet, kijkt in het levende Vaderhart van God. Waarom deed God dat? Waarom liet Hij ons niet over aan de ellende waarin wij ons door eigen schuld hadden gestort? Het enige antwoord op die vraag is Zijn liefde. Maar liefde is geen antwoord op vragen die de rede stelt. Liefde kun je alleen aanvoelen. De liefde heeft haar eigen redenen, die nooit voor het logisch verstand doorzichtig kunnen gemaakt worden.

Het bovenstaande is bedoeld als een verklaring van de titel van dit artikel: „Trek u terug in Hem". In de letters: „Hem" met een hoofdletter meen ik een beetje te kunnen aangeven: Hij is eigenlijk niet met een naam te noemen. Hij heeft een naam boven alle namen (Phil. 2:9). Maar nu de inhoud van dit artikel:

Teleurgesteld in jezelf

Wat kan een mens teleurgesteld raken over zichzelf! Die teleurstelling kan toenemen met het klimmen van de jaren. Je kunt dan ook jezelf vaak nog zo heel erg tegenvallen.

Je dacht dat je onderhand, zo niet de top, dan toch de nabijheid van de top van de wijsheid zou bezitten. Je leven neigt naar het einde. Soms zie je al de eeuwigheid glanzen achter de horizon: even een stukje van de heerlijkheid die je straks wacht. En tóch …

Wát kun je vaak nog kleinzielig en kleinzerig zijn, zo heel gauw op je teentjes getrapt.

Je ziet steeds duidelijker het betrekkelijke van alles en daarom ook de dwaasheid om je druk te maken over jezelf. Maar wat kun je je nog kwaad maken, wanneer je meent dat zijne (of hare) majesteit, het eigen „ik", beledigd is!

Misschien is die teleurstelling zo groot, omdat je naarmate je dood nadert, zo zeker weet dat je de volmaaktheid hier op aarde, waarnaar je altijd gestreefd had, inderdaad - zoals de Bijbel zelf zegt!!! - nooit zult bereiken. Je vergelijkt onwillekeurig je vorderingen tot nu toe met de weg naar de top van de volmaaktheid, die je nog moet afleggen, en dan zie je: ik heb nog wel eeuwen nodig, voordat ik zo ver ben. En diep in je weet je tegelijk: er is een last in je, die je ook na een eeuwenlange worsteling van die top zal blijven afhouden. De Bijbel noemt dat de oude mens in je, die nooit helemaal sterven zal, zolang je leeft, ook al zou je leven zich over een eindeloos aantal eeuwen uitstrekken.

Teleurgesteld in anderen

En wat kun je niet teleurgesteld zijn over anderen, met name over medechristenen! Helaas moet je ook in hen - maar hoe kan het anders; ze zijn immers van hetzelfde hout gesneden als jijzelf - telkens weer vaststellen dat ook zij de volmaaktheid niet bereiken.

Wat is er een ruzie onder de christenen! Wat verheft de een zich vaak boven de ander. Paulus zegt: „In ootmoedigheid achte de een de ander uitnemender dan zichzelf' (Phil. 2:3). Maar het lijkt erop alsof hij gezegd zou hebben: „De een trachte de ander de loef af te steken. Christenen moeten met de ellebogen werken. Ze moeten proberen elkaar voorbij te streven en elkaar vliegen af te vangen.

Ze moeten vóór alles eisen dat de ander hün theologisch ideetje, hün Bijbelverklarinkje, aanvaardt. De eenheid in de levende Christus, die Zijn bloed heeft gestort voor de redding van de christenen, is daarbij van zeer ondergeschikt belang. Enzovoort".

In uiterste eenzaamheid.

De teleurstelling kan ook nog dieper zijn. Je kunt teleurgesteld zijn in de man van wie je zoveel verwachtte, in de vrouw die je tot levensgezellin koos. Het is of hij/zij je niet begrijpt en nooit begrijpen zal. De droom dat je iemand naast je zou hebben die met je mee zou leven, strijden, lijden en bidden, is voorgoed vervlogen. En je voelt je teruggeworpen op jezelf, in uiterste eenzaamheid, j e weet dat nooit een mens zal kunnen en willen delen in dat wat je ten diepste beroert. J e zult in wezen altijd alleen met jezelf zijn, alleen in het huis van je ziel. Nooit zal er iemand aan dat huis komen aankloppen. J e zit alléén bij je eigen haard.Je probeert het je zo gezellig mogelijk te maken. In de verte hoor je de geluiden van mensen.Je hebt ook een stoel klaar staan voor dat droom-wezen dat misschien toch ooit eens binnenkomt en met zijn/haar warmte ineens doordringt tot dat laatste in je en daar alles doet ontdooien, iemand die niet slechts in de ogen van je lichaam, maar ook in de ogen van je ziel kijkt, iemand die zich nestelt in je hart. Maar de stoel bij de haard van je hart blijft leeg, blijft altijd leeg.

Iemand klopt bij u aan.

Hoe moet je al die teleurstellingen verwerken? Is er toch een oplossing voor die uiterste eenzaamheid?

Ja. Er is Iemand die heeft gezegd: „Zie, Ik sta aan de deur en Ek klop; indien iemand Mijn stem zal horen en de deur opendoen, Ik zal tot hem inkomen en Ik zal met hem avondmaal houden en hij met Mij" (Openb. 3:20).

Laat die woorden eens goed tot u doordringen. Die „Hij" is Jezus Christus, de eeuwige Zoon van God. Hij wil in het huis van je ziel komen en gaan zitten bij de haard van je hart en daar het allerintiemste gesprek met je voeren.

Je mag alles aan Hem vertellen. Je hoeft je nergens voor te schamen. Je kunt jezelf helemaal uitschreien voor Hem. Je hoeft niet te denken dat Hij vreemd zal opkijken van wat je Hem vertelt. Hij kent „de" mens, dus ook jou, door en door. „Hijzelf (Jezus) wist wat in de mens was" (Joh. 2 : 25).

Je kunt Hem dus niets nieuws zeggen. Hij heeft het al miljarden keren gezien in de mensen van alle tijden. Laat dat je dus op je gemak stellen.

En tóch wil Hij dat jij dat zelf allemaal voor Hem uitspreekt, zoals Hij ook wil dat jijzelf de deur voor Hem opendoet. Hij breekt zo maar niet bij je binnen. Hij klopt zelfs bij je aan en wacht of je zult opendoen.

(Ik vertel je nog een geheim dat je pas later enigszins zult begrijpen. Onzichtbaar dringt Hij tóch tot je door met Zijn Heilige Geest. Die Geest geeft je de bereidheid en de kracht om op te staan en de deur voor Hem te openen. Want uit jezelf kun en wil je dat niet, omdat je al te zeer in jezelf bent opgesloten geweest, al die jaren, en daar geestelijk verkromd en onmachtig aan je stoel gekluisterd bent geweest).

Laat Hém (niet „het") binnen

Hebt u ook goed gelezen datjezus niet zegt: „Indien iemand Mijn theorieën, Mijn theologie, Mijn leerstelsel aanvaardt, dan zal Ik bij hem binnenkomen"? Nee, Jezus heeft Hij macht gegeven kinderen Gods te worden, (namelijk) die in Zijn Naam verlangt dat we Hemzelf aanvaarden. „Zovelen Hem aangenomen hebben, die geloven" (Joh. 1:12).

Dat zult u ook wel inzien. Want uw eenzaamheid wordt niet opgeheven, wanneer er een leerstelsel bij u komt binnenwandelen. Met een theologisch systeem kunt u niet praten. Dat kunt u alleen met een persoon, die naar u luisteren kan en u ook aanvoelt in uw strijd en moeilijkheden.

En zulk een Persoon is Christus. „Want wij hebben geen Hogepriester, die niet kan medelijden hebben met onze zwakheden, maar Die in alle dingen, zoals wij, is verzocht geweest, (doch) zonder zonde" (Hebr. 4:15).

Doe uw Liefste open

Misschien vielt u zich daarom zo eenzaam, omdat u nooit Hem, maar slechts een „het", een mening of opinie over Hem, hebt binnengelaten. Daarom hebt u dan nooit echte troost uit uw geloof geput. Want uw geloof was een geloof in de leer die men u heeft aangepraat, maar niet een geloof in Hemzelf.

Indien u nooit Jezus Zelf hebt binnengelaten in het huis van uw ziel, doe het dan nu! Indien u het verlangen naar Hem in u voelt, geef dan gehoor aan dat verlangen, want dat verlangen is dan door Zijn Heilige Geest gewekt. Dat verlangen kan nooit uit uzelf voortkomen. Uit uzelf wilt u, ondanks uw grote eenzaamheid, liever in uzelf verschrompelen en wegsterven dan iemand anders, en zeker dan de Zoon van God, bij u binnen te laten.

Dat is de vreemde tegenstrijdigheid in de gevallen mens. Een willen en tegelijk een niet-willen. En dat niet-willen doet het willen dat in u mocht opkomen, altijd te niet, zodat u uit uzelf alleen maar blijft zitten waar u zit en u niet verroert.

Kom dus naar de deur en terwijl u opstaat en misschien u strompelend naar de deur sleept, bid dan, bid of althans probeer te bidden. Bid om kracht. Bid om het willen tegen uw eigen niet-willen in. Grijp de deurklink. Ja, nu nog een laatste krachtsinspanning, een laatste dringen van de Geest O bid, bid, bid! En dan…

Daar staat Hij voor je! Hij, de Liefste der mensen. „Ik stond op om mijn Liefste open te doen; en mijn handen drupten (van) mirre en mijn vingers (van) vloeiende mirre, op de handvaten van het slot. Ik deed mijn Liefste open…" (Hl. 5:5-6).

Laat uw Liefste binnen

Ik moet u echter nog zeggen (als u dat misschien nog niet weet) dat u Jezus niet zo maar als een goede vriend kunt binnenlaten. Als u op dat niveau met Hem zoudt willen omgaan, zal Hij niet bij u binnenkomen.

Hij wil alleen maar bij u binnenkomen als Zaligmaker, d.w.z. als Degene die al uw schuld en zonde op Zich heeft genomen. U moet Hem als zodanig aanvaarden. U moet Hem binnenlaten als Degene door Wie u met God verzoend wordt.

(Dat is ook de reden waarom u uit uzelf niet kunt opstaan om de deur voor Hem te openen. Alles in ons verzet zich tegen die vernedering nl. dat we openlijk belijden en met ons hart erkennen dat Gods eeuwige toorn terecht op ons drukt en dat die toorn alleen maar wijkt, wanneer wij door het geloof éénworden met Christus).

Laat Hem dus binnen als uw Zaligmaker Dan zal Hij binnenkomen en u verzekeren dat al uw schuld is weggenomen, omdat Hij die schuld aan het kruis voor u heeft uitgeboet. Hij kijkt u dan diep in de ogen. En Zijn blik dringt door tot uw hart en dan zegt Hij: „Zoon, wees welgemoed; uw zonden zijn u vergeven" (Mt. 9:2).

Dan is er vrede, onzegbare vrede tussen u en Hem, tussen u en de Vader van Jezus Christus. En in die sfeer kan het gesprek beginnen, kunt u al uw verdriet, uw teleurstelling, uw zonde, uw zelfaanklacht, uw verscheurende berouw, voor Hem uitspreken. Toon Hem dan uw zielewonden en Hij zal er de balsem van Zijn liefde genezend over uitgieten.

Hij zendt u uit met Zijn liefde.

De kom weer terug bij de titel boven dit artikel: „Trek u terug in Hem". Hij komt niet slechts bij u, Hij wil ook dat u één wordt met Hem, één in Hem. Hij zegt: „Voortaan zal het zijn: Ik in u en u in Mij". Hij heeft die vertroosting bezongen in het beeld van de Wijnstok en de ranken (Joh. 15:1-8).

U moogt zich dus terugtrekken in Christus, maar niet om dan bij Hem te mokken over wat anderen u hebben aangedaan. De vlucht in Hem mag nooit een vlucht worden uit de andere mensen, een vlucht uit hen die u hebben pijn gedaan om u over hen bij Jezus te beklagen.

Hij wil u omvormen tot een nieuw mens. Hij wil in u Zijn eigen liefdevolle bewogenheid uitgieten met zovelen die in nood verkeren. Hij wil dat u terug gaat naar hen die u hebben teleurgesteld, maar nu met de sublieme liefde van Christus in uw hart. U moet nu trachten hen te vergeven zoals Hij u vergeven heeft, hen te begrijpen zoals Hij ook alle begrip voor u heeft getoond, hen te vertroosten zoals Hij u vertroost heeft.

Trek u terug in Hem en voer het allerinnigste gesprek met Hem, maar ga ook daarna weer uit naar de wereld met Zijn liefde.

„Want Gij zijt voor de arme een Sterkte geweest, een Sterkte voor de nooddruftige, toen het hem hang was; een Toevlucht tegen de vloed, een schaduw tegen de hitte" (Jes. 25:4). „Gijzijt mijn Schuilplaats en mijn Schild; op Uw Woord heb ik gehoopt" (ps. 119:114).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen