UITERSTE SIMPLIFIKATIE

In een EH-special (= buiten verantwoordelijkheid van de Evangelische Hogeschool, maar wel gepubliceerd in hun blad „Bijbel en Wetenschap") verscheen een artikel „De christelijke counseling vanjay E. Adams" vanj. E. Schaafsma, dat aldus eindigt:

Alles samenvattend blijkt de weg van de „christelijke counseling" geen wetenschappelijk ingewikkelde, maar een heel „simpele" weg te zijn: de weg van zondenbelijdenis, vergeving en bevrijding en het leven vanuit die bevrijding door de kracht van de Heilige Geest, dwars tegen het eigen vlees in. Daartegenover is de weg van de gangbarepsychiatrie een chaotische doolhof, waarje hoogstens zeer zwaar beschadigd uit kunt komen - vooral beschadigd in je geweten. De vraag is wat we kiezen: de doolhof of de rechte weg van Gods Woord.

Ik betreur het zeer dat het blad van de EH, zij het buiten verantwoordelijkheid van de redaktie, zulk een publikatie heeft opgenomen. Daardoor wordt een rustige gedachtenwisseling over zulk een ingrijpend onderwerp, waar het psychische leed van tienduizenden, ook christenen, mee gemoeid is, onmogelijk gemaakt. Het wordt voorgesteld alsof degenen die het niet onvoorwaardelijk met de methode van Adams eens zijn, kiezen vóór de doolhof en tegen de rechte weg van Gods Woord.

PSYCHISCH LEED KAN HEEL DIEP ZIJN

Iemand zegde zijn abonnement op, omdat ik in het vorige nummer het gewaagd had kritiek uit te oefenen op de leer van Adams. Dat deed mij denken aan de onfeilbaarheid van de pausen. Zo heeft Pius XII het dogma van de lichamelijke ten-hemel-opname aldus geproklameerd: „Indien iemand het waagt om wat wij als dogma hebben afgekondigd, te betwijfelen of te ontkennen, hij wete dat hij van het geloof totaal is afgevallen".

En vervolgens: het psychische leed kan heel diep zijn, veel heviger zelfs dan het lichamelijke lijden. Daarom moeten we alles in het werk stellen om de WAARHEID te achterhalen nl. hoe we dat leed kunnen verzachten of wegnemen. We mogen mensen niet opofferen aan wie dan ook om hem groot te maken als een soort onfeilbare paus.

En in de derde plaats: ik heb toch duidelijk het positieve, het goede, in de leer van Adams onderstreept. Mag ik dan ook niet zijn beperktheden aangeven?

En ten slotte: ik heb mijn eigen opvatting toch ook niet onfeilbaar verklaard. Ik ken geen blad dat zoveel plaats inruimt voor reakties van lezers.

Ook ik wil samen met u, lezers, mij geheel inzetten voor de waarheid. Laten we daarom proberen het aantal abonnees te vergroten. Doet u mee?

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen