WAAROM STRANDEN HUWELIJKEN?

Nu zal dat altijd en voor iedereen moeilijk zijn te geloven dat een mens echt van je houdt. En misschien hoort dat ook tot het wezen van de liefde: de verwondering. Het heeft iets verrassends dat een medemens die overigens een eigen achtergrond heeft en een eigen persoonlijkheid is, uniek en onherhaalbaar, jou liefheeft, jou uit tienduizenden gekozen heeft om zich geheel aan jou toe te vertrouwen.

Maar bij hen die last hebben van de frustratieneurose, gaat het niet om die verwondering die inherent is aan elke liefde. Zij kunnen niet geloven in de liefde van de ander, omdat nog nooit iemand hen waarachtig heeft liefgehad, of nog erger: omdat iemand van wie ze meenden dat hij echt van hem/haar hield - en dat kan de eigen vader of moeder zijn - achteraf bleek een pure egoïst te zijn.

Zulk een huwelijkspartner zal bij het minste of geringste afwijkende gedrag van de ander meteen de vraag stellen, al of niet uitgesproken: Hou je (nog) wel van mij? De ander zal daar zeer verbaasd op reageren: Wat heeft dat nu met echte liefde te maken? En wanneer dat zich vaak herhaalt, zal die ander gaan denken dat de wederhelft over hem/haar heersen wil. Er zal verbittering groeien. Ook hij/zij zal terug gaan slaan, steeds feller. De ruzies herhalen zich veelvuldiger. De verwijdering wordt steeds groter.

Dat voedt het wantrouwen van de partner met de frustratieneurose: Zie je wel, ik had toch gelijk. Niemand houdt van mij, ook mijn man/vrouw niet.

Van de andere kant zijn die verwijten tegen de ander ook bedoeld als een telkens herhaald op de proef stellen of de ander werkelijk van hem/haar houdt. Na de verzoeningen kan dan soms geruime tijd weer een sfeer van diep geluk ontstaan. Het is van groot belang dat men de achtergrond begrijpt van de huwelijkspartner, die lijdt onder een frustratieneurose. Dan zal hij/zij begrijpen dat de ander hem/haar in wezen niet verwonden wil en ook niet over hem/haar heersen wil, maar dat achter al die scènes en eventuele huilbuien en ruzies de noodschreeuw van het eenzame hart zit: „Ek heb zo n ontzettende behoefte aan je echte liefde. Toe, hou je echt van mij? Laat het mij dan telkens opnieuw zien, want ik kan het bijna niet geloven dat jij mij liefhebt".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen