HEILIG - HEILIG - HEILIG IS DE HEERE GOD!

Ik spreek over God; ik schrijf over God; en het kan eigenlijk niet Soms vraag ik mij af of het niet beter is voorgoed te zwijgen over God. Haal ik met elk woord Hem niet enigszins neer naar ons niveau?

Hij ontglipt aan elke glimp die ik van Hem opvang. Als ik meen Zijn voetstappen te horen, is het of de wind dat geluid weer wegvaagt tot ver over elke horizon. Maar mijn hart jaagt Hem dan achterna, tot voorbij de verste ster. De wil Hem zien, even maar zien, ook al zou ik dan wegbranden in Zijn gloed en niet meer bestaan.

Alles in mij hunkert naar Hem. Hij is de schreeuw van heel mijn bestaan. Ek wil naar Hem terug, naar Hem terug. „Hij heeft ons gemaakt" (ps. 100:3). Ik ben er slechts, omdat Hij dat wilde. Ik hang aan Zijn wil. Houdt Hij een moment op met te willen dat ik er ben, dan zink ik weg in het niet.

Ik ben als een slaap. Ik ben als het gras, als de bloem van het veld. „In de morgenstond bloeit het en het verandert; des avonds wordt het afgesneden en het verdort". „Wij brengen onze jaren door als een gedachte" (ps. 90).

Maar „eer de bergen geboren waren en Gij de aarde en de wereld voortgebracht hadt, ja, van eeuwigheid tot eeuwigheid zijt Gij God".

Ik ben een kaarslichtje dat even flakkert in de wind van Gods eeuwigheid. Maar ik schrei om Hem, om deze Onvergankelijke. Ik wil huizen in Zijn heilige woning, ik wil wonen in Hem.

En Hij antwoordt: „Zo iemand Mij liefheeft, die zal Mijn woord bewaren; en Mijn Vader zal hem liefhebben en Wij zullen tot hem komen en zullen woning bij hem maken" (Joh. 14:23).

Hij in mij; de Heilige in mij, de onheilige! O God, hoe kunt Gij dat doen? Ga uit van mij, o Heere, want ik ben een zondig mens (Lk. 5 : 8).

Maar Gij wilt niet van mij weggaan. Gij verlustigt U in mijn dankbare verlegenheid.

O God, o God, ik heb U lief, ik heb U nameloos lief. Ik heb U lief, want Gij hoort mijn stem, mijn smekingen. Gij neigt Uw oor tot mij. Gij bewaart de eenvoudigen. „Mijn ziel, keer weer tot uw rust, want de Heere heeft aan u welgedaan" (ps. 116).

O God, o allerschoonste, o zuiverste Zuiverheid, Licht zonder schaduw, melodie zonder woorden, lied zonder melodie, naar binnen gekeerde kleur, o morgenrood en avondgloren, o begin en einde van alle dingen, o bron van leven en leven zelf, o… Onuitsprekelijke, ik aanbid U.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen