AFSCHUWELIJK

Weleerwaarde Ds. Hegger,

Ronduit verbijsterend!

Vanaf het begin van Uw werk met de Rechte Straat steunen wij U.

Een enkele keer misschien wel eens oneens geweest, maar wij hielden het algemene doel voor ogen. Wij bleven U trouw.

Maar nu!

U herhaalt ook steeds maar weer het joodse propaganda en afpersingsgetal van 6 miljoen omgekomen joden.

Volgens het Internationale Roode Kruis is dit ± 1½ miljoen.

De kleine authentieke gaskamers in Auschwitz werden na de oorlog afgebroken en groots opnieuw gebouwd.

Een R.K.-geestelijke die bij een reúnie hierover zijn verbazing uitsprak heeft het heel moeilijk gekregen.

In het november-nummer weer de Frank-Story.

Een bewezen leugen. Het kind heeft enkele regels in een schrift geschreven en later hebben joodse schrijvers met de bekende goede neus voor geldmaken dit tot een roman uitgebouwd.

Een miljoenen winst gemaakt!

U zoekt nu maar steun bij hen!

Wij voelen ons niet thuis in een sfeer van leugens, bedrog en moordzucht.

Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.

Geeft U aan de administratie door, dat ons abonnement afloopt per 31 december 1981.

Er wordt niets meer betaald.

Hoewel ik niet kon geloven dat er ook maar iets van waar zou zijn van de beweringen van de A.R.- daarvoor was zijn briefal te zeer doordrenkt van antisemitische haatgevoelens - heb ik het Rode Kruis om inlichtingen gevraagd om dat praatje uit de wereld te kunnen helpen.

Ik ontving onderstaand antwoord:

Geachte Heer Hegger,

Naar aanleiding van Uw brief d.d. 6 november 1981 zenden wij U bijgaand artikel uit ons officieel orgaan „de Rode Kruis Koerier" van februari 1978, waarin het standpunt van het Internationale Comité van het Rode Kruis met betrekking tot de valse propaganda over aantallen omgekomen joden in de Tweede Wereldoorlog is opgenomen.

Zoals U ziet is de campagne niet nieuw. Mocht U uitvoeriger informatie wensen, dan zullen wij die graag bij het genoemde Internationale Comité in Genève opvragen.

Op Uw tweede vraag kunnen wij geen antwoord geven. Wellicht kan het Rijksinstituut voor Oorlogsdocumentatie, Herengracht 474, Amsterdam, U verder helpen.

Hoogachtend,

Het Hoofd van de Afdeling

Algemene en Buitenlandse Zaken.

(D. van Kleef)

Slechts 1½ miljoen vermoorden

Ik heb echter afgezien van onderzoek naar de andere beweringen van dhr. A R., gewoon oik zulk een weerzin gevoel tegen dit afschuwelijke antisemitisme.

Want zelfs al zouden er maar(!) 1 ½ miljoen Joden vermoord zijn, hoe kun je daarover schrijalsof dat een peuleschilletje is, niet de moeite waard om er je druk over te maken.

Ik laat hieronder wél het artikel uit de „Rode Kruis Koerier" volgen:

Valse propaganda

Een machinatie die al jaren geleden is begonnen, heeft zich nu zover uitgestrekt dat het Internationale Comité van het Rode Kruis in haar netten verstrikt is geraakt. Doel van deze machinatie is het nationaal-socialistisch systeem van het Duitsland uit de oorlogsjaren te zuiveren van de beschuldiging van rassenmoord.

Daarbij wordt gebruik gemaakt van controversen over het werkelijke aantal slachtoffers, statistische gegevens die ten onrechte aan het Internationale Comité van het Rode Kruis worden toegeschreven en van citaten - verdraaid of uit hun verband gerukt - uit het rapport van het Internationale Comité over zijn activiteiten gedurende de tweede wereldoorlog.

De munitie die thans bij deze samenzwering gebruikt wordt bestaat uit een tweetal misleidende pamfletten met de titels „De mythe van de zes miljoen" en „Stierven er werkelijk zes miljoen?".

Brieven

Deze propaganda heeft enig effect.

Steeds meer lezers van genoemde pamfletten schrijven aan het Internationale Comité van het Rode Kruis - en het Nederlandse Rode Kruis ontving zeer onlangs ook een dergelijke brief-, meestal in de hoop dat zij in hun mening zullen worden bevestigd dat Duitsland na de oorlog het slachtoffer van een laster-campagne is geworden.

In het bulletin van 1 februari van de voorlichtingsdienst van het Internationale Comité wordt in verband met dit onderwerp uitdrukkelijk gesteld dat het Comité nooit dergelijk statistisch materiaal, dat valselijk aan het Comité wordt toegeschreven, heeft gepubliceerd of zelfs maar heeft samengesteld. De taak van het Internationale Comité is oorlogsslachtoffers te helpen, niet ze te tellen. Trouwens hoe zouden zijn gedelegeerden de gegevens voor die statistieken kunnen hebben verkregen?

Zij hebben slechts een klein aantal concentratiekampen kunnen bezoeken, en dan nog pas in de laatste dagen van de oorlog. Alles wat het Internationale Comité voor de geïnterneerden in die kampen heeft trachten te doen, en wat het uiteindelijk heeft kunnen doen, is neergelegd in zijn rapport met de titel „Het werk van het Internationale Comité van het Rode Kruis voor burger-geïnterneerden in Duitse concentratiekampen van 1939 tot 1945".

Geen relatie

Dezelfde propagandamachine heeft onlangs van andere cijfers gebruik gemaakt, namelijk van het aantal doden dat is geregistreerd door de International Tracing Service (van het Rode Kruis) op basis van documenten die zijn aangetroffen toen de kampen werden gesloten. Dit aantal staat duidelijk in geen enkele relatie hoewel de samenstellers van het propaganda-materiaal anders trachten te suggereren - tot het totaal aantal doden in de concentratiekampen; in de eerste plaats doordat een aanzienljke hoeveelheid documentatiemateriaal werd vernietigd vóór het vertrek van de Nazikampleidingen en in de tweede plaats doordat vele doden nooit zijn geregistreerd, zoals in het geval van de slachtoffers in de vernietigingskampen, waar in het algemeen geen enkele registratie heeft plaats gevonden.

Daarom moet verklaard worden dat de onverdroten inspanningen van de International Tracing Service ten behoeve van nabestaanden van slachtoffers waarbij nummer is gedacht aan het samenstellen van statistieken - het nooit mogelijk zullen maken cijfers te produceren over het massale aantal slachtoffers van het concentratiekamp-systeem.

Weerzinwekkend

Er zit trouwens iets weerzinwekkends in deze cijferkundige controverse; alsof een dergelijke tragedie kan worden teruggebracht tot louter cijfers, zo wordt - terecht - in genoemd bulletin van het Internationale Comité tenslotte opgemerkt.

Uit: „Rode Kruis Koerier" van 2 febr. 1978

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen