Uit het verslag van het Algemeen Dagblad:

Het leek mij goed om ook daaruit iets te citeren, al stemt dat verslag voor het grootste gedeelte overeen met het verslag van br. Goedhart.

Het gezelschap is gemêleerd. Er zijn ook beschadigde protestanten. Er is een atheïst bij, een uitgetreden Jezuiet, en een zich vrijdenker noemende bejaarde, wiens verdraagzaamheid later uitzondering blijkt. Een paar willen niet op de foto. Vanwege mijn achterban", zegt er een, die zich in de loop van de middag als een nog functionerende non ontpopt.

Somber

Sommigen hebben hun misnoegen al schriftelijk geuit. „Godsdienst is een ongeneeslijke ziekte", had iemand geschreven. „De kerk heeft mijn leven geruïneerd", meende een ander. Driessen (de leider van de samenkomst) verzekert dat hij niet had opgekeken van die sombere taal. De kerk richt nog altijd mateloos veel leed aan", zegt hij. „Het zou bij de wet verboden moeten worden dat er wordt gepredikt over dingen die nog nooit iemand heeft gezien, en die nog nooit zijn bewezen. Ik erger me vooral aan de arrogantie waarmee die dingen worden beweerd."

Een band

Mevrouw E. Wolters uit Hengelo, een van de initiatiefneemsters, spreekt de ontwortelden toe. „We zijn bijeengekomen", zegt ze, „om als voormalige geloofsgenoten van gedachten te wisselen over ons religieus verleden. We kennen elkaar niet, en toch hebben we een band, omdat we allen de littekens of tenminste de sporen dragen van het regime, dat ons God opdrong als een absolute must."

Verschil

Ook ten aanzien van de bijbel blijkt diepgaand verschil van inzicht te bestaan. „Een waardeloos ding", zegt iemand schamper. En een ander acht zelfs de bijvoeglijke naamwoorden „akelig" en „stompzinnig" van toepassing.

Op een geestdriftige suggestie van een dame met een zeer krachtig stemgeluid om het boek der boeken „in elkaar te rammen", wordt niet ingegaan. De ferme taal leidt tot een scheiding der geesten.

Perplex

„Er zijn te weinig radicalen," stelt mevrouw Wolters in de pauze teleurgesteld vast. „Het niveau van de gesprekken valt me erg tegen," bekent de heer Driessen.

„Als je nu die vroegere Jezuiet hoort… Dat is toch een geleerde man? Maar hij roept rustig dat er in zijn leven nog steeds wonderen gebeuren. Ik sta werkelijk perplex.

Verstoord

De broze eensgezindheid wordt wreed verstoord wanneer een van de aanwezigen (Mevr. Goedhart. H.J.H.) plots luid te kennen geeft datjezus haars inziens leeft. Alleen de dolende Jezuiet, die zegt na experimenten met het marxisme en zen-meditatie „toch God weer te hebben gevonden", staat er achter. Wanneer dezelfde dame later op gezwollen toon begint te getuigen, en verhaalt hoe de zoon van God haar uit de puree heeft gehaald, raken de meeste aanwezigen ontsticht. „U zit te evangeliseren, mevrouw," zegt er een koel. Een ander begint het leed in de wereld op te sommen. Maar daar moet volgens de aangevallen gelovige Satan de hand in hebben.

Twijfels

De emoties laaien hoog op.

Afgesproken wordt 31 oktober opnieuw bij elkaar te komen, ten einde spijkers met koppen te slaan. Tot grote hilariteit van de aanwezigen merkt iemand op dat het hier de gedenkdag der kerkhervorming betreft.

Na vijf uur vergaderen gaat iedereen met gemengde gevoelens zijns weegs. „Laatst was ik in Rome" zegt de non, „en toen bood iemand mij aan een audiëntie bij de Paus te regelen. Maar ik zei: Hij heeft de vrouw zó vernederd, dat ik voorlopig niet met hem wens te spreken."

Aldus het Algemeen Dagblad.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen