ACHTER HET MASKER VAN DE VREDE

Degenen die gister nog slachtoffer waren van onderdrukking en die zich met behulp van anderen vrij hebben kunnen maken van hun tyrannen, bedrijven vandaag dezelfde of nog erger wreedheden tegen hun vroegere beulen.

De wereld zit vol met „profeten" die overal opkomen voor de rechten van de mens en voor de universele vrede, maar de meesten doen dat alleen om aldus hun vijanden te kunnen treffen, dus in feite om een ideologische oorlog te winnen. Men doodt elkaar, sluit elkaar in de gevangenissen, is vervuld van haat tegen elkaar, maakt elkaar monddood - zowel om politieke als om godsdienstige redenen, zowel om de rijkdom te verdedigen als om uit het slop van de armoede te geraken. En zo spoedt de geschiedenis van het mensdom zich naar het einde, gedreven door het egoïsme van allen en van iedereen.

Christus heeft de tekenen beschreven, die aan deze ondergang van het mensdom, voordat Hij wederkomt, zullen voorafgaan: „Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen aardbevingen zijn in verscheidene plaatsen en er zullen hongersnoden wezen en beroeringen. Deze dingen zijn maar beginselen der smarten". „En de ene broeder zal de andere broeder overleveren tot de dood, en de vader het kind; en de kinderen zullen opstaan tegen de ouders en zullen hen doden" (Mk. 13:8, 12). We zouden graag optimist zijn en denken dat de neutronenbommen en de enorme wapenarsenalen gemaakt worden om de vrede te bevorderen en het geluk van de mensheid te dienen. Maar de Bijbel roept ons op tot nuchterheid: „Want wanneer zij zeggen: Het is vrede en zonder gevaar; dan zal een haastig verderf hen overkomen gelijk de barensnood een bevruchte vrouw; en zij zullen het geenszins ontvluchten" (1 Thess. 5 : 3).

Ik zeg dit alles niet om een fatalistisch doemdenken te bevorderen, maar met de bedoeling dat we op zoek zouden gaan naar de wortel van al die ellende. De Bijbel zegt: „Vanwaar komen krijgen (oorlogen) en vechterijen onder u? Komen zij niet hiervan, namelijk uit uw wellusten die in uw leven strijd voeren? Gij begeert en hebt niet; gij benijdt en ijvert naar dingen en kunt ze niet verkrijgen; gij vecht en voert krijg doch gij hebt niet, omdat gij niet bidt" (Jak. 4:1-2).

Welke vrede bedoelt Jezus, wanneer Hij zegt: „Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet gelijk de wereld hem geeft, geef Ik hem u" (Joh. 14 : 27)? Dan bedoelt Hij de vrede die we deelachtig worden, wanneer wij tot de belijdenis komen dat wij zondige mensen zijn en ons in geloof overgeven aan Jezus Christus, de Zaligmaker, die ons bevrijdt van de last van de zonde. Dan is de vijandschap, de toestand van oorlog tussen God en ons, opgeheven en zijn wij met Hem verzoend.

Maar dan ontvangen we ook de kracht in Christus om de strijd aan te binden tegen onze zelfzucht en een leven van liefde te leiden.

De grote sociale, politieke en ethische omwentelingen bereiken we niet door geweld en evenmin als gevolg van de goede bedoelingen van mensen. Want geweld baart geweld en roept de wraakzucht op.

In de nacht kwam een zeer bekwame Joodse professor, Nicodemus, tot Jezus en het antwoord op het vraagstuk van de mens met al zijn noden luidde: „Voorwaar, voorwaar, Ik zeg u: Tenzij iemand wederom geboren wordt, kan hij het Koninkrijk Gods niet zien" (Joh. 3 : 3).

Ecador

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen