YOGA

Zeer geachte Heer,

Onlangs vond ik in een lade vol paperassen van mijn vader een 20-tal exemplaren van het maandblad „In de rechte straat" en ook „On the road to Damascus" uit de periode nov. '68 tot apr. '71. In een aantal van deze bladen kwam ik de naam van mijn vader tegen, en toen herinnerde ik het mij weer: de polemiek HeggerJoosten. Uw naam kwam in die tijd nogal eens ter sprake bij ons thuis.

De heer Joop Joosten, mijn vader, is op 19 juli van het vorige jaar in Oudewater overleden. Hij werd 81 jaar oud, maar tot op het laatst was hij bezig mét de zaken van Geloof en Kerk. Gedurende zijn laatste maanden heb ik heel wat gesprekken met hem gehad over dat soort onderwerpen, maar hij bleef maar met vragen zitten. Hij voelde zich door het Instituut Kerk duidelijk teleurgesteld, maar toch was die Kerk voor hem de door Christus ingestelde Orde, waarbinnen mensen de weg naar hun zaligheid bewandelen. Tobben deed hij, met zijn vóórs en tegens jegens zijn R.K. Kerk. Todat hij een brief ontving van een Pastor, die als één der zeer weinigen erkende, dat de R.K. Kerk in het verleden vaak grote fouten had gemaakt. Omdat de Kerk van Christus op aarde nou eenmaal bestaat uit zwakke mensen, die er zo vaak helemaal naast kunnen zitten. Natuurlijk is daar Gods H. Geest, die de Kerk leidt en bestuurt, maar als de mensen binnen de Kerk niet naar deze Leider willen luisteren, of Zijn Ingevingen niet naar behoren toetsen, dan gaat er ook veel verkeerd. Desondanks weet God met deze kromme stok rechte paden te trekken, met andere woorden: God gebruikt alle (ook Hem vijandige) omstandigheden om Zich aan de mens te doen kennen.

Na het lezen van die brief viel een enorm pakket van schuldgevoelens en frustraties van mijn vader af. Hij hoefde toen niet meer te knokken, omdat hij nu wist dat God recht zal maken alles wat door mensen is kromgebogen. Een week later stierf hij in Gods vrede. Dat was een ontroerend moment, vol van de zekerheid dat God Zelf daar bij hem was toen hij over de drempel ging.

Vooral die laatste maanden heb ik erg veel van mijn vader geleerd. Natuurlijk was ik grootgebracht met de Leer van de Katholieke Kerk, en ik heb me met grote regelmaat altijd in die Kerk vertoond op de zondag. Weliswaar trouwde ik met een Nederlands Hervormd meisje, al ging dat thuis niet van harte en niet in een uitbundige hoera-stemming. Sinds mijn huwelijk kom ik dan ook regelmatig op bezoek bij onze Hervormde broeders.

Twee jaar geleden kwam ik in contact met de Charismatische Werkgemeenschap Nederland op hun jaarlijkse conventie in Dalfsen (O.). En daar hoorde ik voor het eerst over de bronnen van levend water, die Gods Geest ook vandaag de dag geven wil aan ieder, die Hem daarom vraagt. Er kwam toen een diepte-dimensie in mijn geloofsleven bij, die mij vanuit een dor, kerks sleurleven weer op weg bracht. Mijn belangstelling voor kerkelijke zaken in de meest brede zin van het woord nam sterk toe. Momenteel heb ik door het hele land kontakten met leken en priesters en dominees. Ik heb ervaren hoe de scheiding tussen de Kerken kan wegvallen als men één is in Christus. Dat het Christus moet zijn, die in het middelpunt moet staan, en niet de kerkorde. Ik voel mij nu „in de ruimte" geplaatst, waar men vrijmoedig van zijn geloof in Christus kan getuigen.

Dat getuigen doe ik net als mijn vader: in woord en geschrift. De appel is wat dat betreft niet ver van de boom gevallen! Mijn vader heeft me geleerd om kritisch over de dingen na te denken, en om niet zomaar klakkeloos voor waar aan te nemen wat me wordt voorgezet aan feiten en meningen. De noodzaak van toetsen kwam ik ook tegen binnen de Charismatische groepen, die ik bezocht, dat is een bijbels gegeven.

Hierbij ingesloten zend ik u een artikel over/tegen yoga. Ik ben daar toe gekomen toen ik protest aantekende tegen het gebruik van de R.K. Kerk hier ten behoeve van een yoga-propaganda vergadering. Zelf heb ik geen ervaring met die zaken, maar door erover te lezen wat ik te pakken kon krijgen en door ervaringen van anderen kwam het plaatje bij mij steeds duidelijker naar voren. Het is nu opgeschreven, en wordt in een langzaam steeds wijder wordende kring verspreid. Ik heb er zelf verbaasd over gestaan wat ik allemaal niet wist over yoga en aanverwante religies. Vooral omdat ik achteraf moet zeggen: deze dingen had ik in de Kerk moeten horen! De herders van Gods volk hebben de taak om hun schapen te hoeden, en hen te waarschuwen voor obstakels, valkuilen en zijpaden! En dat gebeurt niet, dat gebeurt in praktisch geen enkele Kerk!

Ik kan nu begrijpen waarom de jeugd het met de Kerken niet meer ziet zitten en liever de discotheek induikt. En ook een toenemend aantal volwassenen keert de kerkelijke instituten de rug toe. Want het is er dor en kleurloos, en de geestelijke leiders dwalen zelf vaak net zo erg als de schapen, die ze geacht worden te hoeden.

Ik begrijp nu dat het de hoogste tijd is geworden om weer duidelijkheid te brengen. De opkomst van yoga/tm en sekten van allerlei slag geven aan,dat er in alle christelijke kerken iets mis is. In mijn artikel grijp ik het yoga-handvat aan om die duidelijkheid aan te brengen, om uitleg te geven, en om te wijzen op Christus als Enig Alternatief voor de wanhoop van 0112e tijd. En uit de reakties blijkt me dat de mensen blij zijn met zo'n stellingname. U kunt dit artikel gedeeltelijk of geheel gebruiken zoals u ten behoeve van Christus' Zaak goeddunkt. Want om Hem en Zijn eer gaat het, niet om mijn eer.

Ondanks alle fouten, die ook ik binnen de Kerken aantref, ben ik er niet uitgestapt. Ik ben in de R.K. Kerk gebleven, en ook blijf ik naast mijn vrouw in de N.H. Kerk zitten. Want als je er uit stapt, dan heb je nooit .meer de gelegenheid om mee te praten. Zo wil ik mij nu binnen die Kerk door Gods Geest laten bezielen en leiden. Door Hem laat ik mijn geloofsleven verdiepen, mijn denken vernieuwen. Het is mijn ervaring dat de geestelijke dorheid dan langzaam gaat veranderen in vruchtbaarheid, alsof er een woestijn ontgonnen wordt! En als dat met mij gebeurt, dan kan God dat ook in anderen realiseren wanneer ze in de gaten krijgen wat er aan de hand is, als ze zien hoe Christus met zijn mensen bezig is. Dat gebeurt dan ook. Zo komt er een golf van vernieuwing opzetten, die dwars door de Kerken heenslaat, en die de Kerken weer aantrekkelijk, inspirerend en levend maakt. Daar wil ik deel aan hebben, aan zo'n Kerk! Maar dat moet bij mijzelf beginnen. Ik vond het fijn om u deze brief te schrijven.Ik vond, dat ik het aan u verplicht was om u het overlijden van mijn vader te melden.

Montfoort

Fons Joosten

ANTWOORD:

Het was een grote verrassing voor mij uw brief te ontvangen. Vaak heb ik nog aan uw vader gedacht en me afgevraagd: Hoe zou het toch met hem gaan? Maar ik heb als principe aanvaard mezelf nooit aan een ander op te dringen. Onze gedachtenwisseling was afgesloten en ik vond het niet juist zelf de draad weer op te nemen. Het verblijdde mij zeer te vernemen dat uw vader in de vrede des Heeren is heengegaan; én dat ook u de vrede in Christus gevonden hebt, niet als een kil dogma dat buiten je staat, maar als een lichtende innerlijke beleving.

Met grote belangstelling heb ik uw uiteenzetting over yoga gelezen. Wanneer yoga niet is los te maken van de ideologische achtergrond, dan ben ik het geheel eens met uw radikale afwijzing van yoga. Maar de voorzitter van ons dochter-comité in India, prof. Joseph Pulikunnel, beweert dat dit wél kan. In dat geval zou het een heilgymnastiek kunnen zijn. Ik ben daar zelf niet uit.

Hierbij ingesloten: 1. mijn brochure „Wil je eeuwig leven?"; 2. „Wat is geloven?". Binnenkort zal D.V. een boek van mij verschijnen: „Het zwaard over de herder". Het behandelt de vraag: Maken de pausen terecht aanspraak op een absoluut leergezag, een absolute bestuurs- en rechtsmacht.

Graag wil ik U een presentexemplaar sturen ter nagedachtenis aan uw vader, want over die vraag ging juist onze gedachtenwisseling.

WEERWOORD:

Ook aan mijn kant een verrassing: uw snelle antwoord, vergezeld van boekjes en brochures; een heel verrassingspakket. Mijn hartelijke dank hiervoor.

Op uw vragen in uw brief wil ik even kort ingaan. Ik heb geen enkel bezwaar tegen publicatie van mijn brieven of uw antwoorden daarop in IRS. Kriterium voor dit soort publicaties moet zijn of Gods Naam hierdoor verheerlijkt wordt of dat het dient tot opbouw van Christus' Kerk, en uit uw verzoek blijkt mij dat u het op die gronden hebt getoetst en akkoord bevonden. Ik hoop en bid dat veel mensen er iets in hun geloofsleven mee kunnen doen. Mag ik u vragen mij te zijner tijd een exemplaar met dit artikel toe te sturen?

Dan uw vraag over yoga. Prof. J. Pulikunnel meent, dat yoga te scheiden zou zijn van hindoe-achtergrond. Wel, als je de yoga-oefeningen losmaakt van zijn achtergrond, dan heb je geen yoga meer, maar een soort gymnastiek. NOEM dat dan ook gymnastiek, en sluit je aan bij een atletiek-club, want dan is het je blijkbaar te doen om een betere conditie van je lichaam.

Tegenwoordig hoor ik, vooral bij katholieke geestelijken, nogal eens dat yoga weliswaar afgewezen wordt, maar dat de technieken van yoga voor de eigen meditatie worden overgenomen. Zo is er in de Achterhoek een klooster, waar de broeders cursussen organiseren in meditatietechnieken uit het Zen-boeddhisme teneinde overspannen zakenlui te helpen „ontledigen". Ook mijn heer-neef (carmeliet) denkt in milde termen over yoga, evenals de pastores hier in Montfoort. Het Latijn en de Gregoriaanse gezangen zijn overboord gekieperd, en nu worden yoga-technieken ter compensatie aangevoerd in onze christelijke geloofsbeleving. Hoe zit het dan met een tekst als Leviticus 10, 1-2: Nadab en Abihu, zonen van Aaron, namen hun vuurpan, deden er vuur in en legden er wierook op. Zij brachten vuur voor Jahweh, dat niet beantwoordde aan Zijn voorschriften. Toen ging er van Jahweh een vuur uit, dat hen verteerde. Is het brengen van yogatechnieken in de christelijke meditatie niet zo'n vreemd vuur voor God???

Maar als je yoga wilt gaan doen, heb dan bewust weet van wat je gaat doen! Yoga en zijn hindoe-achtergrond horen bij elkaar als wielen onder een auto! De mensen weten op geen stukken na waar ze met yoga in feite mee bezig zijn, en daarvoor heb ik dat artikel geschreven, en probeer ik het in zo wijd mogelijke kring te verspreiden. De valstrik „yoga" is daarom zo gevaarlijk omdat men het niet als valstrik herkent, maar er zelfs zijn „heil" in ziet zitten.Als je weet hebt van het bestaan van de twee boven-natuurlijke werkelijkheden, die van God en die van satan, dan weet je ook van de oorlog tussen die twee, de „strijd in de Hemelse gewesten", waarvan de mens de inzet is. Wel, als ik in een aardse oorlog per ongeluk terecht kom op het terrein van de vijand, en ik word gevangen genomen, dan kan ik zeggen: het spijt me buitengewoon, maar ik wist niet dat ik op vijandig gebied was. Denkt u dan, dat de vijand zg.1 antwoorden: nee maar, wat vervelend voor u, we zullen u meteen naar uw eigen linies terugbrengen!? Welnee! Ik zou voor jaren in een concentratiekamp worden opgesloten!

In de satan hebben we te maken met een veel geraffineerder en veel gemener vijand. Met yoga zet de mens zijn eerste stappen op zijn terrein, en vroeg of laat zal deze meedogenloze vijand je pakken. Dan kun je niet zeggen: sorry satan, ik wist niet dat yoga een demonisch straatje van jou was! Alleen Christus kan dan nog redding brengen, de misstappen en de zonde en de schuld vergeven, omdat Hij de Enige is die sterker is dan satan! God zij dank daarvoor!

Wij hebben een spreekwoord dat zegt: waar je mee omgaat, daar word je mee besmet! We zeggen dat wel eens tegen onze kinderen om hen te waarschuwen voor vrienden met twijfelachtige bedoelingen. Zo is het zeker ook met yoga: begeef je nooit en te nimmer op dat terrein, want je loopt er gegarandeerd een demonische besmetting op! Hou je niet met yoga bezig, anders dan om het in Christus' Licht aan de kaak te stellen. Neem er geen technieken van over, en doe geen van de oefeningen na! Ik hoop dat deze uitleg voor u en voor prof. J. Pulikunnel voldoende antwoord geeft op uw vragen.

Hierbij ingesloten ben ik zo vrij om u toe te sturen een uittreksel van het yogaartikel, zoals dat in Oudewater onlangs werd gepubliceerd. U kunt daar uiteraard ook vrij over beschikken, al begrijp ik best dat IRS een andere doelstelling heeft. Maar ik hoop wel, dat u in India een weg tot publicatie wilt gebruiken, als dat binnen uw vermogen ligt. Er bestaat inmiddels ook een Engels-talige versie van het yoga-verhaal, die ik u graag zal toesturen als u dat wilt.

De brochure van de EO over yoga ken ik niet, maar ik wil die bij een volgende gelegenheid graag van u ontvangen. Dat geldt ook voor uw nieuwe boek „Het zwaard over de herder". Ik had er al van gehoord via een vriend van mij, die werkt bij de uitgeverij „de Banier" in Utrecht. Eventuele kosten wil ik u graag vergoeden; de post-tarieven van tegenwoordig zijn niet mis!

„Even kort reageren" zei ik dus aan het begin van deze brief, maar intussen is ook deze brief bijna een brochure geworden. Nogmaals hartelijk dank voor uw uitvoerige en prettige brief en uw boek. Ik wens u Gods vrede toe, en Zijn Zegen voor uw werk voor Hem.

Montfoort

Fons Joosten

Yoga in Oudewater

Binnenkort, zo las ik, begint er in Oudewater weer een kursus yoga. Graag wil ik u voorleggen, wat de studie van dit onderwerp mij aan inzicht gegeven heeft, opdat ook u deze en dergelijke zaken eens van een andere kant kunt bekijken.

Yoga kennen we als een veredelde vorm van gymnastiek, waarbij men leert hoe tot rust te komen, en hoe daarin vrede te vinden. En zo ervaren heel veel mensen het ook: als geestelijke ontspanning.

Het woord „yoga" betekent „juk".

In de hindoe-wereld van India, waar yoga zijn duizenden jaren oude wortels heeft, gebruikt men yoga als een verbindingsweg tot vereniging van de mens met zijn goddelijke oorsprong.

Zoals een juk de verbinding vormt tussen het linker en het rechter emmertje. Yoga heeft ook in de gewijzigde Euro-vorm een hindoe-religieuze filosofie en doelstelling: zelf-verlossing, zelfbevrijding van het IK…

De vreemde houdingen van yoga met hun dichterlijke benamingen en de ademhalingsoefeningen zijn een voorbereiding tot zelfkennis en lichaamsbeheersing, absolute voorwaarden voor hindoes om de ooit eens komende éénwording met hun hindoe-godheid voor te bereiden.

Deze éénwording is niet binnen een mensenleven te realiseren, en uit deze redenering is de leer der re-inkarnatie voortgekomen: de mens wordt na zijn dood direkt elders weer als baby geboren om nog eens een gooi naar goddelijkheid te kunnen doen.

De energie, die de mens op de weg naar zelf-vergoddelijking nodig heeft, wordt verzameld uit de lucht, en via ademhalingstechnieken opgeslagen in bepaalde organen. Yoga leert hoe die „kosmische prana-energie" moet worden opgenomen. Met de aldus verzamelde „kracht" moet de yogi langs 12 stappen of chakra's proberen te komen tot eenheid met de godheid, die koud en onbeweeglijk boven aan de trap staat te wachten tot de mens - op eigen kracht - zover is.

Om een voorbeeld te geven: de hindoes kennen en erkennen Christus, omdat Hij het als wonderdoener, als magiër, ver geschopt heeft op hun „chakra"-ladder! Christen-zijn en aan yoga doen kunnen niet samengaan: Christen-zijn is een beweging vanuit jezelf naar de ander (heb uw naasten lief!), terwijl yoga leert jezelf te concentreren op het eigen IK, de beweging van buiten naar binnen. Yogabelangrijker argument is nog, dat bij yoga een andere godheid dan de God van de Christenen in het middelpunt staat, en als Christen kun je maar één Heer dienen: Christus. Hij staat centraal!

Suksesvol is yoga wel geworden in het Westen, zeer tot verbazing van de yogi's zelf, omdat in India hun „waarheden", mede door invloeden van missie en zending, al lang achterhaald waren.

De grote yogi's bivakkeren tegenwoordig bij het Meer van Genève, en hebben hun privé-jets. Bijeengebracht door de goed-gelovigen!

Verklaarbaar is deze ongelooflijke ontwikkeling wel. Waar de mens in een turbulente overgangsperiode leeft, daar raakt hij zijn houvast kwijt.

Overwaardering van het materiële, en angst voor een toekomst zonder perspektief baanden de weg naar „onderduiken" in drugs en oosterse mystiek. In feite leren deze geest-verruimende middelen en -methoden alleen maar, hoe je je kop in het zand moet steken: struisvogelpolitiek.

Wat men in yoga „rust en vrede" noemt is het gevolg van het verdoezelen van de eigen onvrede; yoga leert te leven in een wereld van schijngeluk!

Ik ben niet tegen de mensen die aan yoga doen, of daarin les geven, maar ik ben tegen die geest van misleiding, die de mensen stenen geeft waar ze om brood vragen, die de mensen van de wal in de sloot brengt!

Voor mij is er een alternatief: in Christus! Hij is de Enige God, omdat Hij als enige deed en doet wat men van een goede God mag verwachten.

De Bijbel staat vol bewijzen voor deze stelling. Hij is een barmhartige God, die ons mensen tot meer dan halverwege is tegemoet gekomen. Om ons van de ondergang te redden gaf deze God ons het beste wat Hij had: Zijn enige Zoon. Zijn liefde voor ons mensen bracht Hem op het kruis.

Voor wie in Hem zijn vertrouwen wil stellen, belooft Hij niet een kalme en rustige levensreis, zoals de yoga-propaganda, maar Hij belooft wél een behouden aankomst wanneer we Hem willen volgen in Zijn mentaliteit van Liefde.

Hij is de enige Weg, de Waarheid en het Leven, en zonder Hem zijn we nergens!

Christus sprak ook over een juk: „Komt allen tot Mij, allen die vermoeid bent (van het op eigen kracht proberen) en belast, en Ik zal u rust geven. Neemt Mijn juk op uw schouders, en leert van Mij: Ik ben zachtmoedig en nederig van hart, en gij zult rust vinden voor uw zielen.

Want Mijn juk is zacht, en Mijn last is licht!"

Zo staat de mens voor een keus: Christus of yoga?

Verlossing uit Genade, of verlossing door een onmogelijke doe-het-zelf-techniek! Fons Joosten

W. Speelmanstraat 7, 3417 ET Montfoort

MIJN ANTWOORD:

Nu ik deze brief opnieuw alsmede uw artikel in de IJsselbode opnieuw gelezen heb, voel ik er erg veel voor om niet alleen uw eerste maar ook uw tweede brief, én uw uitstekende artikel in IRS op te nemen.

Nu begrijp ik ook beter uw bedoeling. Ik zal u zeggen, waardoor ik enige aarzelingen had. Ik heb 39 jaar aan zelfanalyse gedaan en heb daarbij, gewoon door eigen ontdekking zonder dat ik iets van yoga afwist, gebruik gemaakt van de mogelijkheden van het inhouden van de adem. Ik zou dus niet met een eerlijk hart alle adembeheersingstechnieken kunnen veroordelen, want ik heb de goede vrucht daarvan aan den lijve ondervonden (Ik begrijp dat dit een vreemd verhaal voor u is; ik hoop ook daarover een boek te schrijven, zo de Heere wil, en dan is het misschien iets duidelijker).

Maar u bedoelt een yogatechniek, die voortkomt uit en gedrenkt is in de oosterse religies. En dan hebt u gelijk, want dan word je „weggezweefd" van Christus naar de wolken van deze mystiek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen