WET DOET ZONDE KENNEN

Soms krijg ik de indruk dat bepaalde christenen jagen naar een diep zondebesef, dat ze echter hopen te ontvangen door een plotseling ingrijpen van boven. Dat zondebesef zien ze dan als een donker en zwaar gevoel dat zich op je legt, waardoor je gaat schreien en misschien schreeuwen van wanhoop en ellende.

Ik meen echter dat er slechts één weg is om onze zonde te leren kennen en dat is de wet van God. "Want door de wet is de kennis der zonde" (Rom. 3 : 20) of, zoals de Heid. Katechismus het kort formuleert: „Waaruit kent gij uw ellende? Antwoord: „Uit de wet Gods".

Daaraan kun je ook merken of iemands zondebesef echt is of dat het alleen maar een zwaarmoedig gevoel in hem is, waarmee hij zichzelf koestert.

Een proef op die som is het volgende. Wanneer iemand zwaar bij u zit te zuchten, omdat hij zich zo diep-zondig voelt, dan moet u eens tegen hem zeggen:

„Inderdaad, ik vind ook dat u een rasechte egoïst bent, die alleen maar zichzell zoekt". Als die ander dan opstuift en kwaad wordt, dan is het duidelijk dat hij nog steeds niet heeft begrepen wat zonde eigenlijk is.

De kern, de korte samenvatting en tegelijk het hoogtepunt, van de wet van God, is de liefde, de liefde tot God boven alles en de liefde tot de naaste als onszelf.

En precies het tegenovergestelde van de liefde is het egoïsme, de zelfzucht. Dan stel je niet God of de medemens in het middelpunt, maar je eigen „ik". Wil je weten wat liefde (de wet Gods) en wat het tegenovergestelde van de liefde, de zonde, de zelfzucht is, lees dan bv. 1 Kor. 13 en vergelijk daarmee je eigen leven.

Stel u de vraag: Ben ik geduldig - of word ik meteen driftig en sla er op los, indien niet met de vuist dan met giftige woorden? De liefde is niet afgunstig - en ik? Gun ik aan de ander alle goed? Ben ik blij met zijn succes, ook als het lijkt alsof bij mij alles mislukt? De liefde praalt niet- en ik? Zit ik openlijk („ook al zeg ik het zelf') of stiekem mezelf in de hoogte te steken? Werk ik met de ellebogen en probeer op de eerste plaats te komen, ten koste van de ander? De liefde kwetst niemands gevoelen ik? Werk ik met de botte bijl of met een subtiel, maar vlijmscherp sarcasme? De liefde wordt niet verbitterd - en ik? Zit ik voortdurend te zinnen op wraak en wil ik het de ander beslist betaald zetten? De liefde rekent het kwade niet toe en wat doe ik? Ga ik het kwaad van de ander misschien extra aandikken en met gulzig genoegen doorroddelen? Kortom: de liefde zoekt zichzelve niet, terwijl bij mij misschien alles draait .om mijn eigen „ik". Zo kunt u uw zonde kennen uit de wet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen