PROFETIEËN MOETEN GETOETST WORDEN

Immers profetieën kunnen ook helemaal uit de mens voortkomen b.v. uit persoonlijke angstgevoelens. Twee voorbeelden daarvan.

Een reisgezelschap was tot vlak bij de top van de Mont Blanc genaderd. Ieder kon voor eigen risico nog een 10 meter verder en dan zou hij ook werkelijk op het hoogste punt van Europa staan.

Een dame echter beweerde dat zij een profetie had gekregen dat niemand dat mocht doen en dat dit anders de toorn des Heeren zou opwekken en ongelukken zou veroorzaken.

In dat gezelschap was men blijkbaar niet gewend aan profetieën en iedereen onderwierp zich daaraan, met uitzondering van één jongen. Allen moesten om 4 uur weer in het hotel zijn en… die jongen was er nog niet.

Ik zou op dat moment wel eens in het hart van deze dame hebben willen kijken. Was er misschien vreugde in haar, omdat haar profetie blijkbaar was uitgekomen en deze jongen verongelukt leek? O, ons menselijk hart is zo arglistig en geneigd tot alle kwaad. Maar 5 minuten over 4 kwam die jongen toch opdagen. Weer had ik toen in het hart van die dame willen kijken: Was er toen een teleurstelling, omdat haar profetie niet door God was gesanktioneerd?

Profetie met bedreiging

Het bovenstaande heb ik niet zelf meegemaakt, maar werd mij verteld door de reisleidster. Maar wat ik wel heb meegemaakt, is dit:

Op de conferentie van de PEK in Helsinki was er een stand met Bijbels in het Russisch. Niemand stond erbij. Iedereen kon zulk een Bijbel meenemen en dat was blijkbaar de bedoeling, wanneer je eventueel naar Rusland zou gaan.

Een twintigtal van ons maakte een excursie naar Leningrad en vier van ons hadden een Bijbel en/of een Nieuwe Testament bij zich. Maar op de morgen dat we vertrokken, zei een van de dames tegen ons dat zij een droom had gekregen, waarin de Heere tot haar gezegd zou hebben dat niemand een Bijbel mee moest nemen naar Rusland, omdat daardoor de christenen in dat land in moeilijkheden zouden komen.

Wanneer zij het daarbij gelaten had, dan zou iedereen in gebed hebben kunnen vragen of dit werkelijk de bedoeling van de Heere zou zijn, maar vooral zou je die profetie aan de Schrift moeten toetsen. En dan vind ik nergens in de Bijbel ook maar één tekst die erop zou wijzen dat we geen gevaren mogen trotseren, wanneer het erom gaat het Woord Gods te verbreiden. Nergens staat: „Wees voorzichtig met de verspreiding van Gods Woord, en doe daar niet aan mee, wanneer u daardoor uzelf of anderen in gevaar zoudt kunnen brengen". Bovendien zouden we dan het werk van stichtingen als „Kruistochten" en „Woord op Weg" moeten veroordelen en in elk geval niet meer moeten steunen.

Maar wat bij mij de deur dicht deed, was haar bedreiging: „Wanneer men deze profetie van mij in de wind slaat, ga ik niet mee naar Leningrad". Daarmee haalde zij een streep door 1 Kor. 14 : 29 en weigerde zij haar profetie aan de nodige toetsing te onderwerpen.

Haar profetie is dan ook niet uitgekomen om de eenvoudige reden dat onze Bijbels reeds meteen door de Russische douane in beslag werden genomen. En overigens heeft deze dame haar bedreiging niet uitgevoerd en is wél met ons meegegaan.

Verootmoediging

Wanneer profetieën onjuist zijn gebleken, dan hoort degene die ze heeft uitgesproken, dat ook te erkennen en zich daarover te verootmoedigen. Een voorbeeld daarvan wil ik hieronder laten volgen. Het is van R. F. te K. die tot nog toe zijn profetieën gestencild publiceerde. Ook ik ontving daarvan regelmatig een exemplaar. Uit het nummer van maart 1981 van wat hij noemt „Het profetisch manifest", citeer ik:

Het valt mij zwaar u te moeten meedelen, dat in een vorige uitgave van „hetprofetisch manifest valse profetieën zijn doorgegeven - woorden in de Naam des Heren uitgegeven, die met wervervuld. Het betreft hier in 't bijzonder een aan mijgeopenbaarde boodschap van november 19dat Nederland eind augustus 1980 getroffen zou worden door rampen, met name door „hovloedgolven"… Ook zou mijn vrouw over een jaar, gerekend vanaf begin november een zokrijgen, wat menselijkerwijs gesproken onmogelijk was, omdat haar baarmoeder operatief weggenomen. Beide gebeurtenissen, om daar bij te blijven, hebben met op de gestelde tijplaatsgevonden - dus niet uit de Heer, blijkens het Woord van onze God!

Ook een bepaalde „profetische" uitleg van „de ruiter op het wittepaard" uit Openb. 6:2, alsmed over „de vier hoekstenen " van het NieuweJeruzalem, terwijl er maar één Hoeksteen en vaste Rotis, namelijk Jezus Christus en Dien gekruisigd - en een andere Rots is er niet, op een andefundament kan niemand bouwen!- blijken dubieus te zijn. - Met name over „de ruiter op het witte paard", die duidelijk een andere is dan het Woord Gods uit Openb. 19:11 -16, bestaat gééeenstemmigheid, noch in de hierover geopenbaarde profetieën, noch bij de verschillende Biexegeten, zowel van kerkelijke als van volle evangelie-huize!

Omdat de satan zich als een „ engel des lichts " kan voordoen, en omdat wijprofetieën nooit mo verachten, maar altijd hebben te toetsen aan het Woord van God, de Waarheid die waarlvrijmaakt en aan de uitkomst, en valse profetieën altijd verwarring veroorzaken en veel schberokkenen aan de Zaak vanJezus Christus en hetgeloof dergelovigen, terwijldegrootst mogelijvoorzichtigheid geboden is inzake zgn. „data-profetieën" (denk aan de voorspellingen vaJehovah's Getuigen en andere sekten!), daarvan kan niet genoeg en met de meeste nadruk wogetuigd aan het Volk van God en Zijn verloste kinderen.

Door het Woord en de Heilige Geest van Godpersoonlijk overtuigd, doe ik hierbij belijdenis van mijn zonde, hoewel onbewust, maar toch in overmoed begaan, valse profetieën te hebben doorgegeven, die met op de gestelde tijd zijn uitgekomen. Een ieder, die ik hierdoor in verwarrheb gebracht, vraag ik voor Gods Heilig Aangezicht om vergeving wetende dat het Bloed vJezus Christus, Zijn Zoon, mij heef tgereinigd van alle zonde die ik voor Hem heb beleden, en in Licht gebracht (1 Joh. 1:5-2:2; Ps. 32, 86 en 103).

Uit het heilig en eeuwigblijvend Woord van God weet ik, dat het niet voldoende is om GOD vergeving te vragen voor begane zonden, maar ook aan mijn naaste, die door mijn toedoebenadeeld en in verwarring gebracht - stenen des aanstoots op de weg van het geloof, die verwijdmoeten worden.

De HEER heeft mij persoonlijk duidelijk mijn geestelijke eenzijdigheid laten zien, en mijn overtrekken van de Genade gave derprofetie ten koste van de vrucht van de Heilige Geest in mijn leven, mijn geestelijke hoogmoed- zodat ik mij niet meer onder, maar bóven het Woord van Gstelde! Daarom wil ik, nadat ik mijpersoonlijk hiervan voor GOD bekeerd heb, een ieder van wijzen op het grote gevaar van profeteren bóven hetgeen geschreven staat, van geestelijke hoogmoed, zelfverheffing of zelfhandhaving en daardoor van liefdeloosheid tegenover onze naaste voor élk begaafd, Geestvervuld kind van GOD! Want daardoor blijven wij niet in Hem, iZijn LIEFDE en in de WAARHEID van Zijn Woord, die ons waarlijk in CHRISTUS immers vrijmaakt (want Hij is zachtmoedig en nederig van hart!) - in alle ootmoed en nederighewandelend voor Zijn Aangezicht en kunnen daardoor geen vrucht dragen voor de eeuwigheid(Ma7:15-23 enJoh. 15:1 -17;12:24 - 26), omdat wijdan niet meer één zijn in en met Hem, Die Zichzelf voor ons heeft overgegeven (Fil. 2)… TOT DE BIJBEL EN HET GETUIGENIS VAN JEZUS -Jes. 8:20; Op. 19:10.

Wilt U mij om Zijnentwil vergeven en meebidden om de OPWEKKING die HIJ wil geven - naar Zijn WOORD en door Zijn GEEST? GOD zegene u uit het HEMELSE SION- in JEZUS' NAAM'

Tot zover dhr. R. F.

Behoudt het goede in de profetie

Dit zijn drie voorbeelden van profetieën die onjuist zijn gebleken. Moeten we daarom de profetie maar volledig uit de kerk bannen?

Om een antwoord op die vraag te vinden zullen we bij de Bijbel te rade moeten gaan. En dan zien we dat ook de Bijbel waarschuwt voor onjuiste en valse profetieën en dat de Heere desondanks nooit de opdracht heeft gegeven om alle profetie uit de gemeente te bannen.

Ook Paulus houdt rekening met de mogelijkheid van onjuiste profetieën. Dat blijkt duidelijk uit 1 Kor. 14 : 29. Desondanks zegt hij aan het slot van dat hoofdstuk: „Zo dan, broeders,ijvert om te profeteren" (v. 39). Er staat: „broeders", dus niet alleen de voorgangers of oudsten.

En in 1 Thess. 5 : 20 vermaant hij: „Veracht de profetieën niet". We kunnen zulk een vermaning wel begrijpen, omdat we, wanneer er nogal eens onjuiste of zelfs valse profetieën zijn voorgekomen, de neiging hebben om meteen al bedenkelijk te kijken, wanneer een profetie wordt uitgesproken. Wel voegt Paulus daar dan weer aan toe: „Beproeft alle dingen: behoudt het goede" (v. 21). Zelfs in een overigens onjuiste profetie kan blijkbaar nog wel iets goeds zitten. En dat moeten we dan overnemen.

Een voorbeeld van toetsing van een profetie

Tijdens een conferentie die ik onlangs meemaakte, sprak een broeder aan het einde van een bidstonde iets uit dat vanwege het indringende karakter en vanwege de kracht waarmee hij bad, op de meeste anderen de indruk maakte van een profetie. Deze broeder was zich zelf er niet van bewust een profetie te hebben uitgesproken.

De volgende dag opende een van de zusters het gesprek daarover en toen ontstond een toetsing van deze profetie, waaraan velen deel namen. Toen bleek dat velen diep getroffen waren geweest en alles later intens in het gebed met de Heere hadden besproken. Het gevolg was geweest dat verschillenden na aanvankelijke verslagenheid en verootmoediging tot een diepere rust in de Heere waren gekomen en tot intensere toewijding aan Hem.

Ik bemerkte toen twee dingen, die ik al wist uit de Bijbel. Ten eerste dat het werkelijk de Heere is die de gemeente wil leiden. Wij belijden dat zo gemakkelijk: Christus leidt de Zijnen door Zijn Woord en Zijn Heilige Geest, maar beleven we dat ook?

En vervolgens: wat geeft de Bijbel wijze raadgevingen voor de gemeente van Christus! Wanneer wij die aanwijzingen volgen, dan zullen we altijd gezegend worden; en dan mogen we ons veilig weten tegen alle aanvallen van de boze geesten.

Deze toetsing van de uitgesproken profetie is voor ons allen heel vruchtbaar geworden. Verschillende bijbelse waarheden gingen daardoor voor ons flonkeren met een gloed, die we nooit te voren ontdekt hadden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen