WEDERGEBOORTE VOOR OF NA HET GELOOF

Sommigen redeneren: De wedergeboorte is de instorting van het nieuwe levensbeginsel. Dus moet die aan het geloof voorafgaan, want uit een geestelijk dode mens kan het zaligmakende geloof niet voortkomen.

Die redenering klopt. Maar de vraag is: verstaat de Bijbel dat onder „wedergeboorte"?

In 1 Petr. 1:23 lezen we dat we wedergeboren worden door het Woord Gods, dus niet door een instorting van een levensbeginsel, waardoor we in staat worden gesteld om (pas daarna) door het geloof het Woord Gods te aanvaarden.

Zou het niet beter zijn ons aan dat duidelijke woord van Petrus te houden en al die spekulaties over een nieuw levensbeginsel dat los van het Woord Gods in ons zou worden uitgestort, opzij te zetten.

Sommigen beroepen zich echter op Ez. 36 : 26, waar staat: „Ik zal u een nieuw hart geven en zal een nieuwe geest geven in het binnenste van u". Maar… daar staat niet bij dat God dat nieuwe hart en die nieuwe geest geeft buiten het Woord om. Hij brengt juist die diepgaande innerlijke ommekeer die Jezus vergelijkt met een geestelijke wedergeboorte (Joh. 3 : 3, 5), tot stand door het „levende en onvergankelijke Woord van God".

Blijkt uit 1 Petr. 1:23 niet dat wedergeboorte, bekering en geloof drie termen zijn, die hetzelfde gebeuren in de mens aanduiden, maar vanuit een verschillende gezichtshoek bekeken? Laten we toch voorzichtig zijn met onze menselijke redeneringen. Ook ons redenerend verstand is aangetast door de zonde. Sola Scriptura!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen