DEPRESSIEF
„Laat toch alle mensen die te kampen hebben met deze problemen, mensen die zich eenzaam voelen of gedeprimeerd zijn, het boek lezen van dr. Tim LaHaye, getiteld: „Depressief?". In dit boek wordt heel duidelijk, voor iedereen begrijpelijk, een positief christelijk antwoord gegeven op heel wat vragen. Goes J.K.-K. ANTWOORD:
Dat boek heb ik allang in mijn bezit. Ook de secretaris van ons bestuur, Ir. A. W. Renaud, wees mij op dat boek en beval het hartelijk aan. Maar ik kwam er niet eerder toe om het te lezen. Het is uitgegeven bij Novapres te Laren N.H., kost ƒ 16,90 en kan ook bij ons besteld worden. Ik laat hieronder een gedeelte volgen uit het hoofdstuk „Zelfbeklag en depressie".
Zelfbeklag en depressie
Nu zijn we dan eindelijk gekomen bij de allereerste oorzaak van depressie. Hoeveel invloed de oorzaken die we tot nu toe hebben opgesomd ook hebben, niets kan sneller en intensiever depressie teweegbrengen dan zelfbeklag.
Noem ik deze oorzaak tegen een depressief iemand, dan gaat hij onvermijdelijk protesteren. „Ik heb nooit medelijden met mezelf', zegt hij dan gewoonlijk, of „Dat kan nu meestal wel zo zijn, maar bij mij ligt de zaak anders." Eén dame snauwde kwaad: „Ik ben naar u toegekomen om hulp te zoeken, maar ik merk wel dat u niets van mijn problemen begrijpt!" Er zijn ook mensen die nijdig weglopen en de deur achter zich toesmakken.
De waarheid doet pijn, precies als een chirurgische ingreep. Er bestaat eenvoudig geen enkele manier om een tumor te verwijderen zonder dat het pijn doet. Brengen we de tumor van zelfbeklag onder de aandacht van een depressief persoon, dan wil hij daar niet graag aan. Maar daar verandert niets door! Het is trouwens zo, dat ik in dit geval ook nooit verwacht dat de depressieve mens het met me eens zal zijn. In zijn conditie valt het hem te zwaar om toe te geven, dat hij schuldig is aan zoiets lelijks als zelfbeklag. Veel liever zou hij sympathie krijgen, of pillen, of vrome clichétermen die de verantwoordelijkheid op iemand anders laten drukken.
Meermalen heb ik gemerkt dat niet-depressieve mensen deze diagnose wèl gemakkelijk aanvaarden. Ook gaan mensen die gewoonlijk ontvankelijk zijn voor depressie, er zelden tegen in wanneer ze niet depressief zijn. Juist de depressieve mensen zelf blijken er echter tegen in opstand te komen. Na wat nadenken zien de meesten gelukkig het probleem in en ondernemen stappen om het op te lossen. Van één ding ben ik overtuigd: als er aan het denkpatroon dat tot zelfbeklag leidt geen halt wordt toegeroepen, dan staat de depressieve mens er hopeloos voor. Hoe meer hij eraan toegeeft des te erger wordt zijn depressie. Zelfs medicijnen of elektrotherapie kunnen slechts kortstondige perioden van verlichting opleveren. Komt er geen verandering in het denkpatroon, dan raakt de patiënt al spoedig weer depressief. Mensen die eraan lijden en weigeren zelfbeklag als mogelijke oorzaak van hun ellende te aanvaarden, komen met allerlei uitvluchten aandragen. De intellectueel of iemand die goed ontwikkeld is, protesteert vaak: „Dit is al te eenvoudig! Het moet gecompliceerder zijn!" Anderen weigeren zich tot een counselor te wenden die hun zo n analyse biedt. Ik ken een vrouw die reeds meer dan zeven jaren aan depressie lijdt, maar steevast weigert, naar mij toe te komen. Haar reden daarvoor is erg simpel. Ze heeft in mijn boek Spirit-Controlled Temperament het hoofdstuk over depressie gelezen en nu zegt ze tegen kennissen: „Ik weet dat hij gaat beweren, dat ik medelijden met mezelf heb, maar ik weet ook, dat dit niet waar is". Ik zelfben ervan overtuigd, dat ze dit probleem reeds jaren geleden had kunnen oplossen als ze het maar eerlijk onder de ogen had gezien.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 september 1981
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van dinsdag 1 september 1981
In de Rechte Straat | 32 Pagina's
