Heere, leer ons bidden

In zijn openingswoord zei ds. Hegger dat wanneer we in ootmoedige afhankelijkheid naar hier waren gekomen, de Héére ons wil leren hoe we bidden moeten. We moeten het niet van hem verwachten, of van ds. Hendriksen of van de voorzitter van IRS, al wil de Heere daar toch ook wel weer mensen voor gebruiken. Hij wil ons, zondige mensen, gebruiken om elkaar tot zegen te zijn. Maar dan is het ook nodig dat wij de juiste houding tegenover elkaar hebben. Waar het op aan komt, is : de liefde! We hoorden het ontroerende verhaal van een jongen en een meisje die op een camping in Griekenland geboeid raken door de houding van een aantal jongelui: zij stralen liefde uit. Wanneer zij het geheim ervan horen, komen ook die jongen en het meisje tot gelovige overgave. Déze liefde moet in het weekend gestalte krijgen : elkaar verdragen tot in de kleinste dingen.

Toespraak ds. Hendriksen

Na de opening kreeg ds. G. M. A. Hendriksen, die vroeger priester in de orde van dominicanen was en later predikant te Denderleeuw, het woord. Zijn inleiding had als thema : „Niemand komt tot de Vader dan door Mij." (Joh. 14 : 6):

Er is voor ons land, voor ons volk, en voor onszelf maar één redding. En dat is : bidden! Niet praten, niet discussiëren, niet confereren, maar bidden. Bidden is praten met God, komen tot de Vader. En nu zegt Jezus : Niemand komt tot de Vader dan door Mij! In het gebed kunnen we niet tot de Vader komen, dan door Jézus, dan door gemeenschap met Hém. Nodig is dan dat Hij onze Héére is. Te veel zitten we zelf op de troon, en te weinig is Hij de baas in ons leven. Het eerste wat wij elke dag moeten doen, is van de troon afgaan en Jezus die plaats geven.

Niet: wat zal ik vandaag eens gaan doen, maar: Heere, U hebt het voor het zeggen ; wat wilt U dat ik vandaag zal doen? Dat is de enige weg terug naar de Vader. Van nature zitten we op de verkeerde weg, een weg naar beneden naar het eeuwige verderf. Het is een grote dwaling op dit moment dat de mens denkt zichzelf te kunnen verbeteren en een andere wereld te scheppen. We kunnen onszelf wel verbeteren, maar toch zijn we dan nog steeds op diezelfde weg van het verderf. Er is maar één weg terug naar de Vader. Niemand komt tot de Vader dan door Mij! De enig mogelijke redding is de bekering tot Jezus Christus.

Jim Irwin, de astronaut, zei: „Het is niet belangrijk dat een mens omhoog is gegaan naar de maan, maar dat de Zoon van God omlaag is gekomen naar de aarde! Hij heeft omgezien naar dat stipje dat aarde heet!"

Zonder Jezus helpt bidden ook niets. Hij is de Middelaar tussen God en ons. Evenals bij het gewone leven, moeten wij ook in het geestelijke leven ademen. Dat ademen nu is het gebed, komen in Gods licht. Hoe meer we in het Licht komen, des te meer zullen onze zonden verdwijnen.

We bidden altijd : dit vragen wij u in Jezus Naam. We kunnen alleen iets bidden in Jezus' naam als dat in overeenstemming is met de wil van Jezus. In Zijn naam bidden, is zoiets als een cheque aanbieden. Wij hebben geen enkel crediet bij de Vader, slechts schuld. Jezus geeft ons een blanco cheque met Zijn naam er onder. Die cheque mogen wij zelf invullen. Alleen wanneer wij iets vragen overeenkomstig de wil van de Heere Jezus, zal de Vader geven wat wij hebben ingevuld. Bidden om de vervulling van de Heilige Geest, is een gebed dat zeker zal worden verhoord, want dat is bidden overeenkomstig Gods wil.

Nabespreking

We waren erg onder de indruk van de inleiding van ds. Hendriksen. Dat bleek wel uit de vragen die werden gesteld. In zijn toespraak had hij zich ook nog afgevraagd waarom hij niet dezelfde wonderen als de discipelen kon doen. Zou dat soms zijn omdat wij te veel gericht zijn op de welvaart, en te weinig ontledigd? Want wonderen zoals in de tijd van de Handelingen gebeuren nog!

Ds. Hegger vertelde n.a.v. één van de vragen, dat hij soms nog wel eens last kon hebben van het idee dat God een dreigende God is. Dan grijpt hij naar het Woord en leest bijv. psalm 103 : genadig, barmhartig, lankmoedig, en groot van goedertierenheid is de Heere ; zo ver het oosten is verwijderd van het westen, zo… Het lijkt of God niet kan ophouden om het duidelijk te maken : Ik ben Liéfde! Hij heeft Zijn Zoon naar de aarde gezonden. Wat had Hij nog meer moeten doen om ons te overtuigen van Zijn Liefde?! We moeten niet op onszelf zien, maar op Jezus. God kijkt of wij het bloed van het Lam in ons hart hebben geschreven. Voordat de avond besloten werd, las ds. Hegger nog Hebr. 5 : 7 : „Tijdens zijn dagen in het vlees heeft Hij gebeden en smekingen onder sterk geroep en tranen geofferd aan Hem, die Hem uit de dood kon redden." Hij legde uit, dat daarin de menselijkheid van Jezus zo tot uitdrukking komt. De Heere Jezus heeft de gehoorzaamheid en de volle aanvaarding van Gods wil, ook moeten léren. Denk aan de nachten dat Hij zich terugtrok in de bergen om te bidden. Daar klonk Zijn roepen, Zijn worstelen, Zijn smeken. Hier zien we één van de aspecten van het gebed: de worsteling. We moeten ons in het gebed naar de gehoorzaamheid toeworstelen. We kunnen ons uitspreken tegen Iemand die volkomen mens was, die naast ons staat, die in alles met ons kan meevoelen en die ons helemaal doorgrondt.

De dominee merkte op dat de houding van het knielen zo ontzaglijk mooi is. Waarom knielen wij zo weinig?" En Hij knielde neer en bad…"

Br. Renaud stelde voor met elkaar lied 187 (Joh. de Heer) te zingen en eindigde de avond met dankgebed. Br. v.d. Laan zorgde voor een uitstekende pianobegeleiding gedurende het weekend.

Zondagmorgen

De volgende morgen werden we op een heel bijzondere wijze gewekt. Begeleid door gitaarmuziek klonken door de smalle, houten gang zuiver gezongen liederen. Het bleken de zusters van het diakonessenhuis te zijn die ons op zo'n mooie wijze wakker maakten.

Het hoogtepunt was voor ons allen de eredienst, die gehouden werd in de kapel van het oude diakonessenhuis. Ds. Hegger las ps. 32 en Rom. 4 : 5 - 8 en gebruikte als tekst voor zijn prediking vers 5b van psalm 32, de psalm die David waarschijnlijk geschreven heeft na zijn zonde met Bathseba. We zagen David voor ons, zoals hij langs allerlei omwegen probeert zelf een oplossing te vinden. We volgden heel zijn strijd voordat hij zover komt dat hij zegt: „Ik zal de Heere mijn overtredingen belijden, en Gij vergaaft de schuld mijner zonden." En we hoorden Nathan zeggen : „David, gij zijt die man!"

Het was een dienst waarin God persoonlijk tot ons sprak. We zagen David in al zijn pogingen om het zelf op te knappen en herkenden onszelf. „Nathans terechtwijzing voor David was tevens Gods vinger die naar óns wees".

Bewust bidden én gebedshouding

Na de middagmaaltijd hadden we enkele uren vrij. Tijd om een boswandeling te maken of om uit te rusten. Op theetijd was ieder weer present. Nou… ieder? Het bracht een vrolijk gelach toen midden in de toespraak van ds. Hegger nog iemand binnenkwam die zich had verslapen.

Ds. Hegger begon zijn inleiding met uit te leggen dat bidden een groeiproces is. Hij vergeleek dat met een kind dat leert praten, Nodig is dat anderen met hem praten. Zo is dat ook met ons. Wanneer de Heere niet met Zijn Woord in ons leven komt, leren we nooit bidden. We zijn wat bidden betreft volledig afhankelijk van Hem. Hij wil dat Woord door Zijn Geest in ons overademen. Eerst is het 't spreken van het schepsel tot zijn Schepper. Wanneer wij ons overgeven aan Zijn roepstem wordt het een gesprek van een kind met zijn Vader. Een kind begint met brabbelen, maar wij leren meteen duidelijk de naam „Abba, Vader" zeggen. Dat is het begin: het uitspreken van de naam van de Heilige God. Eerst is Hij de het begin : het uitspreken van de naam van de Heilige God. Eerst is Hij de Schepper, de Machtige; dan vertrouwelijk onze Vader. Door de jaren heen kan de intensiteit van die omgang groeien. Naar gelang we omgaan met de Heere Jezus, leren we door Hem God kennen.

Er is onderscheid tussen de gebedshouding : de houding van ootmoed, van dankbaarheid, het je de hele dag afhankelijk van de Heere weten, en het bewuste gebed. Een gebedsverhindering kan zijn wanneer we moedeloos worden door verkeerde neigingen en gedachten die in ons opkomen. Dit is iets van onze zondige natuur, waarover we ons moeten verootmoed gen. Wanneer we een verkeerde gedachte afwijzen, is het geen zonde. Pas wann aer de begeerte door de wil wordt bevrucht, is het dat wel. Dat David in Bathseba een knappe verschijning zag, was op zich nog geen zonde. Pas toen hij haar bewust ging begeren, werd het een persoonlijke zonde.

Vervuld met de Geest

Daarna kwam het bidden in tongen aan de orde. Door het waaien van de Heilige Geest kun je de grootheid van Christus en door Christus de Vader zien. Soms is dan onze woordenschat te arm. Dan laat je je gaan in een soort taal met klanken en medeklinkers. Bedroevend is het dat er een richting of beweging is die het bidden in tongen dwingend oplegt. Maar eigenlijk is dit onderwerp niet zo belangrijk. Het gaat er om : ben ik vervuld van de Heilige Geest? En één van de kenmerken daarvan is ootmoed. Eén van de mooiste gaven is de gave van het dienen. Dan lopen we niet het gevaar onszelf op een voetstuk te plaatsen. De zusters van het diakonessenhuis hebben dus een prachtige gave gekregen (diacones = dienaar). De gave van het dienen staat voor de gave van het besturen. Dit ontlokte ds. Hegger de grappige opmerking : „Dus voorzitter van In de Rechte Straat, de zusters, zij staan voor u…" Alle gaven moeten gericht zijn op de ene vrucht: de liefde!

Tijdens de maaltijden werd veel gediscussieerd, maar ook veel gezongen. We leerden er zelfs nieuwe liederen bij. Eén ervan was een liedje van de diakonessenzusters, met de eenvoudige woorden : Ja, God kan alles. Slechts één ding kan hij niet: Hij stelt niet teleur!

Omdat er mensen waren die niet te laat naar huis wilden, begonnen we de avond wat vroeger.

Gebedsvormen

Als laatste kwamen de verschillende gebedsvormen aan de orde. Eén ervan is de verootmoediging : het schreien voor Gods aangezicht, het verdriet om je zondige ik en je altijd terugkerende egoïsme. Die verbrokenheid kan echter samengaan met de vreugde van de vergeving. Ootmoed is het begin van een opwekking. Ds. Hegger vertelde iets over de opwekkingsgeschiedenis in Canada. Bidden om een opwekking is : Gods vinger laten wijzen naar míj!

Een tweede vorm van gebed is de voorbede : anderen met aandrang voor Gods troon brengen, bijv. zieken, eenzame gelovigen achter het IJzeren Gordijn, Israël, en de bede om de wederkomst. We kunnen in het gebed alles aan Hem overlaten. Hij heeft alles in Zijn hand.

Een derde vorm is de aanbidding. De diepste aanbidding is onszelf aan de Heere geven, de offerande van de toewijding aan God, die Hem aangenaam is door Jezus Christus (1 Petr. 2 : 5). Het mooiste boekje over het bidden is het boek van de Psalmen. Een onuitputtelijke bron met een rijke schakering van gesprek, worsteling en overwinning met God.

Bidden is geen kwestie van methode. Bidden is heel persoonlijk. Denk aan Maria die al de woorden in haar hart bewaarde. Dat moeten we ook met deze conferentie doen. Ons gebedsleven zal hierdoor verrijkt worden. De Heere wil al het gehoorde bij ieder persoonlijk toepassen. Hij zal ons dieper leiden in het gebedsleven.

Eén in Christus

Voor de laatste keer kwamen de zusters voor ons zingen. Ze wensten ons met de volgende woorden een gezegende reis naar huis : „Wij weten ons met u allen verbonden, ook door het gebed." Een aantal mensen ging nu afscheid nemen, waaronder wij. De avond werd met een bidstonde besloten.

Het bijzondere van deze conferentie was voor mij het één-zijn in Christus. Muren van rang, stand en beroep waren er niet. Het maakte geen verschil tot welke kerk of richting iemand hoorde of dat de leeftijd zo sterk varieerde. De band met Christus maakte ons één. Tijdens een dergelijk weekend heb je soms het verlangen naar zo'n zelfde eenheid onder alle gelovige Christenen.

Het weekend was ook een oefening in de liefde. Zoals ds. Hegger zei: wanneer je 1 Cor. 13 leest, dan merk je pas hoever je nog van de echte liefde af staat. Dan kun je alleen maar bidden : Heere, herschep in mij een nieuwe geest!

Dank aan onze God die ons zo'n leerzaam en fijn weekend heeft gegeven. Heere, leer ons bidden!

Willemien Scherff-Schermers

Krimpen a/d IJssel

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen