In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

JA, DÁT IS HET!

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

JA, DÁT IS HET!

4 minuten leestijd

Mevr. Bowring:

Na een jaar Frankrijk werden we overgeplaatst naar Bagdad. Daar hoorde ik van een Bijbelstudiekring. Ik ging er heen; een dochter van ons wilde mee. En ook daar werd diezelfde eenvoudige boodschap gebracht, hoe je een christen kunt worden. Mijn dochter zei meteen: ,Ja, mamma, dat is het! Dat is precies wat ik nodig heb. Ik wil vandaag een christen worden; niet morgen, maar nü!" En ze vroeg God meteen om vergeving voor alles wat ze verkeerd had gedaan; zo maar, waar iedereen bij was. En ze vroeg aan Jezus om ook in haar te komen. En ze werd heel erg blij.

En toen ze thuis kwam, zei ze: „Pappa, mijn zonden zijn mij door God vergeven. Ook voor mij is er straks een plaats in de hemel".

Mijn man zei niets. Die dacht: dat is al de tweede. En ook deze dochter van ons begon tegenover ieder te getuigen, als dat mogelijk was.

Een echtpaar van die Bijbelkring zei tegen mij: „Ik heb de indruk dat jouw man al lang een christen is". Ik vloog op en zei verrast: „Zou dat waar zijn?" En thuisgekomen vroeg ik het hem: „Ben jij ook een christen? Heb jij ook persoonlijk aan God om vergeving van je zonden gevraagd? En heb jij óók gevraagd of Christus in je hart zou komen?". , Ja", zei hij, „dat heb ik gedaan. Ik ben ook op de knieën gegaan en weet nu dat ik een kind van God ben door Jezus Christus". En kort daarna kwamen ook onze andere twee kinderen tot overgave aan Christus. Hoe is het mogelijk: in zes weken tijd een héél gezin dat christen werd!

Wij zouden onze vreugde wel op de straat willen uitschreeuwen. Maar in Irak mag je niet evangeliseren. Toen hebben we gebeden dat de Heere mensen naar ons zou willen brengen. En dat is gebeurd! Zes mensen zijn bij ons gekomen en werden christen zoals wij, christen door wedergeboorte en bekering. Elk van die zes hebben weer hun eigen verhaal, maar van één van hen wil ik het verhaal vertellen.

Het was iemand uit Kenya, een dierenarts. Hij was mohammedaan. Hij was al eens vaker bij ons geweest. Maar toen hij na die radikale ommekeer van ons hele gezin weer bij ons kwam, vroeg hij meteen: „Wat is hier gebeurd? Het lijkt wel of jullie allemaal anders zijn geworden".

Mijn man begon hem toen te vertellen over de wedergeboorte, die een mens doormaakt, wanneer hij tot geloof in Christus komt. Toen begon hij ineens te schudden. Wij schrokken en dachten dat hij een hartaanval had. Hij viel achterover. We wisten niet wat we doen moesten, want we waren nog nieuwelingen in de kennis van de Bijbel. We hadden tijdens een paar Bijbellessen gesproken over de werkelijkheid van de demonen, hoe die een mens gevangen kunnen houden. Maar ik vond dat een beetje griezelig. Ik wilde daar eigenlijk liever niet over praten. Ik was heel blij dat ik wedergeboren was, maar over dergelijke dingen moesten ze maar liever zwijgen.

Maar wat moesten wij nü doen? We hadden nog nooit hardop gebeden, althans geen persoonlijk gebed. Ik wist niets anders te doen dan het „Onze Vader" uit te spreken. En toen ik gekomen was aan: „En verlos ons van de Boze", kon ik ineens niet verder. Ik herhaalde: „… en verlos ons van de Boze". En toen keek ik naar die jongen en die keek mij aan. En toen zei ik: , Jij, satan, hebt geen recht om in die jongen te zijn. In de Naam van de Heere Jezus Christus ga uit van hem!" Even kwamen er hevige schuddingen als krampen in hem. Toen werd hij kalm. „Ga door met bidden", zei hij.

Na het gebed herinnerde ik mij ineens van die twee Bijbellessen dat het gevaarlijk is om zo maar duivelen uit te drijven. Ik ben toen meteen in de auto gestapt naar de leider van die Bijbelles. Maar eerst draaide ik het raampje van de auto open en zong uit volle borst, midden in Bagdad, het „Ere zij God". De evangelist en zijn vrouw lagen al op bed, maar ze zijn onmiddellijk meegekomen. En ook deze jongeman is een christen geworden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 december 1980

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

JA, DÁT IS HET!

Bekijk de hele uitgave van maandag 1 december 1980

In de Rechte Straat | 32 Pagina's