HET HART

Vaak heb ik er in ons blad op gewezen dat de Bijbel uniek is. Je kunt de Bijbel met geen enkel ander boek vergelijken. Dat komt, omdat in dat Boek Iemand Zich rechtstreeks tot jou richt. Wie is die Iemand? Dat is Hij die jou geschapen heeft, die jou draagt door Zijn kracht, die je Wetgever is en eenmaal je Rechter zal zijn.

Die God roept jou uit de duisternis naar Zijn wonderbaar licht. Je kunt je verbergen voor die roepende God. Je kunt je oren dichtstoppen om Zijn stem niet te vernemen. Maar je móét in elk geval op een of andere manier op die sprekende God in de Bijbel reageren, hetzij negatief door Hem te ontvluchten, je tegen Hem te verzetten of Hem zelfs te gaan haten; hetzij positief door je in verbrokenheid en geloof aan Hem over te geven.

De Bijbel is vervolgens uniek omdat daarin je hart wordt aangesproken. Wat is dat hart? Laat ik eerst zeggen wat het hart NIET is.

Het hart is niet ons denkvermogen, ons verstand, onze capaciteit om hele redeneringen op te zetten, konklusies te trekken, begrippen te omlijnen, plannen op te zetten. Het hart is ook niet het gevoel, het vermogen om allerlei aandoeningen te ondergaan, de bron van de emoties, de mogelijkheid om op allerlei wijze ontroerd te worden en om dat te uiten in de tranen.

Het hart in de bijbelse zin is datgene in ons dat achter - je zou ook kunnen zeggen: vóór - ons denken, voelen en willen staat. Het hart is de adem van ons mens-zijn. In moderne taal zouden we zeggen: het hart is onze diepste persoonlijkheid, ons „zelf', ons „ik", onze existentie. Het hart in de bijbelse zin is ons bewust geworden en bewust wordende „ik". Het is ons „ik" dat in beweging komt en daarna zich uit in denken, willen en voelen.

Omdat God in de Bijbel tot ons hart spreekt, zullen we de diepste, de eigenlijke zin van de Bijbel ook slechts met ons hart kunnen verstaan.

In de Bijbel komen allerlei woorden en gedachten voor, die ontoegankelijk zijn voor je verstand en je gevoel. En dat is vooral zo met de kernboodschap en dus met de kernwoorden van de Bijbel.

Dat is immers ook zo, wanneer twee geliefden naar elkaar schrijven. In hun brieven richten ze zich tot eikaars hart, niet tot eikaars verstand of gevoel. Ze weten dat ze zich aan elkaar hebben toevertrouwd, niet in de eerste plaats met hun verstand of hun gevoel, maar met hun hart. Daarom zoeken ze ook tussen de regels door naar het hart van de ander.

In de Bijbel wordt vaak het beeld van de liefde tussen man en vrouw gebruikt om de verhouding tussen God en Zijn volk, Christus en Zijn gemeente, weer te geven. Ook in de Bijbel moeten wij dus zoeken naar het hart van God, naar wat Hij tot ons hart wil zeggen. Ook wij zullen dan „tussen de regels door moeten lezen", niet om er iets in te ontdekken wat boven het geschrevene uitgaat, maar juist om die taal van de liefde Gods te kunnen verstaan, om te begrijpen wat God nu eigenlijk tot mij, tot mijn hart, zeggen wil.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen