In de Rechte Straat cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van In de Rechte Straat te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van In de Rechte Straat.

Bekijk het origineel

ROME IN DE PHILIPPIJNEN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

ROME IN DE PHILIPPIJNEN

4 minuten leestijd

Ongeveer 85% van de Philippijnse bevolking is lid van de R.K. Kerk. Dat is het gevolg van 400 jaar Spaans koloniaal bewind.

Het protestantisme heeft zich in de Philippijnen gevestigd onder het koloniale bewind van de V.S. van Amerika. Vanaf 1914 tot 1957 is het protestantisme snel gegroeid: een toename dubbel zo groot als de groei van de gehele bevolking. Er zijn echter nog heel wat aanhangers van primitieve godsdiensten (animisme). Zij leven in de bergen en hebben weinig kontakt met de overige bevolking. In de veertiende eeuw is de Islam in de Philippijnen binnengedrongen en telt nu 1,6% van de bevolking.

Er zijn drie typen van rooms-katholicisme. De konservatieven, de vrijzinnigen en de aanhangers van de charismatische beweging.

A. De konservatieve rooms-katholieken

1. Heiligenverering en bijgeloof

De verering van de heiligen neemt onder de traditionele rooms-katholieken van de Philippijnen een grote plaats in. Aan allerlei heiligenbeelden worden bijzondere machten toegeschreven om gunsten te verlenen aan degenen die dat beeld vereren.

De heiligen zijn in de plaats gekomen van de godheden, die vroeger in de vóórchristelijke tijd vereerd werden. In plaats van Bathala roept men Sint Isidorus aan, in plaats van Lumawig Sint Rochus.

Een huis brandde af en niemand wilde de bewoners bij zich in huis nemen, want men was bang dat het vuur dan ook dat huis zou bereiken, want de bewoners van het afgebrande huis hadden geen kaarsen gebrand ter ere van Onze Lieve Vrouw van de Karmel.

Allerlei bijgeloof houdt de mensen in de greep van de angst. Slechts enkele voorbeelden. Je moet niet om 12 uur, midden in de nacht, naar de kerk gaan, want dan verzamelen zich daar de geesten. Op de veertigste dag na het overlijden stijgt de ziel op naar de hemel. Wanneer een kind schreit gedurende de bediening van de Doop, heeft het een voorspoedig leven voor de boeg. Hoe harder het kind schreit, hoe rijker het later zal worden. Als er meerdere kinderen tegelijk gedoopt worden, dan is de laatste baby die de kerk wordt uitgedragen, het meest vatbaar voor allerlei ziekten. Daarom proberen de peters en meters en verdere familieleden na afloop van de plechtigheid zo snel mogelijk uit de kerk te geraken met de baby. Gedurende de vastentijd hoort men een kaars in de kerk te doen branden. Als jouw kaars het eerste is opgebrand, zijn je zonden niet vergeven. Maar als de kaars helemaal opbrandt, dan mag je zeker zijn dat ook al je zonden zijn kwijtgescholden.

2. De rijkdom van de R.-K. Kerk in de Philippijnen

Wanneer je de dorpen bezoekt, dan zie je hoe de armen daar wonen in hutten en holen en in onbeschrijfelijke ellende. Maar in elke plaats is er een prachtige, grote kerk. De architektuur is Spaans en het interieur is vaak heel mooi. Heel wat kerken bezitten echte kunstschatten.

Zo bezit een kerk in Cebu een prachtig beeld van het Kindjezus, een creatie van een Vlaamse kunstenaar van de zestiende eeuw. Bij het feest van dit „Santo Nino" (Heilig Kind) komen de pelgrims naar het „heiligdom", waar het beeld vereerd wordt Ze knielen er voor neer en steken kaarsen op. Dat beeld is versierd met allerlei edelgesteenten en heeft een gouden kroon op het hoofd. Zijn kleding zit vol goud en zilver.

3. Fiestas

De Filipino’s houden van fiesta’s (feesten). Deze feesten stammen uit de tijden van de „anitos" (de goden in de vóór-Spaanse tijd). Uit dankbaarheid voor verkregen gunsten onderhielden de primitieve stammen allerlei kermissen. Die fiesta’s zijn overgoten met een christelijk sausje, maar hebben in wezen nog dezelfde heidense achtergrond.

Een heel bijzondere fiesta is de dodenherdenking op Allerheiligen en Allerzielen (1 en 2 november). De graven worden gesierd met kaarsen en bloemen. Wanneer het donker is geworden, is de gloed van al die lichten mijlen in de omtrek zichtbaar.

Maar het standsverschil zet zich voort ook na de dood. Van de ene kant zijn daar de praalgraven van de rijken en van de andere kant kunnen de armen geen plaatsje vinden om hun doden op passende wijze te begraven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 februari 1980

In de Rechte Straat | 32 Pagina's

ROME IN DE PHILIPPIJNEN

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 1 februari 1980

In de Rechte Straat | 32 Pagina's