WEEKENDCONFERENTIE RHEDEROORD EEN BELEVENIS

Inderdaad een belevenis; een belevenis van geloofsgemeenschap, van eenheid in Christus en van verbondenheid.

Zo hebben wel allen het ondervonden; we hebben iets ervaren van het waaien van de Wind; je hoort Zijn geluid, je gevoelt Hem als een zachte koelte of als een krachtig blazen, zonder te weten vanwaar Hij komt of waar Hij heen gaat. Zo geheel anders dan de tastbare dingen om ons heen en toch een werkelijkheid. De Wereld is er niet ontvankelijk voor, „maar gij kent Hem, omdat Hij bij u blijft en in u zal zijn."

Mijn vrouw en ik waren reeds vanaf donderdagmiddag in Rhederoord, met nog drie andere gasten, waaronder de evangelist br. Veldkamp, uit Amerongen. Daar de directeur, br. Van den Bosch, niet aanwezig kon zijn, was aan br. Veldkamp verzocht in zijn plaats de avondsluiting te verzorgen. Hij koos daarvoor als thema Ef. 1 : 13b, „in Hem zijt gij, toen gij gelovig werd, ook verzegeld met de Heilige Geest der belofte, die een onderpand is van onze erfenis."

Van onze weekendconferentie en van het onderwerp ervan was hem niets bekend. Maar omdat de Heer het wel wist, mocht hij zo, door dit onderwerp te kiezen, ons en de aanwezige stafleden voorbereiden op de conferentie. Want vanwege een tekort aan onderricht dienen in onze tijd veel gelovigen van het begin af de werkingen van de Geest te leren kennen en Zijn getuigenis te leren opmerken. Zodra we dat hebben geleerd ervaren we Hem als een verzegeling en als onderpand.

Zaterdagsmiddags vanaf half drie begonnen de deelnemers binnen te druppelen en zo tegen theetijd kwam de stroom goed op gang, waardoor het in de grote hal een drukte van belang was.

De toegewezen kamers, niet met saaie nummers maar met bijbelse plaatsnamen gemerkt, werden zonder veel moeite gevonden, zodat tegen het einde van de theetijd nagenoeg alle deelnemers een plaatsje hadden gevonden in de grote conversatiezaal.

Evenals in de hal en de gang trekt de prachtige eikenhouten betimmering de aandacht van de bezoeker. Toen mijn oog zo langs de wanden tastte werd mijn aandacht getrokken door de erop aansluitende eiken blinden, bij de ramen, keurig in hun kassen opgevouwen. Deze ongeveer 3½ meter hoge blinden, nu na zo'n 250 jaar nog zo recht als een kaars, getuigen zowel van een bijzondere houtkwaliteit als van het vakmanschap waarmee ze zijn gemaakt! Het pronkstuk van deze zaal is evenwel de imposante, in eiken gebeeldhouwde schouw, die op twee groenmarmeren zuilen rust en waaronder een open haardvuur heeft gebrand, tegen een achtergrond van originele antieke tegels.

Het bleek een zeer gemengd gezelschap dat daar was samen gekomen: van Lisse tot Winterswijk en van Den Helder tot Maastricht; in leeftijd variërend van zeg 25 tot bij de 80; en afkomstig zowel uit praktiserend roomskatholieke kring als uit onderscheiden soorten gereformeerde kerken en vrije groepen.

Zo was het dan, ondanks de sfeervolle omgeving, temidden van zoveel onbekende gezichten, toch nog wel even wat afstand bewaren.

Gelukkig, tijdens de avondmaaltijd, alsook omdat de voorafgaande inleiding van ds. Hegger de tongen had los gemaakt, begon er een sfeer van vertrouwen en herkennen te groeien.

Dat het thema de volle aandacht had gekregen en niet eenvoudig werd bevonden, bleek wel uit de vele vragen die gesteld werden, zodat de avondsamenkomst moest aanvangen met het beantwoorden van enige vragen,die vóór de maaltijd niet meer aan bod hadden kunnen komen.

Nadat de tweede inleiding was besloten met een koffiepauze en daarna de rust was weergekeerd, kreeg br. Goedhart het woord voor een persoonlijk getuigenis, waarin hij ongeveer als volgt vertelde.

Reeds in 1967 als kloosterling uitgetreden, brak hij met de Kerk, omdat hij „'t niet langer zag zitten." Alles wat met geloof te maken had verafschuwde hij. Daarna is hij gehuwd en vervulde een functie bij het onderwijs. Innerlijk evenwel was hij onrustig en geleidelijk namen de spanningen toe, ook binnen het gezin. Dat duurde voort tot in het vroege voorjaar van '79 de huisarts redenen vond om hem en zijn vrouw een rustkuur voor te schrijven. Een verblijf van enkele weken in „Waldfrieden", in Duitsland, werd als zeer geschikt daarvoor aanbevolen.

Nauwelijks enkele dagen daar, stond hij op 't punt z'n koffers te pakken, geërgerd als hij was dat hij in de aldaar gehouden samenkomsten 't geprevel van de dominee in plaats van dat van de pastoor te horen kreeg.

Zover is het echter niet gekomen, omdat onder deze opperste spanning God heeft ingegrepen en op de schreeuw van zijn hart „God, waar is u?" antwoord gaf en Zijn vrede in 't hart gaf. Als een ander mens ging hij terug naar zijn vrouw, die inmiddels ook de vrede Gods gevonden had.

Korte tijd later verzochten beiden om gedoopt te worden.

Welk een blijdschap en dankbaarheid sprak er uit de manier waarop br. Goedhart ons verzekerde hoe alle eer en dank voor deze omkeer en redding alleen aan zijn Heiland toekwam, die hèm had opgezocht ondanks zijn afkerigheid. Daarom wilde hij zingen van zijn Heiland en van Hem alleen!

Wat hebben we, in antwoord daarop, spontaan en blij gezongen: „Ik wil zingen van mijn Heiland, van Zijn liefde wondergroot…" (J. de H. nr. 657). (NB. br. Goedhart kende het lied niet, het was voor hem een verrassing.)

Vervolgens heeft ook zijn vrouw, zr. Goedhart, verteld hoe zij dit alles heeft doorleefd. Wat mij daarvan het meest is bijgebleven, is de vermelding dat bij hun thuiskomst de aanwezige volwassen dochter de opmerking maakte: „Wat zijn jullie veranderd; je lijkt wel opnieuw geboren]?" Juist dat, was ook met hen het gevaL Toen kon hun verhaal volgen.

Begrijpt u, dat aan het eind van deze avond, in aller harten innige blijdschap en dankbaarheid was? En ook dat dit gevoelen door velen met vrijmoedigheid tot uitdrukking kon worden gebracht in het kringgebed?

Voor de gemeenschappelijke kerkdienst op zondagmorgen was, behalve de gehele inwonende staf, ook een aantal gelovigen uit de naaste omgeving gekomen, zodat de kerkzaal nagenoeg vol was (naar ik schat 80 à 90 personen).

Voor de (ex-)roomskatholieke deelnemers, die voor het eerst van hun leven een

protestantse kerkdienst meemaakten, was dit een gebeurtenis, die te hunnen behoeve veel toelichting en verklaring van de liturgische elementen verlangde. De collecte, die werd gehouden ten gunste van de actie voor 200.000 Nieuwe Testamenten voor de Braziliaanse „Estado do Espirito Santo", bracht het mooie bedrag vanƒ 361,20 op.

(Gaarne ook op deze plaats dank aan de leden van de spontaan gevormde telcommissie, voor hun medewerking.)

Om dit verslag niet te lang te maken, vermeld ik nog slechts dat ook in de themasamenkomsten die op deze zondag nog gehouden werden de getuigenissen van een drietal zusters duidelijk opnieuw een hoogtepunt vormden. Tevens was het opnieuw een duidelijke bevestiging van het Schriftwoord, dat als een mens van harte tot God roept, God niet ver weg, maar héél dichtbij blijkt te zijn.

Als ik daaraan terugdenk, golft opnieuw de blijdschap over Gods liefderijk, reddend handelen, hoog op in m'n hart. Bij ü die dit meemaakten misschien ook? Opdat u en ik onze hoop volkomen zullen gevestigd houden op de genade die ons gebracht wordt door de openbaring van Jezus Christus, met die vrijmoedigheid, die een ruime vergelding heeft te wachten! (vergL Hebr. 10 : 35 en 1 Petr. 1 : 13b). Toen het afscheid nemen was aangebroken kon dan ook van meer dan één de opmerking worden vernomen dat zulk een conferentie eigenlijk herhaald zou moeten kunnen worden voor degenen, die door plaatsgebrek niet hadden kunnen deelnemen. Evenzo werd de vraag gehoord waarom de Stichting al niet veel eer zo'n bijeenkomst had georganiseerd; of de suggestie: dat moesten ze vaker doen. Nu, daar zal het bestuur zeker aandacht aan schenken!

„Prijst de Heer, met blijde galmen…"

P.S. Gaarne ook onze dank aan de broeder en de zuster die onze zang op orgel of piano hebben willen begeleiden!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen