Moeten we BLIND GELOVEN?

Wanneer geloven op geen enkele wijze een „zien" is, dan kun je alles geloven. Dan geloof je alleen maar in iets of in iemand, omdat je dat zelf wil. Je geloof rust dan ten diepste op je eigen wilsbeslissing.

Je kunt dan nóg zozeer beweren dat die wilsbeslissing gewekt is door Iemand buiten je, door de Heilige Geest bijvoorbeeld, maar je gelooft ook dat dan alleen maar omdat je dat zelf wilt geloven. Je geloof moet, volgens deze theorie, immers volkomen blind zijn. Ze mag op geen enkele wijze op een zien steunen; niet op een rechtstreeks zien (dat is inderdaad juist), maar ook niet op een ander soort „zien", ook niet op, wat ik persoonlijk zou willen noemen, een „geloofszien". We hebben datzelfde probleem ook in de liefde. Van de ene kant zeggen we: „Liefde maakt blind". Maar van de andere kant: „Liefde ziet scherp". Of in het Latijn: „Amor oculus est - Liefde is een oog".

913 zelfmoorden in de naam van ds. Jones

De vraag of wij blind moeten geloven, is weer opnieuw met kracht naar voren gekomen naar aanleiding van de 913 leden van de gemeente van Jim Jones, die op 18 november 1978 zelfmoord pleegden in ,Jonestown" (noord-west Guyana) of gedwongen werden zelfmoord te plegen.

Wat is er fout geweest in die gemeente? Dat ze blind geloofd hebben in hun voorganger, Jim Jones. Ds. Jones was niet de leider van een klein sektarisch groepje. Hij was officieel bevestigd als predikant van de „Christian Churches", een kerkverband dat ongeveer anderhalf miljoen leden telt.

Maar een grondregel van orde voor de gemeente is: „En dat twee of drie profeten spreken en dat de anderen oordelen" (1 Kor.14 : 29). De beoordeling door de anderen (= de gemeente) is bij die volgelingen van ds. Jones volkomen weggevallen. Zodoende kreeg hij de kans om hen langzamerhand steeds meer in zijn verschrikkelijke ban te krijgen.

Ds. Jones heeft zich in de plaats van Christus gesteld. Daardoor werd hij in feite een anti-christ. Het Griekse woord „anti" - ik heb dat al vaker in IRS geschrevenbetekent oorspronkelijk „in de plaats van" en pas in tweede instantie „tegen", nL wanneer je iemand van zijn rechtmatige plaats verdringt om die zelf in te nemen. Dat heeft ds. Jones gedaan. Hij heeft zich in de plaats van Christus gesteld en is daarom tegenover Christus komen te staan, die hij van Zijn rechtmatige plaats heeft verdrongen.

Dat gebeurt altijd, wanneer „ambtsdragers" hun dienende funktie uit het oog verliezen en in feite zichzelf voorstellen als een soort bemiddelaars tussen Christus en de gemeente op aarde. Dat gebeurt in de meest uitgesproken vorm door de pausen, die zichzelf de plaatsbekleders van Christus op aarde noemen. Zij verdringen daardoor ook Christus van de Hem toekomende plaats, want Hij heeft niet alleen gezegd dat Hem alle macht gegeven is in de hemel, maar ook op de aarde (Mat. 28 : 18).

Het mooiste voorbeeld van de dienende „ambtsdrager" isjohannes de Doper geweest, toen die Jezus aanwees als het Lam Gods. „Ik ben niet waardig dat ik Zijn schoenriem zou ontbinden". „Hij moet wassen, maar ik minder worden" (Joh. 1 : 27; 3 : 30).

De Samaritanen

Nu zullen sommigen zeggen: „Hadden ze maar blind in de Schrift geloofd, dan was dat niet gebeurd". Ik ben het daarmee eens. Zie boven. Maar daarmee verplaatsen we de vraag of we blind moeten geloven, naar de Bijbel. Daarmee hebben we nog geen antwoord gegeven op de vraag, waarom een mohammedaan schuldig is, zonde doet, wanneer hij blind in de Koran gelooft en de Bijbel afwijst, en waarom wij, christenen, worden zaliggesproken, wanneer wij ons in vertrouwen overgeven aan wat de Bijbel zegt en de Koran afwijzen.

Ik kan mij helemaal vinden in wat de Samaritanen zeiden tegen de vrouw met wie Jezus bij de put had gesproken: „Wij geloven niet meer om úw zeggen, want wijzelf hebben Hem gehoord en weten dat Deze waarlijk is de Christus, de Zaligmaker der wereld" (Joh. 4 : 42). Zo geloof ook ik niet slechts in Christus, omdat de Bijbelschrijvers mij zeggen dat Hij de Zaligmaker der wereld is, maar ook omda de Heilige Geest mij door het woord van die Bijbelschrijvers in het geloof heeft doen zien dat Hij inderdaad mijn Zaligmaker is.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen