OPWEKKING

De huidige situatie

Het is nog geen honderd jaar geleden dat opwekkingsbewegingen door Europa en Amerika trokken en het ingezonken geloofsleven van duizenden weer tot nieuwe bloei deden komen. Maar thans is dat verschijnsel bij ons niet meer waar te nemen.

We lezen wél over opwekkingen in andere werelddelen (Indonesië, Zuid-Korea, Ruanda enz.). En zo komt dan de vraag tot ons: Is de tijd van de opwekkingen voor ons, Europeanen, voorgoed voorbij? Of moeten we er toch naar blijven uitzien? Voordat we op die vragen ingaan, is het goed eerst na te gaan wat een opwekking eigenlijk is.

Wat is een opwekking?

Dr. J. Edwin Orr is momenteel wellicht degene die het meest op de hoogte is van de opwekkingen in onze tijd. Hij heeft heel wat boeken over dat onderwerp geschreven. Wat verstaat hij onder een opwekking? Hij schrijft:

„Een evangelische opwekking is een beweging van de Heilige Geest in de gemeente van Christus, die tot doel heeft de vernieuwing van het Nieuw- Testamentische leven. Zij verandert niet alleen het leven van de afzonderlijke gelovigen, maar ook het leven van de plaatselijke gemeenten en zelfs van hele kerkverbanden. Die verandering is niet zo maar aan de oppervlakte, maar dringt door tot de fundamenten. Ze kan kort van duur zijn, maar ook zich jarenlang voortzetten.

In de grond komt het altijd daarop neer dat het leven van de gemeente, zoals we dat in het NT en vooral in de Handelingen van de Apostelen getekend zien, weer opnieuw gaat glanzen en vervolgens dat gelovigen vervuld worden met goddelijk leven en zondaars in heilsverbinding met Christus treden".

Juist omdat veel mensen dan in korte tijd tot geloof komen, heeft zulk een beweging niet alleen zijn uitwerking op de individuen, maar ook op het gemeenschapsleven. Een opwekking is een proces dat een hele gemeenschap (gemeente) aangrijpt. Ze kan daarom vergeleken worden met een niet te stuiten brand, die verslindend om zich heengrijpt, of met een epidemie die velen aansteekt, maar dan niet tot schade, maar tot heil en tot opbouw.

Kunnen we afzien van een opwekking?

Wij zijn tot de overtuiging gekomen dat ons gehele land het onverkorte Evangelie van de oorspronkelijke gemeente van Christus moet horen.

Maar dat kunnen wij nooit met onze eigen krachten bereiken. Wij kunnen niet de bazuin in de mond van de gemeenteleden steken, zodat zij overal het heil des Heeren verkondigen.

De Heere Zelf moet soeverein ingrijpen. Opwekkingen moeten ons van God gegeven worden. Er moeten vanuit de hemel weer tijden komen van verademing, waarin duizenden zoals op de pinksterdag met alle beslistheid in de voetsporen van Christus treden en arbeiders worden in de wijngaard des Heeren. Hoe kan zoiets zich herhalen?

Hoe ontstaat een opwekking?

Over één punt zijn allen die naar een opwekking uitzien, het eens: Een opwekking kan niet door mensen tot stand worden gebracht. Opwekking is geen mensenwerk.

Opwekking is iets van de Heere. Daarom klinkt de oproep: Wilt u een opwekking, bidt dan de Heere van de oogst dat Hij arbeiders uitstote.

Daarom hebben de christenen vaak in hun gebeden gezucht om zulk een opwekking. En dat was juist. De geschiedenis laat ook zien dat aan alle opwekkingen tijden van innig gebed voorafgingen.

Heeft ook de Heere Zelf niet aan zijn discipelen de opdracht gegeven om de komst van de Heilige Geest af te wachten? Hij heeft niet tot hen gezegd: Begin maar meteen met een evangelisatiecampagne direkt na Mijn hemelvaart.

Maar… tóch komt hier een dreigend misverstand om de hoek kijken. Een onbevangen buitenstaander die een bidstonde om een opwekking zou meemaken, zou verschillende vragen in zich voelen opkomen: Waarom verhoort God deze mensen niet? Ziet hij dan niet hoe oprecht deze mensen het menen? Zij willen zich geheel inzetten, maar God zwijgt. Waarom? Moeten gelovigen God bewerken, zodat Hij tenslotte bereid is hun gebed te verhoren? Lijken dergelijke gebeden niet veel op het roepen van de Baaispriesters op de Karmel (1 Kon. 1 8 : 2 6 - 29) en maar weinig op het gebed van Elia (vs. 37)? Die priesters riepen de naam van hun god aan van de morgen tot de avond. Maar er kwam geen antwoord. Altijd maar herhaalden zij: „Baal, hoor ons", maar er gebeurde niets. Ze zwee ten zichzelf op tot vervoering, ze verwondden zich met messen, ze dansten ron om hun altaar, maar alles tevergeefs.

Elia echter verkondigde in volle vertrouwen de grootheid van de Heere. Hij wild zo graag het herstel van de eer van Zijn God en hij handelde in volkomen geloof vertrouwen. Toen viel het vuur van de hemel neer op het altaar dat hij gebouw had.

Wij moeten wel de Heere van de oogst bidden, maar niet opdat Hij Ze verandert, maar opdat Hij óns verandert en dat wij gehoorzame arbeiders in Zij wijngaard worden.

De Heere God bezweren dat Hij moge veranderen en Hem tot handele aansporen, terwijl wij als toeschouwers op de tribunes ziten toe te kijken, is L wezen heidens, waarover wij ons verootmoedigen moeten.

Wat is nodig voor een opwekking?

Voor een bijbelse opwekking is nodig dat wij overtuigd zijn van het volgende

1. God wil een opwekking

De apostelen heben de daden van de machtige God verkondigd met deze woor den: „Maar God heeft alzo vervuld hetgeen Hij door de mond van al Zijn profeter tevoren verkondigd had dat de Christus lijden zou. Betert u dan en bekeert u opdat uw zonden mogen uitgewist worden, wanneer de tijden der verkoeling (verademing) zullen gekomen zijn van het aangezicht des Heeren en Hij gezonden zal hebben Jezus Christus die u tevoren gepredikt is"(Hand.3 : 18 - 20). (N.B. Het Griekse woord dat de SV met „betert u" weergeeft, is „metanoèsate". Dat woord wordt in de SV gewoonlijk vertaald met „bekeert u", maar omdat er onmiddellijk op volgt „epistrepsate" dat ook „bekeert u" betekent, heeft de SV blijkbaar gemeend het eerste woord in dit geval beter te kunnen vertalen met „Betert u". HJH).

De Heere heeft dus alles wat voor een opwekking nodig is, reeds gedaan in Jezus Christus. Hem is alle macht gegeven en Hij staat ook steeds klaar om die macht in te zetten (Mat. 28 : 18 - 20). Wie bidt alsof Gods belangstelling in een opwekking eerst moet gewekt worden, bidt in ongeloof en maakt God tot een leugenaar. Zulke gebeden kunnen de Heere niet verblijden. Hij heeft immers Zijn Zoon gegeven tot heil van de wereld. Wat zou Hij dan nog méér moeten doen?

2. God wil onze juiste instelling

Wat die juiste instelling is, laat Petrus zien aan het volk in Jeruzalem: „De Vorst des levens hebt gij gedood, die God heeft opgewekt uit de doden; waarvan wij getuigen zijn". Komt dus tot berouw en bekeert u! (Hand. 3:15, 19).

Dat betekent dat de Heere van ons verlangt: een zich afkeren van de levenswandel die we tot nog toe geleid hebben, en een zich heenkeren naar Christus in geloofsgehoorzaamheid. Niet God moet veranderen, maar wi'j moeten veranderen.

Wie zich daarom van zijn eigenzinnige weg afkeert om voortaan voor Christus en Zijn zaak te leven, ervaart reeds in die ommekeer zelfde opwekking. Hij stelt zich daardoor onder de heerschappij van Christus, wordt Zijn discipel en navolger, en ervaart de grote daden van Zijn Heere.

Christus bewijst in de geloofsgehoorzaamheid van Zijn discipelen de overweldigende aanstekelijke kracht van Zijn opwekking. Ook gehoorzaamheid werkt aanstekelijk! De grootste belemmering voor een opwekking is dus onze gehoorzaamheid. Wij doen niet wat Hij ons opdraagt. Wij doen wat wij het beste vinden. Niets kan aan de werking van de Heilige Geest weerstand bieden behalve de eigenwillige christen. Hij kan dat wél (Hand. 7 : 5 1 ) en hij kan zelfs de Geest uitblussen (1 Thess.: 5 : 19)- Hij kan de doorbraak van het werk van Christus op aarde tegenhouden. Dat was ook reeds in het OT zo: „En aan wie heeft Hij gezworen dat zij in Zijn rust niet zouden ingaan, anders dan aan degenen die ongehoorzaam geweest waren?" (Hebr. 3 : 18 - 19).

3. God wil onze gehoorzaamheid

Wanneer wij dus doen wat de Heere ons bevolen heeft, wanneer wij gehoorzamen, dan zal gebeuren wat de Heere beloofd heeft. Tijden van verademing en van verkwikking zal Hij bewerken tot aan de wederkomst van Christus.

Maar juist de geloofsgehoorzaamheid is iets wat ons, mensen, niet ligt. Wij aanvaarden graag Christus als Heiland, Zaligmaker, Helper, Herder enz., we pikken graag uit de Bijbel weg de vertroostende woorden, waarmee we ons verblijden. Maar we lezen maar liever over Zijn bevelen en opdrachten heen.

Ortiz schrijft: „Wij zijn als kinderen die we een boterham met jam geven. De jam likken ze er af en het brood geven ze ons terug. Wij schakelen Jezus graag in als Weldoener, we vertellen Hem precies wat we van Hem verwachten, we stellen Hem, zonder dat we het ons bewust zijn, aan als onze loopjongen. (Hij doet immers alles gratis, dat is toch immers de leer van de volstrekte genade!), maar o wee, wanneer Hij beslag op ons wil leggen! We zeggen graag „Heere, Heere", maar we doen niet wat Hij van ons verlangt. Daarom krijgen wij ook niet de overvloedige zegeningen die Hij beloofd heeft aan hen die Hem gehoorzaam zijn.

4. God wil Zijn heil door ons voortzetten

De Heere wil Zijn heil op deze aarde verbreiden door middel van Zijn gehoorzame kinderen. Deze gehoorzaamheid omvat ons gehele bestaan. De zegevaan van de opgestane Christus moet op elk levensgebied geplant worden. „En al wat gij doet met woorden of werken, doet het alles in de Naam van de Heere Jezus" (Kol. 3:17). „In de naam van…" is op Zijn bevel, in Zijn opdracht.

Deze Heere beveelt ons: „Maar zoekt eerst het Koninkrijk Gods en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u toegeworpen worden" (Mat. 6 : 33). Onze gehoorzaamheid moet totaal zijn. Ze mag zich niet beperken tot de zondagen. Ze mag niet een vrijetijdsbesteding worden. Want „Hij is voor allen gestorven, opdat degenen die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar Degene die voor hen gestorven en opgewekt is" (2 Kor. 5 : 15).

5. God wil arbeiders

Het is Hem niet genoeg wanneer wij tot bekering zijn gekomen. Het is Hem ook niet genoeg, wanneer wij ijverig de Bijbel lezen, de kerkdiensten regelmatig bezoeken en een braaf leven leiden.

Jezus beveelt ons: „Bidt dan de Heere van de oogst dat Hij arbeiders in Zijn oogst uitstote" (Mat 9 : 38). Die arbeiders zetten zich in voor het werk van Christus. Hij geeft hun de nodige scholing en zendt ze uit voor Zijn zaak.

Hoe vaak is het bij ons omgekeerd. Wij roepen Jezus erbij voor ónze zaak en we bekommeren er ons nauwelijks om wat Hem bezielt.

Als er een opwekking komt, moet dat alles grondig veranderen. Dan gaat het er ons om dienstbaar te zijn aan Hém, bruikbaar te zijn om Zijn aanwijzingen te volgen.

We hebben dus nog heel wat te leren. En tóch, zonder zulk een totale ommekeer zullen we geen opwekking beleven.

Schenk ons een opwekking en begin bij mij! Deze bede heeft alleen zin, wanneer ze gepaard gaat met de bereidheid tot gehoorzamen. De Heere wil Zijn gemeente tot nieuw leven wekken. Hij wil met ü beginnen, zodra ü bereid bent Hem te gehoorzamen.

In de mate dat wij Zijn wil volbrengen, zal de opwekking waar wij naar verlangen, gestalte nemen.

De opwekking komt, maar wellicht anders dan de meesten van ons gedacht hebben nl. niet slechts door gebed, maar door gebed én gehoorzaamheid. (Zie ook het artikel: „Gehoorzamen, maar hoe?")

Overgenomen en vertaald uit:

„Gesamde Gemeinden"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen