MARKUS HOOFDSTUK 2

Markus 1 eindigde met de tekening van het volle vertrouwen van een melaatse dat hij rein zou worden door het woord van Christus. Maar in Mk. 2 worden we dieper ingeleid in de eigenlijke zending van Christus. We zien daar dat Hij niet slechts de macht bezit om van melaatsheid te genezen, maar ook om een mens te reinigen van zijn zonden. „Zoon, uw zonden zijn u vergeven".

De genezing van de melaatsheid genas het lichaam van een mens. De zondevergeving brengt een radikale verandering teweeg in de ziel van de mens. Daarover sprak de Heere reeds in Jesaja: „Ik delg uw overtredingen uit als een nevel en uw zonden als een wolk; keer weer tot Mij, want Ik heb u verlost" (44 : 22).

Keer weer tot Mij, en Ik zal u genezen van uw melaatsheid. Keer weer tot Mij, en Ik zal u reinigen van uw zonde. Keer weer tot Mij, en Ik zal u het eeuwige leven schenken.

Maar de mens, ook al ziet hij de macht van God, sluit zichzelf op in zijn twijfels en vragen. Doch de Heere zit hem achterna en zoekt hem op, ook in die schuilkelder die hij voor zichzelf heeft gebouwd. En Jezus zeide tot hen: „Wat overdenkt gij deze dingen in uw harten? Wat is lichter, te zeggen tot de verlamde: De zonden zijn u vergeven, of te zeggen: Sta op en neem uw beddeke op en wandel?"

De Zoon des Mensen heeft op aarde macht om te genezen van ziekten en te reinigen van de zonde. Daarom eet en drinkt Hij met de tollenaars en zondaars. Hun zielen zijn ziek en alleen Christus is in staat om hen van die dodelijke ziekte te genezen.

Zij die, hoewel ze ziek zijn, denken dat ze gezond zijn, zullen nooit een dokter gaan opzoeken. Zij vertrouwen op hun godsdienstigheid, op hun eigenzinnige vroomheid, op de overleveringen van de vaderen en op hun eigen inspanning, waarmee ze menen zich te kunnen schoonwassen van hun zonden.

Ze zien zichzelf als rechtvaardigen, terwijl ze zondaars zijn. Ze geloven dat ze blaken van gezondheid, terwjl ze ten dode zijn opgeschreven. Daarom zal uit hun hart nooit het gelovig vertrouwen opstijgen in Christus als hun Zaligmaker. Daarom zullen ze nooit met hun vuile klederen naar Hem gaan om die door Zijn bloed te laten wassen. Daarom zullen ze ook nooit behoren tot hen van wie geschreven staat: „Zij hebben hun lange klederen gewassen en zij hebben hun lange klederen wit gemaakt in het bloed van het Lam" (Openb. 7 : 14).

Hun vasten, hun lange gebeden, hun onderhouden van de rustdag, hun regels om zich niet te laten besmetten met de onreinheid, dat alles zal hen niet geschikt maken voor het Koninkrijk Gods.

Christus brengt de sabbat tot zijn ware betekenis terug nl. dat God de mens heiligt. Hij breekt daarom met de opvatting dat de mens zichzelf zou kunnen heiligen door het onderhouden van de sabbat en van allerlei menseüjke tradities Daarom zien we ook dat de Heere over hen zegt bij monde van de psalmist „Zij zullen niet ingaan in Mijn rust". Zij kónden niet ingaan in die rust vanwege hun opgeloof (Hebr. 3 : 19 en 4 : 3). Maar zij die geloven zullen in die eeuwige rust ingaan (Hebr. 4 : 10).

Christus is de Heere van de rustdag (Mk. 2 : 28) en Zijn rust ontvangen we slechts door het geloof in Hem.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen