REAKTIE OP JUNINUMMER

Dag ds. Hegger,

Het is nu nacht (ik ben nachtzuster), de nacht voorafgaande aan het pinksterfeest en ik heb zo juist het juninummer van IRS gelezen, dat handelt over de vervulling met de Heilige Geest.

Ja, zo is het. Christus wil ons steeds dichter naar Zich toetrekken en daartoe wil Hij ons de volheid van Zijn eigen Geest schenken. Wat is dat een reden tot dankbare blijdschap, wanneer je die bedoeling van Christus uit Zijn Woord gaat begrijpen.

Van over de hele wereld komen er berichten over opwekkingen, over vernieuwingen in bestaande kerken, door de kracht van Gods Geest. En als we dat dan ook in Nederland mogen meemaken… Heerlijk zal dat zijn om daarin te mogen delen. Wat is God goed, genadig en barmhartig! Maar dat leert een mens pas ten volle beseffen, wanneer de Geest van God Zich meester van hem maakt. Dan zien we helder dat in Hem alleen de heiligheid is en dat er in ons geen goed woont.

Maar dan zien we tegelijk, dan zien we wérkelijk datjezus door Zijn offer, door Zijn bloed, mij reinigt en door Zijn Geest mij heiligt. En dan stijgt het loflied op uit onze harten, zoals dat zo vaak verwoord wordt in de psalmen en zoals we dat beluisteren bij Paulus bv. in Ef. 3 vanaf vers 14.

Ik ontdek ook meer en meer dat we de anderen nodig hebben, want alleen met andere kinderen Gods, alleen „samen met alle heiligen", zijn we in staat om Gods grootheid en Zijn onvoorstelbare liefde in Christus te vatten. Doordat de Heilige Geest in ons doorbreekt, langzamerhand of plotseling, ontdekken we dat ook nu nog Zijn gaven aanwezig zijn, ook de bijzondere gaven zoals profetie, genezing op grond van het gebed, spreken in tongen e.a., én de „gewone" gaven, de wil om elkaar te dienen en om beschikbaar te zijn voor Jezus Christus.

Het is heerlijk om te ervaren (zoals wij in ons gezin - ik ben getrouwd) datjezus Christus gister, heden en tot in eeuwigheid dezelfde is (Hebr. 13 : 8) en ook nu nog genezing schenkt, opdat de glorie Gods daardoor vermeerderd wordt.

Toen ik als kind gedoopt werd, heeft Christus voor mij de belofte des Geestes reeds verzegeld in dat heilige teken. En wat een dankbaarheid, wanneer je dan op latere leeftijd mag zien, hoe deze belofte aan je vervuld wordt, zodat je daardoor in staat wordt gesteld om te leven tot eer van God. Want dat is, zo hield onze kerk (Gereformeerde Bond) ons altijd voor, het doel van ons leven. Maar wij zijn uit onszelf daar niet toe in staat, maar Gode zij dank Jezus Zelf stelt ons in staat om God te loven en te prijzen door ons te vervullen met Zijn Geest. Hoe geweldig is het om te mogen leven met zulk een God!

Wat wij in de traditionele kerken missen, is de kracht van de Heilige Geest. De broeders en zusters van onze kerken spreken dezelfde woorden, geloven in dezelfde verzoening door het bloed van Jezus Christus, geloven ook dat de Heilige Geest in de gemeente woont als in een tempel, en tóch… er gaat zo weinig getuigenis, zo weinig liefde van onze kerken uit.

Wij hebben geen wervingskracht, omdat wij wel geloven in Jezus Christus, maar…

1) Hem niet volkomen vertrouwen in ons leven hier op aarde. Wij zoeken niet eerst Zijn Koninkrijk en Zijn gerechtigheid, nee, we proberen angstvallig ons brood te verdienen en voor onze kinderen te zorgen - dat moet natuurlijk ookmaar de volgorde is verkeerd.

2) Ik meen dat wij in onze protestantse kerken te verstandelijk geloven en bang zijn voor onze emoties. God heeft ons geschapen als mensen met verstand én gevoel. Emoties zijn dus op zichzelf geen zonde. Wij worden opgeroepen om God te dienen met geheel ons hart, geheel ons verstand, geheel onze ziel. Wij moeten dus volkomen toegewijd zijn aan God.

Wanneer wij dan de liefde van en tot Hem ervaren, dan móét dat te merken zijn; dat kan immers niet uitblijven.

Zo is het toch ook in een goed huwelijk. We weten dat wij getrouwd zijn. Dat is een feit, maar dat feit heeft wél gevolgen, gevolgen in het ervaren en nog konkreter in het ontvangen van kinderen (meestal).

Zo is het ook met het geloven in Christus. Zijn dood, Zijn opstanding, Zijn hemelvaart, de zending van Zijn Geest, dat zijn allemaal feiten. Maar de gevolgen blijven niet uit: ervaringen en groei in het goddelijke huisgezin van de Vader van Jezus Christus.

Die ervaringen mogen het feit, de heilsfeiten, nooit gaan overheersen, want dan zouden wij geloven in onszelf, in ons gevoel. Maar wij geloven in Christus. Hij alleen is de grond van al onze verwachtingen. Maar wanneer er zelden of nooit ervaringen zijn en de groei in Zijn gemeenschap minimaal is, dan moeten we onszelf afvragen of het tussen de Heere en ons wel goed zit, of wij persoonlijk en als gemeente wel in de juiste verhouding staan tot Hem.

Wanneer je deze vreugde, deze kracht van de Geest van Jezus hebt mogen ervaren, dan heeft ook de duivel het op je gemunt. Hij probeert je dan te brengen tot zelfvoldaanheid, tot een neerzien op de anderen die „nog niet zo ver zijn". Maar ik bid de Heere dat Hij mij steeds moge bewaren voor deze geestelijke hoogmoed, zodat ik niet met Zijn liefde en Zijn gaven aan de haal ga.

Hem, Hem alleen, zij de glorie, nu en tot in eeuwigheid!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen